Zadanie dotyczy płyty mocowania siłownika (rysunek złożeniowy 01.000): łącznik (2) połączony z podstawą (1) sworzniem z łbem walcowym ściętym i czopem gwintowanym (4), zabezpieczonym podkładką (5), nakrętką koronową (6) i zawleczką (7). Trzeba dobrać wymiary sworznia z tabeli 1, wykonać jego rysunek wykonawczy w programie CAD w podziałce 2:1, zapisać kartę technologiczną obróbki, instrukcję montażu oraz wykazy maszyn, przyrządów pomiarowych i narzędzi - wyłącznie z tabeli 2 arkusza.
Tabele odręcznie, rysunek z programu CAD. Tabele i karty na stronach 6 i 7 zdający wypełnia ręcznie w arkuszu: tłem podglądu jest strona arkusza, wpisy są granatowe i odręczne, pola z bieżącego kroku - na żółto. Rysunek powstaje na stanowisku komputerowym w programie CAD i jest drukowany na kartce A4; w krokach rysunku podgląd pokazuje oczekiwaną zawartość wydruku.
Szablon CAD. Plik szablonu (ramka i tabliczka rysunkowa) jest tylko na stanowisku egzaminacyjnym - w materiałach OKE go nie ma, więc ramka i tabliczka w podglądzie są przykładowe; na egzaminie rysuje się w ramce szablonu i uzupełnia jego tabliczkę.
Dobór. Najmniejsza średnica z tabeli 1, która przeniesie obciążenie (d ≥ 25,89 mm), to d = 27 - z tego wiersza pochodzą gwint M20, l1 = 20, D = 36, S = 30, k = 9 i otwór pod zawleczkę 4. Długość czynną L = 62 wyznacza rysunek złożeniowy: szerokość łączonych części 62 (odchyłka -0,2) przy luzie montażowym najwyżej 1 mm.
To jedno z możliwych rozwiązań: klucz przyjmuje warianty (np. frezarkę poziomą z frezami tarczowymi, wiertarkę stołową), a operacje i czynności mogą być sformułowane inaczej, jeśli są poprawne technologicznie.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 53 kryteria w 6 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 40 punktów - można stracić 13 kryteriów i nadal zdać. Najwięcej punktów dają rysunek (10) i karta technologiczna (10).
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.