Projekt płaskownika spawanego

Praktyczny egzamin z kwalifikacji MEC.10 „Organizacja i wykonywanie prac spawalniczych” trwa 150 minut i sprawdza przygotowanie dokumentacji technicznej naprawy elementu stalowego oraz dobór parametrów technologii spawania. Punktem wyjścia jest pęknięty płaskownik ze stali S355JR o wymiarach 8×100 mm i długości 6500 mm, który zostaje zastąpiony grubszym płaskownikiem spawanym 16×100 mm. Element składa się z dwóch odcinków po 3249 mm połączonych dwustronną spoiną czołową z ukosowaniem X. Trzeba opracować w programie CAD rysunek konstrukcji płaskownika w widoku i przekroju, zastosować przerwanie rysunkowe dla długiego elementu oraz poprawnie opisać spoinę symbolem umownym z uwzględnieniem grubości, ukosowania, odstępu technologicznego, progu, metody 135, pozycji PA, poziomu jakości B oraz badań VT i RT. Drugi rysunek przedstawia kolejność układania 11 ściegów przy spawaniu naprzemiennym. Część obliczeniowa polega na wyznaczeniu minimalnej siły niszczącej uszkodzony płaskownik, naprężenia dopuszczalnego dla spoiny oraz naprężenia rozciągającego w nowym płaskowniku, a następnie na ocenie, czy konstrukcja spełnia warunek wytrzymałościowy. Na końcu uzupełniany jest WPS MEC/10-1 na podstawie danych z tabel: materiał dodatkowy G3Si1, gaz osłonowy M21, zakres WPQR, temperatury, metoda MAG 135 i właściwe uprawnienia spawacza. Egzaminator ocenia poprawność rysunków CAD, schematu ściegów, obliczeń w karcie parametrów oraz kompletność i zgodność WPS z podanymi normami i danymi technologicznymi.