Przejdź do głównej treści
GIW.13-01-25.06-SGCzerwiec 2025 · 11 kroków · ok. 17 min · 27 kryteriów z klucza

Rozwiązanie krok po kroku: Rurowanie i rdzeniowanie otworu

Inwestor planuje otwór poszukiwawczy, którego konstrukcję podaje tabela 1 (pięć kolumn rur od 18 5/8" do 5"). Trzeba policzyć ciężar kolumny 9 5/8" w powietrzu i w płuczce 1300 kg/m³, dobrać do niej elewator z co najmniej 50% zapasem udźwigu, a potem zaplanować rdzeniowanie całego interwału dolomitu głównego: dobrać koronkę i aparat rdzeniowy, policzyć liczbę marszów i przepisać parametry rdzeniowania z projektu.

Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie dane i wyniki obliczeń do tabel wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza. W polach „Miejsce na obliczenia” są zapisane rachunki - klucz ich nie ocenia, ale pokazują, skąd bierze się każda liczba.

Elewator to zawiesie zakładane pod złączką rury, na którym kolumna wisi na haku podczas rurowania - musi pasować średnicą do rur i unieść ich ciężar w płuczce z zapasem. Marsz to jeden cykl zapuszczenia aparatu, odwiercenia rdzenia i wyciągnięcia go na powierzchnię. Te określenia i odczytanie średnicy rdzenia z rozmiaru aparatu to wiedza ogólna z technologii wiercenia, zaznaczona w krokach.

Dane. Wszystkie liczby pochodzą z treści zadania i tabel arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Tam, gdzie klucz przyjmuje kilka zapisów, w kroku jest to zaznaczone.

To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.

Jak liczą się punkty. Klucz ma 27 kryteriów w 4 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 21 punktów - można stracić 6 kryteriów i nadal zdać. Tabele 8 i 9 (14 kryteriów) to w większości dobór danych z tabel 3 i 4 - bez obliczeń, ale łatwo pomylić wiersz.

  1. Etap 1: Tabela 6. Ciężar kolumny 9 5/8"

    Kroki 1-4 · po tym etapie masz 7 z 27 kryteriów (pkt)

    Krok 1: Masa jednostkowa i długość kolumny 9 5/8"

    Kryteria: ,

    R.1.1 masę jednostkową rur okładzinowych 9 ⅝”, m jr : 64,73 kg/m

    R.1.2 długość kolumny rur okładzinowych 9 ⅝”, L r : 2 350 m lub interwał rurowania 0 - 2350 m

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Korzystając z danych zawartych w tabeli 1, oblicz ciężar kolumny rur okładzinowych 9 5/8” w płuczce wiertniczej o gęstości ρpł = 1 300 kg/m3. Dane i wyniki obliczeń zapisz w tabeli 6.

    W tabeli 1 wiersz rur 9 5/8" podaje masę jednostkową 64,73 kg/m i interwał zarurowania 0-2350 m, więc długość kolumny to 2350 m.

    Typowe błędy

    Wzięcie masy z wiersza 7" (43,14 kg/m) albo długości 2556 m - kolumna 9 5/8" kończy się na 2350 m.

    Dokument po tym kroku
  2. Krok 2: Ciężar kolumny w powietrzu

    Kryteria: ,

    R.1.3 ciężar kolumny rur okładzinowych 9 ⅝” w powietrzu, Q rp : wynik zawiera się w przedziale od 1 492 253 N do 1 521 155 N

    R.1.4 ciężar kolumny rur okładzinowych 9 ⅝” w powietrzu, Q rp : wynik zawiera się w przedziale od 1 492,3 kN do 1 521,2 kN lub poprawnie przeliczony wynik uzyskany w R.1.3

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Korzystając z danych zawartych w tabeli 1, oblicz ciężar kolumny rur okładzinowych 9 5/8” w płuczce wiertniczej o gęstości ρpł = 1 300 kg/m3. Dane i wyniki obliczeń zapisz w tabeli 6.

    Wzór 1 tabeli 5 z g = 10 m/s²: Qrp = 64,73 · 2350 · 10 = 1 521 155 N, czyli 1 521,2 kN (1 kN = 1000 N, z dokładnością do 0,1 kN).

    Typowe błędy

    g = 9,81 zamiast podanego w tabeli 5 g = 10 m/s² daje wynik niższy o 2%.

    Dokument po tym kroku
  3. Krok 3: Gęstość płuczki i współczynnik wyporności

    Kryteria: ,

    R.1.5 gęstość płuczki wiertniczej, r pł : 1 300 kg/m3

    R.1.6 współczynnik wyporności płuczki wiertniczej, K w : wynik zawiera się w przedziale od 0,834 do 0,835

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Korzystając z danych zawartych w tabeli 1, oblicz ciężar kolumny rur okładzinowych 9 5/8” w płuczce wiertniczej o gęstości ρpł = 1 300 kg/m3. Dane i wyniki obliczeń zapisz w tabeli 6.

    Gęstość 1300 kg/m³ jest w treści zadania. Wzór 2: Kw = 1 - 1300 / 7850 = 0,8344, czyli 0,834.

    Dokument po tym kroku
  4. Krok 4: Ciężar kolumny w płuczce

    Kryteria:

    R.1.7 ciężar kolumny rur okładzinowych 9 ⅝” w płuczce wiertniczej, Q rpł : wynik zawiera się w przedziale od 1 244,6 kN do 1 270,2 kN

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Korzystając z danych zawartych w tabeli 1, oblicz ciężar kolumny rur okładzinowych 9 5/8” w płuczce wiertniczej o gęstości ρpł = 1 300 kg/m3. Dane i wyniki obliczeń zapisz w tabeli 6.

    Wzór 3: Qrpł = Qrp · Kw = 1521,2 · 0,834 = 1 268,7 kN. To największy ciężar na haku podczas rurowania tą kolumną.

    Dokument po tym kroku
  5. Etap 2: Tabela 7. Dobór elewatora

    Kroki 5-6 · po tym etapie masz 13 z 27 kryteriów (pkt)

    Krok 5: Minimalny udźwig elewatora w kN i w tonach

    Kryteria: ,

    R.2.1 minimalny obliczony udźwig elewatora do rur okładzinowych 9 ⅝”, Q e : wynik zawiera się w przedziale od 1 866,9 kN do 1 905,3 kN

    R.2.2 minimalny obliczony udźwig elewatora do rur okładzinowych 9 ⅝”, Q e : wynik zawiera się w przedziale od 190,4 T do 194,3 T lub poprawnie przeliczył wynik uzyskany w R.2.1

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie obliczonego ciężaru rur okładzinowych 9 5/8” dobierz z tabeli 2 właściwy elewator do rurowania. Udźwig elewatora powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku podczas rurowania kolumną 9 5/8”, a jego wartość najbardziej zbliżona do udźwigu obliczonego.

    Pierwszy wiersz tabeli 7 to przepisany wynik z tabeli 6 (1 268,7 kN, bez kryterium). Udźwig ma być o 50% większy: Qe = 1,5 · 1268,7 = 1 903,1 kN. Przelicznik z tabeli 5 (1 T = 9807 N): 1 903 100 / 9807 = 194,1 T.

    Typowe błędy

    Dzielenie przez 1000 zamiast przez 9807 - tona-siła w tabeli 5 to 9807 N.

    Dokument po tym kroku
  6. Krok 6: Wybór elewatora z tabeli 2

    Kryteria: , , ,

    R.2.3 w pozycji "Rozmiar rur": 9" - 10 ¾" lub 9 5/8"

    R.2.4 w pozycji "Typ elewatora": SDE-250/3 lub dobór zgodny z wynikiem uzyskanym w R.2.2

    R.2.5 w pozycji "Udźwig elewatora zgodny z typoszeregiem": 250 T lub dobór zgodny z wynikiem uzyskanym w R.2.2

    R.2.6 w pozycji "Nr seryjny elewatora": 7501 lub dobór zgodny z wynikiem uzyskanym w R.2.2

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie obliczonego ciężaru rur okładzinowych 9 5/8” dobierz z tabeli 2 właściwy elewator do rurowania. Udźwig elewatora powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku podczas rurowania kolumną 9 5/8”, a jego wartość najbardziej zbliżona do udźwigu obliczonego.

    Rury 9 5/8" mieszczą się w zakresie 9" - 10 3/4" - mają go elewatory SDE-150/3 i SDE-250/3. Udźwig 150 T jest mniejszy od wymaganych 194,1 T, więc zostaje SDE-250/3, udźwig 250 T, nr seryjny 7501.

    Typowe błędy

    SDE-250/2 - ma wymagany udźwig, ale jest na rury 4" - 8 5/8" i nie obejmie rury 9 5/8".

    Dokument po tym kroku
  7. Etap 3: Tabela 8. Sprzęt do poboru rdzenia

    Kroki 7-8 · po tym etapie masz 19 z 27 kryteriów (pkt)

    Krok 7: Koronka rdzeniowa

    Kryteria: , ,

    R.3.1 średnica koronki rdzeniowej (otworu): 8 1/2"

    R.3.2 rodzaj koronki rdzeniowej: PDC lub skrawająca

    R.3.3 typ koronki rdzeniowej: FC264

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych zawartych w tabelach 3 i 4, określ parametry techniczne sprzętu do poboru rdzenia - średnicę, rodzaj i typ koronki rdzeniowej, charakterystykę aparatu rdzeniowego oraz średnicę rdzenia wiertniczego.

    W tabeli 3 interwał dolomitu głównego (2520-2556 m, między czerwonymi liniami) ma w kolumnie 11 „koronka PDC 8 1/2", typ FC264”: średnica 8 1/2", rodzaj PDC (koronka skrawająca z ostrzami diamentów polikrystalicznych), typ FC264.

    Dokument po tym kroku
  8. Krok 8: Aparat rdzeniowy i średnica rdzenia

    Kryteria: , ,

    R.3.4 rozmiar aparatu rdzeniowego: 6 3/4" x 4" lub 6 3/4"

    R.3.5 rodzaj połączenia gwintowego aparatu rdzeniowego: STD x 4 1/2" IF

    R.3.6 średnica rdzenia: 4"

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych zawartych w tabelach 3 i 4, określ parametry techniczne sprzętu do poboru rdzenia - średnicę, rodzaj i typ koronki rdzeniowej, charakterystykę aparatu rdzeniowego oraz średnicę rdzenia wiertniczego.

    W tabeli 4 aparat do otworu 8 1/2" to 6 3/4" x 4" z połączeniem STD x 4 1/2" IF. Pierwsza liczba rozmiaru to średnica zewnętrzna aparatu, druga - średnica rdzenia, więc rdzeń ma 4" (wiedza ogólna o oznaczaniu aparatów rdzeniowych).

    Dokument po tym kroku
  9. Etap 4: Tabela 9. Projekt technologii rdzeniowania

    Kroki 9-11 · po tym etapie masz 27 z 27 kryteriów (pkt)

    Krok 9: Interwał i liczba metrów do rdzeniowania

    Kryteria: ,

    R.4.1 interwał rdzeniowania: 2 520 - 2 556 m

    R.4.2 liczba metrów do rdzeniowania: 36 m

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Sporządź Projekt technologii rdzeniowania wykorzystując dane zawarte w fragmencie Projektu Geologiczno-Technicznego Otworu - tabela 3. W projekcie określ interwał rdzeniowania, parametry technologiczne podczas rdzeniowania oraz liczbę koniecznych do wykonania marszów dwusekcyjnym aparatem rdzeniowym.

    Rdzeniuje się cały dolomit główny: 2520 - 2556 m, czyli 2556 - 2520 = 36 m.

    Dokument po tym kroku
  10. Krok 10: Sekcje aparatu i liczba marszów

    Kryteria: , ,

    R.4.3 długość jednej sekcji aparatu rdzeniowego: 9 m

    R.4.4 maksymalna długość pobranego rdzenia przy zastosowaniu dwusekcyjnego aparatu rdzeniowego: 18 m

    R.4.5 liczba marszów dwusekcyjnym aparatem rdzeniowym: 2

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Sporządź Projekt technologii rdzeniowania wykorzystując dane zawarte w fragmencie Projektu Geologiczno-Technicznego Otworu - tabela 3. W projekcie określ interwał rdzeniowania, parametry technologiczne podczas rdzeniowania oraz liczbę koniecznych do wykonania marszów dwusekcyjnym aparatem rdzeniowym.

    Jedna sekcja aparatu ma 9 m (tabela 4), dwusekcyjny aparat pobiera w jednym marszu najwyżej 2 · 9 = 18 m rdzenia (tak samo podaje treść zadania). Liczba marszów: 36 / 18 = 2.

    Dokument po tym kroku
  11. Krok 11: Parametry rdzeniowania

    Kryteria: , ,

    R.4.6 nacisk osiowy podczas rdzeniowania; 20 - 80 kN

    R.4.7 prędkość obrotowa podczas rdzeniowania: 60 - 120 obr/min

    R.4.8 wydatek tłoczenia płuczki wiertniczej podczas rdzeniowania: 18 l/s

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Sporządź Projekt technologii rdzeniowania wykorzystując dane zawarte w fragmencie Projektu Geologiczno-Technicznego Otworu - tabela 3. W projekcie określ interwał rdzeniowania, parametry technologiczne podczas rdzeniowania oraz liczbę koniecznych do wykonania marszów dwusekcyjnym aparatem rdzeniowym.

    Z tabeli 3 w wierszu dolomitu głównego: nacisk na narzędzie 20 - 80 kN, obroty 60 - 120 obr/min, wydatek tłoczenia płuczki 18 l/s. Przy rdzeniowaniu są one mniejsze niż przy wierceniu świdrem wyżej (50-150 kN, 80-140 obr/min, 28 l/s), żeby nie kruszyć rdzenia.

    Typowe błędy

    Przepisanie parametrów z wiersza cechsztynu (świder gryzowy/PDC) zamiast z wiersza dolomitu głównego.

    Dokument po tym kroku

Podgląd

To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.

Autor rozwiązania: . Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.