Rozwiązanie krok po kroku: Konfiguracja sieci i serwera

Zamknij system stacji (Start → Zasilanie → Wyłącz), wyłącz zasilacz przełącznikiem z tyłu i wyjmij kabel zasilający, a potem przytrzymaj kilka sekund przycisk zasilania komputera - rozładujesz kondensatory. Zdejmij boczną pokrywę wkrętakiem dobranym do śrub, śruby odłóż do pojemnika.

Załóż opaskę antystatyczną na nadgarstek i przypnij jej zacisk do niemalowanej metalowej części obudowy. Moduł RAM2 trzymaj za krawędzie, bez dotykania złotych styków. Egzaminator obserwuje opaskę i użycie narzędzi (P.1.3).

1. Wybierz moduł z naklejką RAM2 (na stanowisku bywa kilka modułów - liczy się opis).
2. Rozchyl zatrzaski wolnego gniazda DIMM, ustaw moduł tak, żeby wycięcie w złączu trafiło na wypustkę gniazda.
3. Dociśnij moduł pionowo kciukami na obu końcach, aż zatrzaski same się zamkną.
4. Podnieś rękę i poczekaj - egzaminator ocenia montaż przy otwartej obudowie (R.1.1).
5. Po zgodzie załóż pokrywę, podłącz zasilanie i uruchom system.

Gdy płyta ma gniazda dwukanałowe (oznaczone kolorami), moduł do pary wkłada się w gniazdo tego samego koloru.

Zewnętrzny płaszcz kabla zdejmij ściągaczem izolacji (nóż obrotowy ustawiony na grubość płaszcza) na długości ok. 3-4 cm - tyle, ile potrzeba do ułożenia żył w module. Nie nacinaj izolacji samych żył. Nożyczkami lub cęgami utnij nitkę rozrywającą i folię, jeśli są (P.1.1).

Moduł ma naklejkę z kolorami dla dwóch sekwencji - A i B. Korzystaj z rzędu A:

1. Rozplataj każdą parę tylko na tyle, ile trzeba, żeby żyła doszła do swojego styku - pary nie mogą być rozkręcone na długości większej niż 13 mm.
2. Płaszcz ma sięgać jak najbliżej modułu - żyły nie mogą wystawać poza płaszcz więcej niż 25 mm (R.1.3).
3. Wciśnij żyły w styki narzędziem uderzeniowym LSA (nożem do zewnątrz, żeby uciął nadmiar) albo zamknij pokrywkę modułu beznarzędziowego (R.1.2, P.1.2).

Wepnij moduł w ramkę (zatrzask modułu musi kliknąć), ramkę przykręć lub zatrzaśnij w puszce, załóż pokrywę. Gotowe gniazdo ma dać się powiesić na ścianie: moduł nie wypada przy wkładaniu wtyku, kabel wychodzi z puszki otworem przeznaczonym na przewód, a niewykorzystane otwory zostają zaślepione (R.1.4).

Połączenie proste oznacza tę samą sekwencję na obu końcach - skoro moduł jest w T568A, wtyk też musi być w T568A (R.1.6).

1. Zdejmij płaszcz na ok. 2-3 cm, ułóż żyły w kolejności T568A, wyrównaj je cęgami na długość ok. 12-13 mm.
2. Trzymając wtyk zatrzaskiem od spodu, wsuń żyły do końca kanałów - na czole wtyku widać miedź wszystkich żył.
3. Płaszcz musi wejść pod zatrzask (docisk) wtyku - po zaciśnięciu klin wtyku trzyma izolację zewnętrzną, a nie same żyły (R.1.5).
4. Zaciśnij wtyk zaciskarką do oporu.

Do gniazda naściennego wepnij krótki patchcord i podłącz go do jednej części testera, wykonany wtyk - do drugiej. Najpierw sprawdź sam: diody muszą zapalać się po kolei 1-1, 2-2, … 8-8. Przerwa albo inna kolejność oznacza błąd w module lub we wtyku - popraw go przed zgłoszeniem.

Potem podnieś rękę i powtórz test przy egzaminatorze (R.1.7).

Stacja w porcie WAN to celowy element zadania: stacja udaje komputer z internetu, który ogląda witrynę serwera przez przekierowanie portu na ruterze. Zapamiętaj, którą kartę serwera wpiąłeś do rutera - przyda się przy konfiguracji adresów.

Ruter jest na ustawieniach fabrycznych, więc najpierw sprawdź w dokumentacji (folder RUTER na nośniku DOKUMENTACJA/PROGRAMY) domyślny adres panelu, login i hasło. Podłącz komputer kablem do portu LAN rutera (nie WAN) i wpisz ten adres w przeglądarce. Jeśli komputer ma już adres statyczny z innej podsieci, panel się nie otworzy - na czas konfiguracji ustaw na karcie pobieranie adresu automatycznie (ruter fabrycznie ma włączony DHCP) albo tymczasowy adres z podsieci rutera. Gdy ruter wymusza zmianę hasła przy pierwszym logowaniu, ustaw je zgodnie z jego wymaganiami.

W tym arkuszu stacja robocza wisi na porcie WAN, więc do konfiguracji rutera podłącz na chwilę stację (albo serwer z przeglądarką) do portu LAN - po konfiguracji wróć do połączeń ze schematu. Gdy ruter wymusza zmianę hasła, wpisz ZAQ!2wsx.

W sekcji LAN (Network → LAN) wpisz adres 10.10.10.1 i maskę 255.255.255.0 (/24). Po zapisaniu panel zrywa połączenie - komputer konfigurujący musi dostać adres z nowej podsieci (np. 10.10.10.10/24 ustawiony ręcznie), żeby zalogować się ponownie na http://10.10.10.1 (R.3.1).

W sekcji DHCP (często LAN → DHCP Server) wybierz Wyłącz / Disable i zapisz. Wszystkie urządzenia w tym arkuszu mają adresy statyczne, więc DHCP nie jest potrzebny (R.3.2). Wyłącz DHCP dopiero po zmianie adresu LAN - inaczej stracisz wygodne pobieranie adresu przez komputer konfigurujący.

W sekcji WAN (Internet) wybierz typ połączenia Statyczny adres IP (Static IP) i wpisz:

• adres IP 88.88.88.1, maska 255.255.255.252 (/30 - podsieć ma tylko dwa adresy hostów: .1 i .2) (R.3.3),
• brama domyślna 88.88.88.2 (R.3.4),
• DNS podstawowy 8.8.8.8, zapasowy 8.8.4.4 - tylko jeśli pole jest obowiązkowe (R.3.5).

Brama .2 to w tym zadaniu adres stacji roboczej - podsieć /30 łączy ruter ze stacją jak „łącze do dostawcy”.

Przekierowanie znajdziesz w sekcji Forwarding → Virtual Servers / Przekierowanie portów / NAT → Port Forwarding. Dodaj regułę:

• port zewnętrzny (Service Port / External Port): 8080,
• adres IP w sieci LAN: 10.10.10.2 (karta serwera podłączona do rutera),
• port wewnętrzny (Internal Port): 8080,
• protokół: TCP (albo „Wszystkie / All”), stan: włączona.

Ruch przychodzący na 88.88.88.1:8080 ruter przekaże wtedy na 10.10.10.2:8080 (R.3.6). Zapisz i podnieś rękę - to koniec konfiguracji rutera.

W maszynach wirtualnych tę samą regułę realizuje zapora rutera zastępczego: nft add rule ip nat pre iif enp0s8 tcp dport 8080 dnat to 10.10.10.2:8080.

Zaloguj się na serwerze na konto administrator. Nazwę dysku sprawdzisz poleceniem lsblk -d -o NAME,SIZE,MODEL (zwykle sda, dysk NVMe to nvme0n1). Parametry S.M.A.R.T. wyświetla:

sudo smartctl -A /dev/sda

Na prawdziwym dysku dostaniesz tabelę z kolumnami ID#, ATTRIBUTE_NAME, … RAW_VALUE - numer parametru z tabeli 1 szukasz w kolumnie ID#, nazwę w ATTRIBUTE_NAME, a wartość do tabeli w ostatniej kolumnie RAW_VALUE (nie w VALUE/WORST/THRESH - to wartości znormalizowane). Wirtualny dysk na zrzucie nie ma S.M.A.R.T.: smartctl wypisuje „SMART support is: Unavailable - device lacks SMART capability”.

sudo smartctl -a /dev/sda > ~/SMART.txt
ls -l ~/SMART.txt
cat ~/SMART.txt

Znak > przekierowuje wynik do pliku. Przekierowanie wykonuje powłoka użytkownika administrator, więc plik powstaje w /home/administrator z właścicielem administrator, mimo że smartctl działa przez sudo. Opcja -a zapisuje pełny raport (informacje o dysku i tabelę atrybutów) - -A też wystarczy, bo zawiera tabelę z wartościami RAW. Nazwę pliku wpisz dokładnie: SMART.txt (wielkie litery, małe rozszerzenie).

Dla każdego z sześciu parametrów przepisz z pliku SMART.txt dwie rzeczy: wartość z kolumny RAW_VALUE i nazwę z kolumny ATTRIBUTE_NAME - dokładnie tak, jak są w pliku. Egzaminator porównuje tabelę z plikiem i uznaje kryterium tylko przy zgodności (R.2.1-R.2.6).

• Na dysku HDD zwykle są wszystkie sześć parametrów; zdrowy dysk ma RAW parametrów 05, 197, 198 i 199 równe 0.
• Dysk SSD nie ma talerzy, więc parametru 10 (Spin_Retry_Count) zwykle w ogóle nie ma - wtedy w tabeli wpisz N/A. Niektórzy producenci SSD nadają też parametrom własne nazwy - przepisz nazwę z pliku, nie z podręcznika.
• Gdy smartctl nie pokazuje tabeli atrybutów (jak w maszynie wirtualnej), wpisz N/A we wszystkich polach.

ip -br link
ip -br address

Serwer ma dwie karty przewodowe (w maszynie wirtualnej enp0s3 i enp0s8). Kartę wpiętą do rutera rozpoznasz po tym, że po podłączeniu kabla ma stan UP; najprościej podłączać kable po kolei i obserwować stan. Na zrzucie enp0s3 (do rutera) ma jeszcze adres automatyczny 169.254.x.x - w pliku konfiguracji jest inet dhcp, a ruter nie ma DHCP.

Najpierw wyłącz kartę ze starą konfiguracją (sudo ifdown enp0s3) - inaczej po zmianie pliku zostaje uruchomiony klient DHCP. Potem w pliku /etc/network/interfaces (sudo nano /etc/network/interfaces) zastąp blok „The primary network interface” wpisami:

auto enp0s3
iface enp0s3 inet static
    address 10.10.10.2/24
    gateway 10.10.10.1

Zapis w nano: Ctrl+O, Enter, wyjście Ctrl+X. Na zrzucie wiersze zostały dopisane poleceniami echo … | sudo tee -a, a nano pokazuje gotowy plik (R.4.1, R.4.3).

W tym samym pliku drugi blok - dla stanowiska 1:

auto enp0s8
iface enp0s8 inet static
    address 192.168.0.1/24

Bez wiersza gateway i bez DNS - drukarka jest w tej samej podsieci, więc brama nie jest potrzebna (R.4.2). Na zrzucie widać polecenia, którymi dopisano oba bloki (sed usuwa stary blok DHCP, echo … | sudo tee -a dopisuje nowe wiersze).

W Debianie bez dodatkowych pakietów serwer DNS wpisuje się do pliku /etc/resolv.conf:

echo "nameserver 10.10.10.1" | sudo tee /etc/resolv.conf
sudo ifup enp0s3
sudo ifup enp0s8
ip -br address
ip route
cat /etc/resolv.conf

Na zrzucie: enp0s3 10.10.10.2/24, enp0s8 192.168.0.1/24, trasa default via 10.10.10.1 i nameserver 10.10.10.1 (R.4.4).

Na stacji (Windows, konto Administrator): Win+R → ncpa.cpl → prawy przycisk na karcie przewodowej → Właściwości → Protokół internetowy w wersji 4 (TCP/IPv4) → Właściwości → Użyj następującego adresu IP:

• adres IP 88.88.88.2, maska 255.255.255.252 (R.4.5),
• brama domyślna 88.88.88.1 - to adres WAN rutera (R.4.6),
• preferowany serwer DNS 8.8.8.8 (R.4.7).

Zatwierdź OK i Zamknij. To samo w wierszu poleceń: netsh interface ipv4 set address name="Ethernet" static 88.88.88.2 255.255.255.252 88.88.88.1 oraz netsh interface ipv4 set dnsservers name="Ethernet" static 8.8.8.8 primary.

Zapora Windows domyślnie blokuje przychodzące żądania echa ICMP, więc serwer nie dostałby odpowiedzi od stacji. Dodaj regułę w wierszu poleceń uruchomionym jako administrator:

netsh advfirewall firewall add rule name="Ping ICMPv4" protocol=icmpv4:8,any dir=in action=allow

albo w GUI: wf.msc → Reguły przychodzące → włącz regułę Udostępnianie plików i drukarek (żądanie echa - ruch przychodzący ICMPv4). Na zrzucie reguła jest włączona, a ping 88.88.88.1 ze stacji do rutera odpowiada. Debian nie ma domyślnie włączonej zapory, więc serwer odpowiada bez zmian.

ping -c 3 192.168.0.100
ping -c 3 10.10.10.1
ping -c 3 88.88.88.2

W Linuksie ping bez -c działa bez końca - przerywasz go Ctrl+C. Każdy test ma kończyć się „0% packet loss” (R.4.8 drukarka, R.4.9 ruter, R.4.10 stacja). Ping do stacji przechodzi przez ruter (inna podsieć), więc działa dopiero przy poprawnej bramie na serwerze i stacji. Potem podnieś rękę i powtórz trzy polecenia przy egzaminatorze.

sudo mkdir /www
sudo nano /www/index.html

W edytorze wpisz treść z arkusza i zapisz (Ctrl+O, Enter, Ctrl+X):

<html>
  <body>
    <p>Strona testowa</p>
  </body>
</html>

Na zrzucie plik powstał wiersz po wierszu poleceniami echo … | sudo tee, a cat /www/index.html pokazuje wynik. Katalog w głównym katalogu systemu (/www) tworzy tylko root, dlatego sudo.

W Debianie Apache czyta użytkownika i grupę ze zmiennych w pliku /etc/apache2/envvars:

grep -E "APACHE_RUN_(USER|GROUP)" /etc/apache2/envvars
ps -o user,group,cmd -C apache2

Wynik: APACHE_RUN_USER=www-data, APACHE_RUN_GROUP=www-data. Lista procesów to potwierdza - proces główny działa jako root (otwiera port), a procesy obsługujące żądania jako www-data. W innych dystrybucjach bywa apache (Fedora, dyrektywy User/Group w httpd.conf) albo wwwrun z grupą www (openSUSE).

sudo chown www-data:www-data /www
sudo chown www-data:www-data /www/index.html
sudo chmod 555 /www
sudo chmod 444 /www/index.html
ls -ld /www
ls -l /www

• 555 = r-xr-xr-x: wszyscy mogą czytać listę i wchodzić do katalogu, nikt nie może w nim nic zapisać,
• 444 = r--r--r--: plik tylko do odczytu dla wszystkich.

Na zrzucie: dr-xr-xr-x … www-data www-data … /www (R.5.1, R.5.2) oraz -r--r--r-- … www-data www-data … index.html (R.5.3, R.5.4). Zmiany właściciela rób przez sudo - po chmod 555 nawet właściciel nie zapisze już nic w katalogu.

Port zmienia się w dwóch miejscach:

1. /etc/apache2/ports.conf - wiersz Listen 80 → Listen 8080 (na tym porcie Apache nasłuchuje),
2. /etc/apache2/sites-available/000-default.conf - pierwszy wiersz <VirtualHost *:80> → <VirtualHost *:8080> (na tym porcie działa domyślna witryna).

W nano otwierasz każdy plik przez sudo nano … i poprawiasz liczbę. Na zrzucie zrobiły to polecenia sed, a grep pokazuje wynik: Listen 8080 i <VirtualHost *:8080> (R.5.6). Wiersze Listen 443 dotyczą HTTPS - zostaw je.

W 000-default.conf zmień DocumentRoot /var/www/html na DocumentRoot /www (R.5.5). Domyślna konfiguracja Debiana pozwala serwować pliki tylko z /var/www i /usr/share - dla nowego katalogu dopisz na końcu /etc/apache2/apache2.conf blok:

<Directory /www/>
        Require all granted
</Directory>

Bez niego przeglądarka dostaje 403 Forbidden, mimo dobrych praw do plików.

Tak wygląda plik /etc/apache2/sites-available/000-default.conf po zmianach (sudo nano - wyjście Ctrl+X): w pierwszym wierszu <VirtualHost *:8080>, niżej DocumentRoot /www. Pozostałe wiersze (komentarze, logi) zostają bez zmian.

sudo apache2ctl configtest
sudo systemctl restart apache2
sudo ss -tlnp | grep apache2
lynx -dump http://localhost:8080

Syntax OK oznacza poprawną składnię plików, ss pokazuje nasłuch na *:8080, a przeglądarka tekstowa lynx wyświetla „Strona testowa”. Zmiany w konfiguracji działają dopiero po restarcie usługi.

Na stacji otwórz przeglądarkę i wpisz http://88.88.88.1:8080. Żądanie trafia na port 8080 interfejsu WAN rutera, ruter przekazuje je na 10.10.10.2:8080, a Apache odsyła stronę z /www - na zrzucie widać „Strona testowa” (R.5.7).

⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: z poleceń arkusza wychodzi adres http://88.88.88.1:8080 (przekierowany jest tylko port 8080, a Apache słucha wyłącznie na 8080) i taki adres jest tu wpisany; klucz CKE podaje http://88.88.88.1 bez numeru portu, który przy tej konfiguracji nie otwiera witryny (przeglądarka pyta port 80). Przy sprawdzaniu wpisz adres z portem i pokaż działającą stronę.

• serwer i stacja włączone i zalogowane, ruter włączony, kable według schematu,
• tabela 1 wypełniona w arkuszu, plik SMART.txt w /home/administrator,
• skrawki przewodu i izolacji sprzątnięte, narzędzia (ściągacz, narzędzie LSA, zaciskarka, tester, wkrętak, opaska) odłożone, obudowa stacji zamknięta (P.1.4).