pWPS i rysunek króćca

Praktyczny egzamin z kwalifikacji MEC.10 „Organizacja i wykonywanie prac spawalniczych” trwa 150 minut i sprawdza przygotowanie dokumentacji technologicznej oraz rysunkowej dla króćca spawanego. Praca koncentruje się na połączeniu rury z kołnierzem za pomocą spoiny pachwinowej o grubości a = 4 mm, wykonanej ze stali S235JR. Pierwsze zadanie polega na opracowaniu wstępnej instrukcji technologicznej spawania pWPS dla metody MAG 135. Trzeba dobrać parametry z tabel: natężenie prądu, napięcie łuku, prędkość spawania, posuw drutu, gaz osłonowy, wydatek gazu, spoiwo oraz urządzenie spawalnicze. Ważne są też warunki procesu: drut lity 1,2 mm, wolny wylot elektrody 10 mm, podgrzewanie wstępne 100–120°C i temperatura międzyściegowa 200–250°C przy spoinach wielościegowych. Drugim elementem pracy jest rysunek wykonawczy króćca w programie CAD, przygotowany jako półwidok–półprzekrój. Na rysunku umieszcza się wymiary konstrukcji i złącza oraz oznaczenia spoin zgodne z zasadami zapisu technicznego, w tym symbol spoiny, metodę spawania i pozycję PB. Ostatnia część wymaga obliczenia masy króćca bez masy spoin: wykorzystuje się dane o masie odcinka rury, masie blachy, pole koła i wymiary kołnierzy, a następnie dobiera obrotnik o nośności najbliższej obliczonej masie. Egzaminator ocenia poprawność rysunku CAD, oznaczenia spoin, kompletność pWPS, szkice złącza i kolejności spawania, parametry technologiczne oraz obliczenia masy i dobór obrotnika.