Parametry wiercenia i cementowanie

Praktyczny egzamin z kwalifikacji GIW.13 „Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych” trwa 120 minut i sprawdza analizę parametrów wiercenia oraz obliczenia technologiczne związane z przewodem wiertniczym i cementowaniem rur okładzinowych. Najpierw rozpoznaje się trzy przyrządy kontrolno-pomiarowe pokazane na ilustracjach, określa ich przeznaczenie i odczytuje parametry pracy wiertni. W tabeli trzeba wpisać między innymi ciężar na haku wiertniczym, nacisk osiowy na narzędzie wiercące, prędkość obrotową narzędzia oraz prędkość skokową pompy płuczkowej nr 2. Na podstawie tych wartości wskazuje się rodzaj prac prowadzonych na wiertni: wiercenie, płukanie otworu, wyciąganie albo zapuszczanie zestawu wiertniczego. Drugi blok to obliczenie minimalnej liczby obciążników spiralnych 6 1/2” x 2 13/16”, potrzebnych do uzyskania nacisku na świder P = 150 kN. Uwzględnia się gęstość płuczki 1,45 g/cm3, długość pojedynczego obciążnika 9,0 m, wykorzystanie 75% ciężaru obciążników oraz fakt, że obciążniki spiralne mają masę jednostkową o 4% mniejszą od gładkich. Trzeci blok dotyczy cementowania rur okładzinowych 9 5/8”: dla objętości zaczynu 126,3 m3 i współczynnika wodno-cementowego 0,5 oblicza się masę suchego cementu oraz objętość wody zarobowej. Egzaminator ocenia poprawność identyfikacji przyrządów, prawidłowe odczyty parametrów, zastosowanie wzorów, zaokrąglenia wyników i kompletne wypełnienie tabel 5, 6 i 7.