Arkusz MEC.10-01-22.06-SG: płaszcz zbiornika o średnicy zewnętrznej 210 mm i długości 420 mm z blachy S235JR grubości 3 mm, ze spoiną wzdłużną czołową z pełnym przetopem i wspawanym wcześniej króćcem Ø32 z gwintem M22×1,5 (spoina pachwinowa a = 3 mm). Zdający wykonuje w programie CAD rysunek zestawieniowy płaszcza i wypełnia wstępną instrukcję technologiczną spawania (pWPS) - część technologiczną i przygotowawczą. To jedno z możliwych rozwiązań - rzuty, wymiary i szkice można rozplanować inaczej.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 30 kryteriów w trzech rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 23 punktów - można stracić 7 kryteriów i nadal zdać. Parametry spawania są dobrane w skrypcie z tabel arkusza i porównane z kluczem.
Model „dk”, czyli dokumentacja przy komputerze. Rysunki zdający wykonuje w programie CAD na szablonie z pulpitu i oddaje jako wydruk; pWPS wypełnia w edytorze i też drukuje. W podglądzie rysunek CAD jest wydrukiem A4 (linie i tekst komputerowe), a pWPS - wydrukiem formularza z wpisami z klawiatury. Elementy dodane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto.
Formularze z pulpitu. Plik pWPS.docx wypełnia się w edytorze tekstu na stanowisku egzaminacyjnym i drukuje. Szablonu tego pliku nie publikuje ani CKE, ani OKE (dla tej sesji nie ma w magazynie OKE materiałów do zadania), dlatego w podglądzie formularz jest odtworzony: etykiety pól odpowiadają danym, których wymaga zadanie i klucz, a układ - formularzowi pWPS z arkusza MEC.10-01-26.01-SG. Na egzaminie pola mogą być ułożone inaczej - wpisuje się w nie te same informacje.
Model 3D. Plik model 3D.pdf z pulpitu nie jest dostępny. Wszystkie wymiary są na rysunkach 1 i 2 arkusza: płaszcz Ø210 × 3 × 420, otwór Ø33 w połowie długości, króciec Ø32 × 22. Przyjmuję, że króciec przechodzi przez ściankę płaszcza (3 mm) i wystaje nad tworzącą 22 − 3 = 19 mm - takie położenie (19 mm nad tworzącą) przyjmuje klucz.
Szablon rysunku. Plik szablonu (ramka i tabelka rysunkowa) leży na pulpicie stanowiska egzaminacyjnego i nie jest publikowany razem z arkuszem, dlatego w podglądzie ramka i tabelka mają prosty, przykładowy układ (nazwa, materiał, liczba sztuk, skala, numer rysunku, autor). W szablonie egzaminacyjnym pola mogą być ułożone inaczej - wpisuje się w nie te same informacje. Zamiast numeru PESEL w polu autora podaję imię i nazwisko.
Normy. Rysunek wykonawczy i oznaczenia spoin opieram na zasadach rysunku technicznego i normie PN-EN ISO 2553 (umowne przedstawianie spoin), a oznaczenia procesów, pozycji i gazów - na normach przywołanych w arkuszu (PN-EN ISO 4063, PN-EN ISO 6947, PN-EN ISO 14175). To wiedza normowa, której arkusz nie powtarza - w krokach jest to zaznaczone.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.