Rurowanie i rdzeniowanie otworu

Praktyczny egzamin z kwalifikacji GIW.13 „Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych” trwa 120 minut i ma charakter obliczeniowo-projektowy. Praca koncentruje się na planowanym otworze poszukiwawczym, doborze osprzętu do rurowania oraz przygotowaniu technologii rdzeniowania w interwale dolomitu głównego. Najpierw wykorzystuje się planowaną konstrukcję otworu, aby wyznaczyć parametry kolumny rur okładzinowych 9 5/8 cala: długość zarurowania, masę jednostkową, ciężar w powietrzu, współczynnik wyporności płuczki o gęstości 1300 kg/m³ oraz ciężar kolumny w płuczce. Wyniki trzeba podać w wymaganych jednostkach, między innymi w niutonach, kiloniutonach i tonach, z określoną dokładnością. Kolejny etap polega na dobraniu elewatora do rur 9 5/8 cala. Udźwig powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego obciążenia na haku, a wybrany typ ma pochodzić z podanego typoszeregu SDE. Następnie dobiera się sprzęt do poboru rdzenia: średnicę i typ koronki rdzeniowej, rozmiar aparatu rdzeniowego, połączenie gwintowe oraz średnicę rdzenia. Ostatni rezultat to projekt technologii rdzeniowania, w którym określa się interwał, liczbę metrów do rdzeniowania, długość sekcji, maksymalną długość rdzenia z dwusekcyjnego aparatu, liczbę marszów oraz parametry pracy, takie jak nacisk osiowy, obroty i wydatek płuczki. Egzaminator ocenia poprawność obliczeń, logiczny dobór urządzeń, zgodność danych z tabelami technicznymi oraz kompletność wpisów w tabelach 6-9.