Prace wiertnicze i likwidacja otworu

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji GIW.13 „Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych” trwa 120 minut i ma charakter obliczeniowo-rozpoznawczy, typowy dla dokumentacji technicznej wiertnictwa. Trzeba przeanalizować dane projektowe otworu poszukiwawczego, skorzystać z tabel parametrów technicznych oraz poprawnie zastosować podane wzory. Pierwsze zadanie polega na wyznaczeniu długości kolumny obciążników i liczby obciążników 8-calowych potrzebnych do uzyskania maksymalnego nacisku na świder 12 1/4 cala podczas wiercenia w interwale od 300 m do 2700 m. W obliczeniach uwzględnia się gęstość płuczki 1,40 g/cm3, współczynnik wyporności oraz przeliczenie nacisku z ton na niutony, a wyniki wpisuje do tabeli 4 razem z rzeczywistą długością kolumny. Kolejny element pracy to rozpoznanie osprzętu przeciwerupcyjnego przedstawionego na ilustracjach i wskazanie wyłącznie tych części, które zabezpieczają wylot przewodu wiertniczego, na przykład odpowiednich zaworów zwrotnych, kulowych czy wrzutowych. Ostatni blok dotyczy likwidacji spodu otworu korkiem cementowym przy założeniu, że otwór nie będzie rurowany kolumną 7 cali. Na podstawie danych o średnicach, pojemnościach jednostkowych i składzie przewodu trzeba obliczyć objętość zaczynu cementowego dla interwału 4000-3900 m oraz objętość przybitki tłoczonej przez rury płuczkowe 5 cali i 100 m rurek wydobywczych 2 3/8 cala. Dokumentacja końcowa to poprawnie uzupełnione tabele 4, 5 i 6 z zachowaniem wymaganej dokładności. Egzaminator ocenia poprawność obliczeń, dobór danych z tabel, znajomość elementów zabezpieczenia przeciwerupcyjnego oraz czytelne zapisanie wyników w formularzach.