Rozwiązanie krok po kroku: Całodzienne wyżywienie ośmiu kobiet w ośrodku (W arkuszu kalkulacyjnym)

Każda liczba z ustaleń dostaje własną komórkę z opisem. Aktywności zapisane są słowami, tak jak nagłówki Tabeli A - dzięki temu formuła może sama znaleźć wskaźnik W.

Tabela A jest przepisana tylko w części dla kobiet: wiersze to aktywność pozazawodowa, kolumny - zawodowa. Aktywność zawodowa „średnia” z ustaleń została wpisana jako umiarkowana, bo takiego poziomu nie ma w tabeli (rozbieżność opisana w wersji podstawowej, klucz przyjmuje W = 1,5).

• B19: =665+9,6*B3+1,8*B4-4,7*B5 - wzór Harrisa i Benedicta dla kobiet, z odwołaniami do komórek A, B, C,
• B20: =INDEKS(B14:D16;PODAJ.POZYCJĘ(B7;A14:A16;0);PODAJ.POZYCJĘ(B6;B13:D13;0)) - PODAJ.POZYCJĘ znajduje numer wiersza aktywności pozazawodowej i numer kolumny zawodowej, a INDEKS zwraca liczbę z ich przecięcia,
• B21: =B19*B20 - CPM.

Zmiana słowa w B6 albo B7 (np. „duża”) od razu zmienia W i CPM - tak działa odczyt z tabeli bez ręcznego szukania.

• kolumna D: =B24*C24/100 - masa porcji razy kilokalorie w 100 g, przez 100,
• D27: =SUMA(D24:D26), D28: udział =ZAOKR(D27/B21*100;2),
• C29 i D29: zalecany przedział w kilokaloriach =ZAOKR(B21*B8/100;2) i =ZAOKR(B21*B9/100;2),
• D30: =JEŻELI(ORAZ(D28>=B8;D28<=B9);"TAK";"NIE") - wniosek do Formularza 2.

• kolumna B: ilość na porcję z Tabeli D; ocet winny występuje dwa razy, więc B39 to =4+F39 (drugie wystąpienie w kolumnie F),
• kolumna D: dzielnik do jednostki z ostatniej kolumny formularza - 1000 dla kg i l, a z Tabeli E 50 g na jajo i bułkę, 10 g na opakowanie masła,
• kolumna E: =ZAOKR(B33*$B$2/D33;3) - ilość na 8 porcji w jednostce formularza.

Polecenie każe nie zaokrąglać - ZAOKR(…;3) niczego tu nie ucina (wyniki mają najwyżej trzy miejsca), usuwa tylko ewentualny szum obliczeń komputera. Format „Ogólny” pokazuje liczbę bez zbędnych zer: 0,2 i 1,2, tak jak w kluczu.

• obiad: w kolumnie A potrawa z grupą z Tabeli F, liczba porcji =$B$2, koszt porcji z tabeli, koszt 8 porcji =B47*C47, D55 - suma obiadu,
• D58 (obiad w kalkulacji dnia) to formuła =D55, a nie przepisana liczba,
• D60 suma dnia, D61 marża =ZAOKR(D60*B10/100;2) (200% = dwukrotność), D62 wartość netto,
• D63: =JEŻELI(D62<=B11;"TAK";"NIE").

Skrót Ctrl + ` przełącza arkusz w widok formuł. Przed przepisaniem wyników warto sprawdzić, że każda komórka wynikowa ma formułę, a CPM w Formularzu 2 jest odwołaniem do B21, a nie przepisaną liczbą.

Dane A, B, C z komórek B3-B5, PPM z B19, W z B20, CPM z B21: 2109 kcal/dobę. Kolumnę „Obliczenia” wypełnia się zapisem działań.

Wiersze 24-30 arkusza: trzy pozycje kolacji, suma, udział 26,41%, przedział z C29 i D29 i wniosek TAK, który w formularzu podkreśla się ręcznie.

Kolumna „Ilość na 1 porcję” to kolumna B arkusza (ocet winny 9), „Ilość na 8 porcji” - kolumna E. Wiersz 13 jest nadrukowany.

Wiersze 47-63 arkusza mają ten sam układ co formularz. Wartość netto 1152,00 zł, wniosek TAK.

Doboru zastawy arkusz kalkulacyjny nie policzy - wynika on z metody podawania i z rodzaju potraw. Wypełniony formularz jest w podglądzie; uzasadnienie każdej pozycji (bulionówka i łyżka średnia do kremu, talerz do dania zasadniczego, deser z kawą, tumbler do lemoniady) jest w wersji podstawowej.

Wyniki są dokładnie takie same jak w wersji podstawowej i w kluczu - różni się droga do nich:

• wskaźnik W wybiera formuła z tabeli, więc nie ma ryzyka odczytu z kolumny mężczyzn albo z zamienionego wiersza,
• ten sam arkusz policzy zapotrzebowanie dla innej osoby po zmianie czterech komórek,
• surowce i koszty przeliczają się dla innej liczby gości jedną zmianą w B2.

Pamiętaj: to wersja do nauki. Egzamin z tej kwalifikacji ma model „d” - rezultatem jest dokumentacja na papierze, a egzaminator ocenia formularze wypełnione ręcznie w arkuszu egzaminacyjnym. Na egzaminie zdający nie ma komputera, więc wszystko, co tu liczą formuły, trzeba umieć policzyć kalkulatorem i wpisać ręcznie - tak jak w wersji podstawowej.