Arkusz MEC.10-01-25.01-SG: korpus podnośnika śrubowego - okrągła podstawa, słup z rury i cztery żebra, spawane elektrodą otuloną (metoda 111). Zdający wykonuje w programie CAD rysunek wykonawczy korpusu na podstawie modelu 3D i rysunku żebra, a w KARCIE OBLICZEŃ liczy koszt materiału, długość ściegów, czas spawania i liczbę elektrod. To jedno z możliwych rozwiązań - rzuty i oznaczenia można rozplanować inaczej.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 34 kryteria w czterech rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 26 punktów - można stracić 8 kryteriów i nadal zdać. Wyniki karty są policzone w skrypcie i porównane z kluczem (wartości i przedziały).
Model „dk”, czyli dokumentacja przy komputerze. Rysunek wykonuje się w programie CAD na szablonie z pulpitu, a KARTĘ OBLICZEŃ wypełnia w pliku z tego samego katalogu - oba oddaje się jako wydruk, więc w podglądzie mają krój komputerowy. Elementy dodane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto.
Materiały z pulpitu. Model 3D i KARTA OBLICZEŃ są w materiałach egzaminacyjnych OKE (załącznik arkusza, hasło do plików podaje arkusz). Wymiary odczytałem z modelu 3D: podstawa Ø200 × 8 mm, słup z rury Ø70 × 8 mm o długości 200 mm ustawiony na podstawie (wysokość korpusu 208 mm), cztery żebra co 90° wg rysunku 1, spoina obwodowa między słupem a podstawą. Gatunek materiału S235JR podaje rysunek 1 (żebro); dla pozostałych części arkusz go nie podaje - przyjmuję ten sam.
Szablon rysunku. Plik szablonu (ramka i tabelka rysunkowa) leży na pulpicie stanowiska egzaminacyjnego i nie jest publikowany razem z arkuszem, dlatego w podglądzie ramka i tabelka mają prosty, przykładowy układ (nazwa, materiał, liczba sztuk, skala, numer rysunku, autor). W szablonie egzaminacyjnym pola mogą być ułożone inaczej - wpisuje się w nie te same informacje. Zamiast numeru PESEL w polu autora podaję imię i nazwisko.
Normy. Rysunek wykonawczy i oznaczenia spoin opieram na zasadach rysunku technicznego i normie PN-EN ISO 2553 (umowne przedstawianie spoin), a oznaczenia procesów, pozycji i gazów - na normach przywołanych w arkuszu (PN-EN ISO 4063, PN-EN ISO 6947, PN-EN ISO 14175). To wiedza normowa, której arkusz nie powtarza - w krokach jest to zaznaczone.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.