Przejdź do głównej treści
MEC.10-01-25.01-SGStyczeń 2025 · 35 kroków · ok. 57 min · 34 kryteria z klucza

Rozwiązanie krok po kroku: Rysunek korpusu podnośnika

Arkusz MEC.10-01-25.01-SG: korpus podnośnika śrubowego - okrągła podstawa, słup z rury i cztery żebra, spawane elektrodą otuloną (metoda 111). Zdający wykonuje w programie CAD rysunek wykonawczy korpusu na podstawie modelu 3D i rysunku żebra, a w KARCIE OBLICZEŃ liczy koszt materiału, długość ściegów, czas spawania i liczbę elektrod. To jedno z możliwych rozwiązań - rzuty i oznaczenia można rozplanować inaczej.

Jak liczą się punkty. Klucz ma 34 kryteria w czterech rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 26 punktów - można stracić 8 kryteriów i nadal zdać. Wyniki karty są policzone w skrypcie i porównane z kluczem (wartości i przedziały).

Model „dk”, czyli dokumentacja przy komputerze. Rysunek wykonuje się w programie CAD na szablonie z pulpitu, a KARTĘ OBLICZEŃ wypełnia w pliku z tego samego katalogu - oba oddaje się jako wydruk, więc w podglądzie mają krój komputerowy. Elementy dodane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto.

Materiały z pulpitu. Model 3D i KARTA OBLICZEŃ są w materiałach egzaminacyjnych OKE (załącznik arkusza, hasło do plików podaje arkusz). Wymiary odczytałem z modelu 3D: podstawa Ø200 × 8 mm, słup z rury Ø70 × 8 mm o długości 200 mm ustawiony na podstawie (wysokość korpusu 208 mm), cztery żebra co 90° wg rysunku 1, spoina obwodowa między słupem a podstawą. Gatunek materiału S235JR podaje rysunek 1 (żebro); dla pozostałych części arkusz go nie podaje - przyjmuję ten sam.

Szablon rysunku. Plik szablonu (ramka i tabelka rysunkowa) leży na pulpicie stanowiska egzaminacyjnego i nie jest publikowany razem z arkuszem, dlatego w podglądzie ramka i tabelka mają prosty, przykładowy układ (nazwa, materiał, liczba sztuk, skala, numer rysunku, autor). W szablonie egzaminacyjnym pola mogą być ułożone inaczej - wpisuje się w nie te same informacje. Zamiast numeru PESEL w polu autora podaję imię i nazwisko.

Normy. Rysunek wykonawczy i oznaczenia spoin opieram na zasadach rysunku technicznego i normie PN-EN ISO 2553 (umowne przedstawianie spoin), a oznaczenia procesów, pozycji i gazów - na normach przywołanych w arkuszu (PN-EN ISO 4063, PN-EN ISO 6947, PN-EN ISO 14175). To wiedza normowa, której arkusz nie powtarza - w krokach jest to zaznaczone.

  1. Etap 1: RYSUNEK - rzuty i wymiary korpusu (CAD)

    Kroki 1-12 · po tym etapie masz 10 z 34 kryteriów (pkt)

    Krok 1: Widok z przodu

    Kryteria:

    R.1.4 widoczny zarys korpusu narysowany linią ciągłą grubą

    ok. 5 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie modelu 3D.pdf oraz rysunku 1, wykonaj RYSUNEK korpusu podnośnika śrubowego spełniający wymogi rysunku wykonawczego.

    Otwieram model 3D (hasło z arkusza) i odczytuję wymiary. Na szablonie RYSUNEK w skali 1:5 rysuję widok z przodu: podstawę Ø200 × 8, słup Ø70 o wysokości 200 nad podstawą, dwa żebra w zarysie (kształt z rysunku 1: 60 u dołu, 8 u góry, 130 wysokości, ścięcie 15 × 45° przy słupie) i przednie żebro widziane z boku. Widoczny zarys - linią ciągłą grubą.

    Dokument po tym kroku
  2. Krok 2: Widok z góry

    Kryteria:

    R.1.1 korpus podnośnika pokazany w minimum 2 rzutach

    ok. 4 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie modelu 3D.pdf oraz rysunku 1, wykonaj RYSUNEK korpusu podnośnika śrubowego spełniający wymogi rysunku wykonawczego.

    Pod widokiem z przodu rysuję widok z góry: okrąg podstawy Ø200, słup (Ø70 i otwór Ø54 - rura jest otwarta od góry) i cztery żebra co 90°. Korpus jest pokazany w dwóch rzutach.

    Dokument po tym kroku
  3. Krok 3: Lico spoin w rzutach

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Złącza spawane oznaczone w sposób umowny.

    Dorysowuję uproszczony zarys spoin: lico spoiny obwodowej słupa w widoku z przodu (ukośne kreski przy słupie) i jej zewnętrzny brzeg w widoku z góry (okrąg linią cienką).

    Dokument po tym kroku
  4. Krok 4: Układ rzutów - metoda E

    Kryteria:

    R.1.2 rzuty rozmieszczenie z zachowaniem zasady pierwszego kąta (metoda E)

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie modelu 3D.pdf oraz rysunku 1, wykonaj RYSUNEK korpusu podnośnika śrubowego spełniający wymogi rysunku wykonawczego.

    Widok z góry leży pod widokiem z przodu i na tej samej osi - tak układa się rzuty w metodzie E (rzutowanie europejskie, pierwszego kąta; wiedza normowa). Kontrolnie: w metodzie A widok z góry byłby nad widokiem z przodu.

    Dokument po tym kroku
  5. Krok 5: Osie symetrii

    Kryteria:

    R.1.3 wszystkie osie symetrii narysowane linią punktową cienką

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie modelu 3D.pdf oraz rysunku 1, wykonaj RYSUNEK korpusu podnośnika śrubowego spełniający wymogi rysunku wykonawczego.

    Wszystkie osie symetrii - oś słupa w widoku z przodu i dwie osie w widoku z góry - rysuję linią punktową cienką.

    Typowe błędy

    Brak jednej z osi w widoku z góry - klucz wymaga wszystkich osi symetrii.

    Dokument po tym kroku
  6. Krok 6: Wymiary gabarytowe

    Kryteria: ,

    R.1.8 narysowane wymiary gabarytowe: średnica podstawy: 200 oraz wysokość podnośnika

    R.1.5 wszystkie linie wymiarowe narysowane linią ciągłą cienką

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie modelu 3D.pdf oraz rysunku 1, wykonaj RYSUNEK korpusu podnośnika śrubowego spełniający wymogi rysunku wykonawczego.

    Podaję wymiary gabarytowe: średnicę podstawy Ø200 pod widokiem z przodu (dalej od rzutu niż mniejszy wymiar 185, żeby linie się nie przecinały) i wysokość korpusu 208 (8 mm podstawy + 200 mm słupa) z lewej strony. Linie wymiarowe i pomocnicze - linią ciągłą cienką.

    Dokument po tym kroku
  7. Krok 7: Wymiary słupa

    Kryteria:

    R.1.6 zachowana zasada niepowtarzania wymiarów

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie modelu 3D.pdf oraz rysunku 1, wykonaj RYSUNEK korpusu podnośnika śrubowego spełniający wymogi rysunku wykonawczego.

    Średnicę zewnętrzną słupa Ø70 wymiaruję nad widokiem z przodu, a wewnętrzną Ø54 - w widoku z góry, gdzie otwór widać. Każdy wymiar podaję tylko raz (niepowtarzanie wymiarów).

    Typowe błędy

    Ø70 w obu rzutach - powtórzony wymiar.

    Dokument po tym kroku
  8. Krok 8: Grubość podstawy

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie modelu 3D.pdf oraz rysunku 1, wykonaj RYSUNEK korpusu podnośnika śrubowego spełniający wymogi rysunku wykonawczego.

    Grubość podstawy 8 wymiaruję z prawej strony podstawy (mały wymiar - strzałki z zewnątrz).

    Dokument po tym kroku
  9. Krok 9: Wymiary żeber

    Kryteria:

    R.1.7 zachowana zasada grupowania wymiarów

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie modelu 3D.pdf oraz rysunku 1, wykonaj RYSUNEK korpusu podnośnika śrubowego spełniający wymogi rysunku wykonawczego.

    Żebra wymiaruję razem z gabarytami: wysokość 130 z lewej strony, obok wysokości 208, rozstaw zewnętrznych krawędzi 185 pod rzutem, obok Ø200, i grubość 8 w widoku z góry. Wymiary pionowe są z jednej strony rzutu, a poziome pod nim (grupowanie wymiarów).

    Dokument po tym kroku
  10. Krok 10: Ścięcie żebra

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie modelu 3D.pdf oraz rysunku 1, wykonaj RYSUNEK korpusu podnośnika śrubowego spełniający wymogi rysunku wykonawczego.

    Ścięcie przy słupie opisuję linią odniesienia: 15×45° (jak na rysunku 1).

    Dokument po tym kroku
  11. Krok 11: Rozmieszczenie na arkuszu

    Kryteria:

    R.1.9 rysunek korpusu i jego rzuty nie przecinają krawędzi szablonu

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie modelu 3D.pdf oraz rysunku 1, wykonaj RYSUNEK korpusu podnośnika śrubowego spełniający wymogi rysunku wykonawczego.

    Sprawdzam, czy rzuty, wymiary i oznaczenia mieszczą się w ramce szablonu i nie wchodzą na tabelkę (w skrypcie jest na to asercja).

    Dokument po tym kroku
  12. Krok 12: Tabelka rysunku

    Kryteria:

    R.1.10 uzupełniona tabela rysunkowa (minimum nazwa wyrobu)

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie modelu 3D.pdf oraz rysunku 1, wykonaj RYSUNEK korpusu podnośnika śrubowego spełniający wymogi rysunku wykonawczego.

    Uzupełniam tabelkę: nazwa Korpus podnośnika śrubowego, materiał, liczba sztuk, skala 1:5, numer rysunku, autor.

    Dokument po tym kroku
  13. Etap 2: RYSUNEK - oznaczenia złączy spawanych

    Kroki 13-21 · po tym etapie masz 20 z 34 kryteriów (pkt)

    Krok 13: Spoina obwodowa słupa

    Kryteria:

    R.2.6 ozanczenie spoiny po obwodzie między korpusem a podstawą

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Wymiarowanie złączy spawanych zawiera: rodzaj spoiny, grubość spoiny i długość spoiny (jeżeli nie zwymiarowano inaczej), linię identyfikacyjną, metodę spawania, rodzaj spoiwa, pozycję spawania zakładając, że położenie podstawy podnośnika jest niezmienne.

    W widoku z góry strzałkę prowadzę do brzegu spoiny wokół słupa. Spoina biegnie dookoła rury, więc w miejscu załamania strzałki rysuję okrąg (spoina obwodowa), a symbol spoiny pachwinowej - jeden trójkąt na linii ciągłej, bo spoina jest tylko od zewnątrz. Długości nie podaję - okrąg mówi, że spoina jest na całym obwodzie.

    Dokument po tym kroku
  14. Krok 14: Linia identyfikacyjna

    Kryteria:

    R.2.9 linię identyfikacyjną

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Wymiarowanie złączy spawanych zawiera: rodzaj spoiny, grubość spoiny i długość spoiny (jeżeli nie zwymiarowano inaczej), linię identyfikacyjną, metodę spawania, rodzaj spoiwa, pozycję spawania zakładając, że położenie podstawy podnośnika jest niezmienne.

    Spoina obwodowa jest jednostronna, więc pod linią ciągłą rysuję linię identyfikacyjną (kreskową) - pokazuje, że spoina leży po stronie strzałki.

    Typowe błędy

    Linia identyfikacyjna przy spoinie dwustronnej symetrycznej jest zbędna, ale przy jednostronnej - konieczna.

    Dokument po tym kroku
  15. Krok 15: Spoiny między słupem a żebrami

    Kryteria:

    R.2.5 oznaczenie spoiny dwustronnej pachwinowej między słupem korpusu a żebrami

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Wymiarowanie złączy spawanych zawiera: rodzaj spoiny, grubość spoiny i długość spoiny (jeżeli nie zwymiarowano inaczej), linię identyfikacyjną, metodę spawania, rodzaj spoiwa, pozycję spawania zakładając, że położenie podstawy podnośnika jest niezmienne.

    Do spoiny wzdłuż krawędzi żebra przy słupie prowadzę strzałkę. Spoina jest dwustronna (po obu stronach żebra), więc trójkąty stoją nad i pod linią odniesienia. Za symbolem podaję długość 115 (130 − 15 ścięcia).

    Dokument po tym kroku
  16. Krok 16: Spoiny między podstawą a żebrami

    Kryteria:

    R.2.4 oznaczenie spoiny dwustronnej pachwinowej między podstawą a żebrami

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Wymiarowanie złączy spawanych zawiera: rodzaj spoiny, grubość spoiny i długość spoiny (jeżeli nie zwymiarowano inaczej), linię identyfikacyjną, metodę spawania, rodzaj spoiwa, pozycję spawania zakładając, że położenie podstawy podnośnika jest niezmienne.

    W widoku z góry strzałka do spoiny przy żebrze leżącym na podstawie: też dwustronna, długość 45 (60 − 15 ścięcia). Spoiny przy wszystkich czterech żebrach są jednakowe.

    Dokument po tym kroku
  17. Krok 17: Grubość spoin

    Kryteria: ,

    R.2.2 symbol grubości spoin pachwinowych: a

    R.2.3 grubość spoiny: 5

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Grubość spoin pachwinowych a = 5 mm.

    Przed każdym trójkątem wpisuję a5: litera a to symbol grubości obliczeniowej spoiny pachwinowej, 5 - jej wartość.

    Dokument po tym kroku
  18. Krok 18: Spoiny w sposób umowny

    Kryteria:

    R.2.1 spoiny narysowane w sposób umowny lub uproszczony

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Złącza spawane oznaczone w sposób umowny.

    Spoiny są pokazane w sposób uproszczony (lico w rzutach) i opisane znakami umownymi PN-EN ISO 2553 (wiedza normowa).

    Dokument po tym kroku
  19. Krok 19: Metoda spawania

    Kryteria:

    R.2.10 metodę spawania: 111

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Metoda spawania: 111.

    W ogonie każdego oznaczenia wpisuję 111 (spawanie łukowe elektrodą otuloną).

    Dokument po tym kroku
  20. Krok 20: Pozycje spawania

    Kryteria:

    R.2.8 oznaczenie pozycji spawania między słupem korpusu a żebrami: PF lub PB lub PA

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Wymiarowanie złączy spawanych zawiera: rodzaj spoiny, grubość spoiny i długość spoiny (jeżeli nie zwymiarowano inaczej), linię identyfikacyjną, metodę spawania, rodzaj spoiwa, pozycję spawania zakładając, że położenie podstawy podnośnika jest niezmienne.

    Podstawa leży poziomo i się nie przestawia. Spoiny przy podstawie (obwodowa i pod żebrami) leżą w narożu poziomym - PB. Spoiny słup-żebro biegną pionowo - spawam je z dołu do góry, PF (PN-EN ISO 6947 - wiedza normowa). Tabela 1 dopuszcza dla tej elektrody wszystkie te pozycje.

    Dokument po tym kroku
  21. Krok 21: Spoiwo

    Kryteria:

    R.2.7 oznaczenie spoiwa do spawania: E 38

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Spoiwo zgodne z tabelą 1.

    W ogonie dopisuję oznaczenie elektrody z tabeli 1: E 38 2 RA 13 (PN-EN ISO 2560-A).

    Dokument po tym kroku
  22. Etap 3: KARTA OBLICZEŃ - koszty materiałów

    Kroki 22-29 · po tym etapie masz 28 z 34 kryteriów (pkt)

    Krok 22: Pole powierzchni podstawy

    Kryteria:

    R.3.1 pole powierzchni podstawy podnośnika śrubowego (Sp): (0,030-0,035) (wartość zaokrąglona do 0,0001)

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Wypełnij KARTĘ OBLICZEŃ.

    Otwieram KARTĘ OBLICZEŃ (hasło z arkusza) i w polu numeru PESEL wpisuję zamiast numeru imię i nazwisko. Podstawa to koło Ø200 mm: Sp = π · 0,1² = 0,03142 ≈ 0,0314 m² (do 0,0001).

    Dokument po tym kroku
  23. Krok 23: Pole powierzchni żeber

    Kryteria:

    R.3.2 pole powierzchni 4 żeber podnośnika śrubowego (Sż): (0,0170-0,0175) (wartość zaokrąglona do 0,0001)

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Wypełnij KARTĘ OBLICZEŃ.

    Żebro z rysunku 1 to trapez (8 u góry, 60 u dołu, wysokość 130) bez trójkąta ścięcia 15 × 15: (8 + 60) / 2 · 130 − 15 · 15 / 2 = 4 420 − 112,5 = 4 307,5 mm². Cztery żebra: 17 230 mm² ≈ 0,0172 m².

    Typowe błędy

    Pole prostokąta 60 × 130 albo pominięcie ścięcia - wynik poza przedziałem klucza.

    Dokument po tym kroku
  24. Krok 24: Masa podstawy

    Kryteria:

    R.3.3 masa podstawy podnośnika śrubowego (mp): 2,0 lub wartość wynikająca z wymnożenia wyniku otrzymanego w R.3.1 przez 64 (wartość zaokrąglona do 0,1)

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Waga 1 m² blachy o grubości 1 mm wynosi 8 kg.

    Blacha ma 8 mm, więc 1 m² waży 8 · 8 = 64 kg: mp = 0,0314 · 64 = 2,0 kg.

    Dokument po tym kroku
  25. Krok 25: Masa żeber

    Kryteria:

    R.3.4 masa 4 żeber (mż): 1,1 lub wartość wynikająca z wymnożenia wyniku otrzymanego w R.3.2 przez 64 (wartość zaokrąglona do 0,1)

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Waga 1 m² blachy o grubości 1 mm wynosi 8 kg.

    mż = 0,0172 · 64 ≈ 1,1 kg (żebra też mają 8 mm).

    Dokument po tym kroku
  26. Krok 26: Koszt podstawy

    Kryteria:

    R.3.5 koszt podstawy podnośnika śrubowego (Kp): 16 lub zaokrąglona do jedności wartość wynikająca z wymnożenia wyniku otrzymanego w: R.3.1 przez 512 lub R.3.3 przez 8

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    1 m² blachy ze stali niskowęglowej o grubości 1 mm wynosi: 64,00 zł.

    Blacha 8 mm kosztuje 8 · 64 = 512 zł/m²: Kp = 0,0314 · 512 ≈ 16 zł.

    Dokument po tym kroku
  27. Krok 27: Koszt żeber

    Kryteria:

    R.3.6 koszt 4 żeber podnośnika śrubowego (Kż): 9 lub zaokrąglona do jedności wartość wynikająca z wymnożenia wyniku otrzymanego w: R.3.2 przez 512 lub R.3.4 przez 8

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    1 m² blachy ze stali niskowęglowej o grubości 1 mm wynosi: 64,00 zł.

    Kż = 0,0172 · 512 ≈ 9 zł.

    Dokument po tym kroku
  28. Krok 28: Koszt słupa

    Kryteria:

    R.3.7 koszt słupa korpusu (Kk): 37

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    1 mb rury Ø70 o grubości ścianki 1 mm wynosi: 23,00 zł, cena materiału jest proporcjonalna do jego grubości.

    Słup ma ściankę 8 mm (Ø70 / Ø54 z modelu) i długość 200 mm: Kk = 23 · 8 · 0,2 = 36,8 ≈ 37 zł.

    Dokument po tym kroku
  29. Krok 29: Koszt materiału korpusu

    Kryteria:

    R.3.8 koszt materiału do wykonania korpusu podnośnika śrubowego - (K): 62 lub zaokrąglona do jedności wartość wynikająca z sumy z R.3.5, R.3.6, R.3.7

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Wypełnij KARTĘ OBLICZEŃ.

    K = 16 + 9 + 37 = 62 zł.

    Dokument po tym kroku
  30. Etap 4: KARTA OBLICZEŃ - czas spawania i liczba elektrod

    Kroki 30-35 · po tym etapie masz 34 z 34 kryteriów (pkt)

    Krok 30: Ściegi podstawa - słup

    Kryteria:

    R.4.1 całkowita długość ściegów w spoinie trzyściegowej między podstawą podnośnika śrubowego a słupem korpusu (L1): wartość między 630-660

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Spoiny są wykonane w 3 ściegach.

    Spoina obwodowa ma długość obwodu słupa: π · 70 ≈ 219,9 mm; trzy ściegi: 3 · π · 70 = 659,7 ≈ 660 mm.

    Dokument po tym kroku
  31. Krok 31: Ściegi podstawa - żebra

    Kryteria:

    R.4.2 całkowita długość ściegów w spoinie trzyściegowej między podstawą podnośnika śrubowego a żebrami (L2): 1080

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Spoiny są wykonane w 3 ściegach.

    Przy jednym żebrze spoina ma 60 − 15 = 45 mm z każdej strony: 45 · 2 strony · 4 żebra · 3 ściegi = 1 080 mm.

    Dokument po tym kroku
  32. Krok 32: Ściegi słup - żebra

    Kryteria:

    R.4.3 całkowita długość ściegów w spoinie trzyściegowej między słupem korpusu a żebrami: (L3): 2760

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Spoiny są wykonane w 3 ściegach.

    130 − 15 = 115 mm z każdej strony żebra: 115 · 2 · 4 · 3 = 2 760 mm.

    Dokument po tym kroku
  33. Krok 33: Suma długości ściegów

    Kryteria:

    R.4.4 suma długości wszystkich ściegów (L): 4499 lub zaokrąglona do jedności wartość wynikająca z sumy R.4.1, R.4.2, R.4.3

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Wypełnij KARTĘ OBLICZEŃ.

    L = 660 + 1 080 + 2 760 = 4 500 mm. Klucz podaje 4 499 (obwód zaokrąglony w dół do 659) albo sumę wpisanych wartości - 4 500 jest więc zaliczane.

    Dokument po tym kroku
  34. Krok 34: Czas spawania

    Kryteria:

    R.4.5 czas spawania korpusu podnośnika śrubowego (t): wartość między 20- 25 lub zaokrąglona do jedności wartość wynikająca z ilorazu R.4.4 przez 200

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Prędkość spawania metodą 111 wynosi 200 mm/min.

    Z zależności v = L / t: t = L / v = 4 500 / 200 = 22,5 ≈ 23 min.

    Dokument po tym kroku
  35. Krok 35: Liczba elektrod

    Kryteria:

    R.4.6 liczbę sztuk zużytych elektrod do wykonania korpusu podnośnika śrubowego (I): wartość między 12-18 lub zaokrąglona do jedności wartość wynikająca z ilorazu R.4.4 przez 300

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Długość ściegu z jednej elektrody wynosi 300 mm.

    4 500 / 300 = 15 elektrod.

    Dokument po tym kroku

Podgląd

To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.

Autor rozwiązania: . Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.