Rysunek dźwigara spawanego

Praktyczny egzamin z kwalifikacji MEC.10 „Organizacja i wykonywanie prac spawalniczych” trwa 150 minut i ma charakter projektowo-technologiczny: pracuje się z dokumentacją konstrukcji spawanej, rysunkami modelu oraz tabelami normatywów spawalniczych. Główna praca polega na przygotowaniu w programie CAD rysunku wykonawczego dźwigara złożonego z dwóch środników, półek górnej i dolnej oraz nakładek 200 × 400 × 10 mm. Trzeba pokazać konstrukcję w rzutach, zwymiarować ją zgodnie z zasadami rysunku technicznego i wykonać przekrój poprzeczny na wysokości połowy długości nakładki. Ważne jest poprawne oznaczenie spoin: czołowych dwustronnych i pachwinowych, bez spoin otworowych, z uwzględnieniem metody MAG 135 oraz pozycji PA dla spoin czołowych i PB dla pachwinowych. Materiał konstrukcji dobiera się jako stal konstrukcyjną o granicy plastyczności około 355 MPa i pracy łamania 27 J w temperaturze -20°C, korzystając z tabel oznaczeń stali. Drugi istotny rezultat to tabela A dotycząca temperatury wstępnego podgrzewania dźwigara bez nakładek. Na podstawie nomogramu wyznacza się temperaturę dla spoin czołowych i pachwinowych, a z podanego wzoru oblicza energię liniową pierwszego ściegu przy sprawności cieplnej η = 0,55 oraz parametrach prądu, napięcia i prędkości z tabel 2 i 3. Egzaminator ocenia przede wszystkim jakość wydruku CAD, poprawność rzutowania, wymiarowania i przekroju, właściwe symbole złączy spawanych oraz prawidłowe obliczenia i odczyty w tabeli technologicznej.