Spawany płaskownik ze spoiną X i WPS

Część praktyczna egzaminu z kwalifikacji MEC.10 „Organizacja i wykonywanie prac spawalniczych” z sesji czerwiec 2025 (zadanie 02) trwa 150 minut. Podczas przeglądu konstrukcji pękł rozciągany płaskownik 8 × 100 mm o długości 5500 mm ze stali S275JR. Zastąpiono go płaskownikiem spawanym 16 × 100 mm z dwóch odcinków po 2749 mm, połączonych spoiną czołową dwustronną z ukosowaniem X pod kątem 50°, spawaną metodą 135 w pozycji PA naprzemiennie: 11 ściegów, próg b = 2 mm, odstęp c = 2 mm, poziom jakości B według PN-EN ISO 5817 potwierdzony badaniami VT i RT.

Na stanowisku komputerowym, z szablonu w katalogu EGZAMIN_MEC.10, zdający rysuje płaskownik spawany w widoku i przekroju poprzecznym w sposób uproszczony, z przerwaniem rysunkowym i umownym oznaczeniem spoiny obejmującym grubość, ukosowanie, odstęp, próg, metodę i pozycję spawania, poziom jakości i rodzaj badań. Wykonuje też schemat kolejności układania ściegów.

Korzystając ze wzorów w tabeli 1 i danych materiałowych z tabel 2 i 3 (Rm, Re i naprężenia dopuszczalne kr stali oraz współczynnik wytrzymałości spoiny z0), oblicza minimalną siłę niszczącą płaskownik, naprężenie dopuszczalne dla spoiny i maksymalne naprężenia rozciągające w spoinie, a następnie ocenia, czy płaskownik spawany spełnia warunek naprężeń dopuszczalnych. Wyniki zapisuje w karcie parametrów wytrzymałościowych (tabela A).

Na koniec uzupełnia instrukcję technologiczną spawania WPS MEC/10-1 (tabela B), dobierając materiał dodatkowy i inne dane z tabel 4-7. Ocenie podlega sześć rezultatów: dwa wydruki z CAD, dwie części karty parametrów i dwie części WPS.