Przejdź do głównej treści
MED.04-01-26.01-SGStyczeń 2026 · 38 kroków · ok. 65 min · 38 kryteriów z klucza

Rozwiązanie krok po kroku: Diagnoza i leczenie ortoptyczne

Po konsultacji okulistycznej do gabinetu ortoptycznego trafia 11-letnia Emilia Borowiecka: nie utrzymuje wyraźnego obrazu w dali, przy uniesieniu oczu ku górze obraz się dwoi, a przy patrzeniu w dal lekko unosi brodę. Wstępny cover-test pokazał naprzemienny ruch oczu od skroni do ortopozycji. Trzeba uzupełnić Kartę badania pacjenta (rozpoznanie, korekcja i 15 badań) i wypełnić Kartę planowanego leczenia (cele, ćwiczenia w gabinecie i w domu).

To rozwiązanie służy nauce do egzaminu zawodowego - nie jest poradą medyczną. Wszystkie dane o pacjencie pochodzą wyłącznie z opisu przypadku i z karty w arkuszu CKE, a wpisy w kartach to jedna z wersji, które klucz oceniania uznaje za poprawne - nie jedyna możliwa. Diagnozy i terapii nie ustala się na podstawie tego materiału.

Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wypełnia ręcznie dwa formularze wydrukowane w arkuszu: Kartę badania pacjenta i Kartę planowanego leczenia. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kroki idą wierszami kart, w kolejności kryteriów klucza.

Najważniejsze dane z karty. Skiaskopia: OP -2,00 w osi 180° i -1,00 w osi 90°, OL -2,25 i -0,75 - niewielka krótkowzroczność z astygmatyzmem. Kąt obiektywny na synoptoforze -7° (znak minus = zez rozbieżny), a w listwie pryzmatycznej kąt zmienia się z pozycją głowy: 24 Δ przy głowie pochylonej w przód, 9 Δ przy odchylonej w tył, 4 Δ do bliży. PBK zależy od kierunku spojrzenia: 10 cm w górę, 6 cm na wprost, 4 cm w dół.

Skąd biorą się wpisy. Wyniki badań, które karta już podaje (refrakcja przed i po cykloplegii, PBK, PBA, kąty), są punktem wyjścia - z nich wynika rozpoznanie i część brakujących pól. Nazwy metod, sprzętu, wyniki testów i ćwiczenia są wzięte z kryteriów klucza; każdy wpis jest w skrypcie porównany z tekstem kryterium. Gdy klucz przyjmuje przedział (np. ostrość wzroku albo PD), w karcie stoi jedna wartość z tego przedziału, a krok mówi, jaki przedział jest uznawany.

Jak liczą się punkty. Klucz ma 38 kryteriów w 6 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 29 punktów - można stracić 9 kryteriów i nadal zdać. To jedno z możliwych rozwiązań - klucz w wielu kryteriach przyjmuje kilka sformułowań.

Arkusz i pliki do pobrania Treść arkusza (PDF)

  1. Etap 1: Karta badania pacjenta: rozpoznanie i korekcja

    Kroki 1-8 · po tym etapie masz 8 z 38 kryteriów (pkt)

    Krok 1: Rozpoznanie 1: zez rozbieżny

    Kryteria:

    R.1.1 Rozpoznanie: Zez rozbieżny z ekscesem dywergencji/ egzotropia z ekscesem dywergencji

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Cover-test wykazał ruch oczu „od skroni do ortopozycji”, a kąt na synoptoforze jest ujemny (-7°) - oko ucieka na zewnątrz. Kąt do dali (24 Δ przy pochylonej głowie) jest wyraźnie większy niż do bliży (4 Δ) - klucz nazywa to zezem rozbieżnym z ekscesem dywergencji (albo egzotropią z ekscesem dywergencji).

    Dokument po tym kroku

  2. Krok 2: Rozpoznanie 2: zespół V

    Kryteria:

    R.1.2 Rozpoznanie: Zespół V

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Kąt zeza zależy od kierunku spojrzenia: przy głowie pochylonej w przód (oczy patrzą w górę) 24 Δ, przy odchylonej w tył (oczy w dół) 9 Δ - zez rozbieżny rośnie ku górze. Klucz: zespół V. To też tłumaczy dwojenie przy uniesieniu oczu i unoszenie brody.

    Dokument po tym kroku

  3. Krok 3: Rozpoznanie 3: krótkowzroczność

    Kryteria:

    R.1.3 Rozpoznanie: Krótkowzroczność małego stopnia obu oczu/ krótkowzroczność obu oczu

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Oba główne południki w skiaskopii mają moc ujemną (od -0,75 do -2,25), więc to krótkowzroczność małego stopnia obu oczu.

    Dokument po tym kroku

  4. Krok 4: Rozpoznanie 4: astygmatyzm

    Kryteria:

    R.1.4 Rozpoznanie: Astygmatyzm złożony krótkowzroczny przeciw regule obu oczu/astygmatyzm złożony krótkowzroczny małego stopnia niezgodny z regułą

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Południki różnią się mocą (OP -2,00 i -1,00, OL -2,25 i -0,75), oba są krótkowzroczne - astygmatyzm złożony krótkowzroczny. Cylinder ujemny ma oś 90° - klucz nazywa go przeciw regule (niezgodnym z regułą).

    Dokument po tym kroku

  5. Krok 5: Rozpoznanie 5: akomodacja

    Kryteria:

    R.1.5 Rozpoznanie: Obniżone parametry sprawności akomodacji/niesprawna akomodacja/ osłabiona sprawność akomodacji

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Wiersz 14: sprawność akomodacji obuocznie tylko 4 cykle, jednoocznie 8. Klucz: obniżone parametry sprawności akomodacji (albo niesprawna, osłabiona sprawność akomodacji).

    Dokument po tym kroku

  6. Krok 6: Rozpoznanie 6: ruchy oczu

    Kryteria:

    R.1.6 Rozpoznanie: Zaburzona czynność mięśni ocznych w 9 kierunkach spojrzenia

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Badanie ruchów oczu (wiersz 6) pokazuje nad- i niedoczynność mięśni, więc rozpoznanie: zaburzona czynność mięśni ocznych w 9 kierunkach spojrzenia.

    Dokument po tym kroku

  7. Krok 7: Rozpoznanie 7: widzenie obuoczne

    Kryteria:

    R.1.7 Rozpoznanie: Osłabione widzenie obuoczne/obniżone parametry fuzyjnej konwergencji i dywergencji

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Widzenie obuoczne jest (jednoczesna percepcja, fuzja, stereopsja +), ale zakresy fuzji są małe: na synoptoforze 8° w konwergencji i 3° w dywergencji, a w teście TNO nie są rozpoznane ostatnie tablice. Klucz: osłabione widzenie obuoczne albo obniżone parametry fuzyjnej konwergencji i dywergencji - w karcie oba sformułowania.

    Dokument po tym kroku

  8. Krok 8: Wartości korekcji wady refrakcji

    Kryteria:

    R.1.8 Wartości korekcji wady refrakcji: OP -1,00/ -1,00 oś 90° OL -0,75/ -1,50 oś 90° lub OP -2,00/+1,00 oś 180° OL - 2,25/+1,50 oś 180° PD OP = 26-30, PD OL = 26-30

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Korekcję zapisuje się z cylindrem ujemnym (zasada przeliczenia - wiedza ogólna): sfera to moc mniej ujemnego południka, cylinder to różnica, a oś leży w południku sfery. OP: sfera -1,00 (oś 90°), cylinder -2,00 - (-1,00) = -1,00, oś 90°. OL: -0,75 / -1,50 oś 90°. Klucz przyjmuje też zapis z cylindrem dodatnim (-2,00/+1,00 oś 180°). Pryzmat - puste pole. PD: klucz przyjmuje 26-30 mm dla każdego oka, tu 28.

    Typowe błędy

    Przepisanie wyniku skiaskopii (-2,00 ax 180°) jako sfery bez przeliczenia na cylinder.

    Dokument po tym kroku

  9. Etap 2: Karta badania pacjenta: podstawowe badania ortoptyczne

    Kroki 9-18 · po tym etapie masz 18 z 38 kryteriów (pkt)

    Krok 9: Ostrość wzroku do dali

    Kryteria:

    R.2.1 Badanie ostrości wzroku do dali w korekcji - w kolumnie Wynik badania: Visus OP = 1,0 c.c. Visus OL = 1,0 c.c., - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: rzutnik z optotypami lub tablice Snellena do badania ostrości wzroku do dali, wskaźnik i zasłonka

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Lekarz nie stwierdził zmian w gałce ocznej, a wada jest skorygowana - w korekcji 1,0 w obu oczach. Sprzęt: rzutnik z optotypami (albo tablice Snellena do dali), wskaźnik i zasłonka.

    Dokument po tym kroku

  10. Krok 10: Ostrość wzroku do bliży: wynik

    Kryteria:

    R.2.2 Badanie ostrości wzroku do bliży w korekcji - w kolumnie Wynik badania: Sn OP = 0,5 c.c. Sn OL = 0,5 c.c.

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Do bliży ostrość zapisuje się w skali Snellena do bliży: Sn 0,5 w obu oczach.

    Dokument po tym kroku

  11. Krok 11: Ostrość wzroku do bliży: sprzęt

    Kryteria:

    R.2.3 Badanie ostrości wzroku do bliży w korekcji - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: Tablice Snellena do bliży, wskaźnik, zasłonka

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Tablice Snellena do bliży, wskaźnik, zasłonka.

    Dokument po tym kroku

  12. Krok 12: Fiksacja siatkówkowa: wynik

    Kryteria:

    R.2.4 Badanie fiksacji siatkówkowej - w kolumnie Wynik badania: OP fiksacja centralna ustalona/ centralna, OL fiksacja centralna ustalona/ centralna

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Ostrość 1,0 w obu oczach - fiksacja centralna ustalona w OP i OL.

    Dokument po tym kroku

  13. Krok 13: Fiksacja siatkówkowa: sprzęt i środek

    Kryteria:

    R.2.5 Badanie fiksacji siatkówkowej - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: wizuskop oraz Tropikamid 1% lub Mydriacyl 1% lub Cyclogyl 1% lub nazwa innego środka rozszerzającego źrenice

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Wizuskop i środek rozszerzający źrenicę z nazwą i stężeniem, np. Tropikamid 1%.

    Typowe błędy

    Sama nazwa leku bez stężenia.

    Dokument po tym kroku

  14. Krok 14: Skiaskopia: zapis graficzny i sprzęt

    Kryteria:

    R.2.6 Badanie wady refrakcji metodą skiaskopii - w kolumnie Wynik badania: OP przy osi pionowej wpisana wartość -1,00, przy osi poziomej -2,00; OL przy osi pionowej wpisana wartość -0,75, w osi poziomej -2,25 - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: skiaskop, linijki do skiaskopii lub lusterko, źródło światła, linijki do skiaskopii oraz Atropina 1% lub Tropikamid 1% lub Mydriacyl 1% lub Cyclogyl 1% lub nazwa innego środka rozszerzającego źrenice i porażającego akomodację

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Zapis graficzny to krzyż osi z mocą przy każdej osi: przy osi pionowej moc południka 90°, przy poziomej moc południka 180° (zasada zapisu - wiedza ogólna). OP: pionowa -1,00, pozioma -2,00; OL: -0,75 i -2,25. Sprzęt: skiaskop, linijki do skiaskopii i środek porażający akomodację, np. Cyclogyl 1%.

    Dokument po tym kroku

  15. Krok 15: Równowaga mięśniowa: metoda i sprzęt

    Kryteria:

    R.2.7 Badanie równowagi mięśniowej metodą …. - w kolumnie Rodzaj badania/ metoda: Cover-test lub test naprzemiennego zasłaniania - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: zasłonka, fiksator

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Metoda: cover-test (test naprzemiennego zasłaniania), sprzęt: zasłonka, fiksator.

    Dokument po tym kroku

  16. Krok 16: Równowaga mięśniowa: wynik

    Kryteria:

    R.2.8 Badanie równowagi mięśniowej metodą …. - w kolumnie Wynik badania: CT (+) do dali c.c. CT (+) do bliży c.c. CT(+) do dali s.c. CT (+) do bliży s.c.

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Wstępne badanie już wykazało ruch nastawczy oczu, więc cover-test jest dodatni (+) w każdej z czterech prób: do dali i do bliży, w korekcji i bez niej.

    Dokument po tym kroku

  17. Krok 17: Ruchy oczu: metoda, wektory i opis

    Kryteria:

    R.2.9 Badanie orientacyjne ruchów oczu metodą .... - w kolumnie Rodzaj badania/ metoda: jakościową - w kolumnie Wynik badania: dla OP i OL: nadczynność mięśni prostych bocznych i mięśni skośnych dolnych, niedoczynność mięśni prostych przyśrodkowych i mięśni prostych górnych, w schemacie graficznym dla obu oczu wektor poziomy przekracza linię okręgu w kierunku odwodzenia, a w kierunku przywodzenia lekko nie dochodzi do linii okręgu - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: fiksator

    ok. 4 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Metoda jakościowa z fiksatorem. Karta każe dorysować brakujące wektory - brakuje wektora poziomego. Wydrukowane wektory skośne pokazują stronę nosa (wektor skośny w górę wychodzi poza okrąg przy nadczynnym mięśniu skośnym dolnym, który działa w przywiedzeniu - konwencja zapisu, wiedza ogólna): dla OP nos jest po prawej, dla OL po lewej. Wg klucza wektor poziomy przekracza okrąg w kierunku odwodzenia i nie dochodzi do okręgu w kierunku przywodzenia. Opis słowny jest wprost w kluczu.

    Typowe błędy

    Wektor odwodzenia narysowany po stronie nosa albo wektory równe okręgowi (ruchomość prawidłowa).

    Dokument po tym kroku

  18. Krok 18: Konwergencja

    Kryteria:

    R.2.10 Badanie konwergencji metodą …. - w kolumnie Rodzaj badania/ metoda: subiektywną, ilościową, jakościową - w kolumnie Wynik badania: konwergencja przy spojrzeniu na fiksator do góry - niedomoga; konwergencja przy patrzeniu na wprost - dobra/ (++); konwergencja przy patrzeniu na fiksator do dołu - bardzo dobra/ (+++) - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: fiksator, linijka lub akomodometr ruller

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Metoda subiektywna, ilościowa, jakościowa. Im bliżej punkt bliży konwergencji, tym lepiej: przy spojrzeniu w górę (PBK 10 cm) niedomoga, na wprost (6 cm) dobra (++), w dół (4 cm) bardzo dobra (+++) - to samo zjawisko co zespół V. Sprzęt: fiksator, linijka.

    Dokument po tym kroku

  19. Etap 3: Karta badania pacjenta: kąty zeza, widzenie obuoczne, korespondencja

    Kroki 19-26 · po tym etapie masz 26 z 38 kryteriów (pkt)

    Krok 19: Kąt obiektywny na synoptoforze

    Kryteria:

    R.3.1 Badanie kąta obiektywnego zeza na synoptoforze w korekcji - w kolumnie Rodzaj badania/ metoda: naprzemiennego wygaszania - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: synoptofor z zestawem obrazków do badania obuocznego widzenia/ synoptofor z zestawem obrazków do jednoczesnej percepcji

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Kąt obiektywny na synoptoforze mierzy się metodą naprzemiennego wygaszania, ze synoptoforem i obrazkami do jednoczesnej percepcji.

    Dokument po tym kroku

  20. Krok 20: Kąt obiektywny w listwie pryzmatycznej

    Kryteria:

    R.3.2 Badanie kąta obiektywnego zeza z użyciem listwy pryzmatycznej - w kolumnie Rodzaj badania/ metoda: pryzmatycznego cover-testu, - w kolumnie Wynik badania: w pozycji A kąt obiektywny do dali c.c.: BN, w pozycji B kąt obiektywny do dali, na wprost c.c.: 12-14 dpryzm BN; w pozycji C kąt obiektywny przy głowie przechylonej w tył c.c.: BN, w pozycji D kąt obiektywny do bliży c.c.: BN; - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: listwa pryzmatyczna horyzontalna/ listwa pryzmatyczna, fiksator, zasłonka

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Metoda: pryzmatyczny cover-test. Zez rozbieżny mierzy się pryzmatem bazą do nosa (wiedza ogólna) - przy każdej pozycji dopisuje się BN. W pozycji B (na wprost) klucz przyjmuje 12-14 Δ BN - tu 13 Δ, wartość pośrednia między pozycją A (24 Δ) a C (9 Δ). Sprzęt: listwa pryzmatyczna horyzontalna, fiksator, zasłonka.

    Typowe błędy

    Baza BS (skroniowa) - to korekcja zeza zbieżnego.

    Dokument po tym kroku

  21. Krok 21: Kąt subiektywny

    Kryteria:

    R.3.3 Badanie kąta subiektywnego zeza na synoptoforze w korekcji - w kolumnie Wynik badania: kąt subiektywny -7° c.c. - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: synoptofor z zestawem obrazków do badania obuocznego widzenia/synoptofor z zestawem obrazków do jednoczesnej percepcji

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Korespondencja jest prawidłowa (wiersz 10), więc kąt subiektywny równa się obiektywnemu (zależność - wiedza ogólna): -7°.

    Dokument po tym kroku

  22. Krok 22: Korespondencja siatkówkowa

    Kryteria:

    R.3.4 Badanie korespondencji siatkówkowej na synoptoforze metodą ….. - w kolumnie Rodzaj badania/ metoda: Heringa - kolumnie Wynik badania: powidoki ułożone w kształcie krzyża - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: synoptofor z zestawem obrazków do badania widzenia obuocznego, zestaw obrazków do wywołania powidoku pionowego i poziomego, zestaw płytek do wywołania powidoków/ płytki mleczne

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Metoda Heringa (powidoki). Przy korespondencji prawidłowej powidoki układają się w kształt krzyża - stąd krzyż narysowany w okręgu. Sprzęt: synoptofor z obrazkami i płytki do wywołania powidoków.

    Dokument po tym kroku

  23. Krok 23: Widzenie obuoczne: wyniki

    Kryteria:

    R.3.5 Badanie widzenia obuocznego na synoptoforze i z użyciem .... - w kolumnie Rodzaj badania/ metoda: listwy pryzmatycznej horyzontalnej - w kolumnie Wynik badania: Jednoczesna percepcja (+), Fuzja (+), Stereopsja (+) Listwa pryzmatyczna horyzontalna: Zakres w konwergencji = 14-16 dpryzm BS, zakres w dywergencji = 6 dpryzm BN Test Mucha (+), A (+), B (+), C (+), Test TNO (+) tablica: 1 (+), 2 (+), 3 (+), 4 (+), 5 (+), 6 (+/-)/6 (-), 7 (-) Test Langa I (+) 550"

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Drugie badanie wykonuje się z użyciem listwy pryzmatycznej horyzontalnej. Na synoptoforze jednoczesna percepcja, fuzja i stereopsja są (+). W listwie pryzmatycznej klucz przyjmuje zakres konwergencji 14-16 Δ BS (tu 15) i dywergencji 6 Δ BN. Testy stereo: Mucha, A, B, C, TNO (+), tablice 1-5 (+), tablica 6 (+/-), tablica 7 (-), test Langa I (+) 550".

    Dokument po tym kroku

  24. Krok 24: Widzenie obuoczne: metoda i sprzęt

    Kryteria:

    R.3.6 Badanie widzenia obuocznego na synoptoforze i z użyciem …. - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: synoptofor z zestawem obrazków/ synoptofor z zestawem obrazków do jednoczesnej percepcji, fuzji i stereopsji, listwa pryzmatyczna horyzontalna, źródło światła, np. światło w Krzyżu Maddoxa lub fiksator, Test ,,Mucha”, ABC, Pierścienie oraz okulary polaryzacyjne, Test TNO i okulary czerwono-zielone, Test Langa I

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Sprzęt dla każdej grupy testów: synoptofor z obrazkami, listwa ze źródłem światła, testy Mucha/ABC/Pierścienie z okularami polaryzacyjnymi, TNO z okularami czerwono-zielonymi, test Langa I.

    Dokument po tym kroku

  25. Krok 25: Test Wortha

    Kryteria:

    R.3.7 Badanie równowagi sensorycznej testami słabo i silnie dysocjującymi do dali i do bliży w korekcji - w kolumnie Wynik badania: Test Wortha do dali c.c. pacjent widzi dwa światła czerwone i dwa zielone, okresowo może widzieć 5 świateł dwa czerwone i trzy zielone skrzyżowane/ 5 świateł dwa czerwone i trzy zielone skrzyżowane; Test Wortha do bliży c.c.: pacjent widzi dwa światła czerwone i dwa zielone - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: Test czterech świateł Worth’a i okulary czerwono-zielone

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Do dali: dwa światła czerwone i dwa zielone, okresowo pięć świateł skrzyżowanych; do bliży: dwa czerwone i dwa zielone. Sprzęt: test czterech świateł Wortha i okulary czerwono-zielone.

    Dokument po tym kroku

  26. Krok 26: Test Schobera i test Bagoliniego

    Kryteria:

    R.3.8 Badanie równowagi sensorycznej testami słabo i silnie dysocjującymi do dali i do bliży w korekcji - w kolumnie Wynik badania: Test Schobera c.c. do dali: pacjent widzi krzyż odchylony od centrum okręgu, obraz figur skrzyżowany; test Bagoliniego pacjent widzi dwie smugi świetlne przecinające się w kształcie litery X, okresowo smugi świetlne rozsunięte w kształt litery \ / - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: Test Schobera i okulary czerwono- zielone, Test Bagoliniego i okulary drobnoprążkowane, źródło światła/ krzyż Maddoxa

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Test Schobera: krzyż odchylony od centrum okręgu, obraz skrzyżowany. Test Bagoliniego: smugi przecinające się w kształcie X, okresowo rozsunięte. Sprzęt: test Schobera z okularami czerwono-zielonymi, okulary drobnoprążkowane Bagoliniego i źródło światła.

    Dokument po tym kroku

  27. Etap 4: Karta badania pacjenta: akomodacja i AC/A

    Kroki 27-29 · po tym etapie masz 29 z 38 kryteriów (pkt)

    Krok 27: Amplituda akomodacji

    Kryteria:

    R.4.1 Badanie amplitudy akomodacji w korekcji - w kolumnie Rodzaj badania/ metoda: metodą Dondersa - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: akomodometr/ tablica z optotypami do bliży np. Snellena lub Rossano-Weissa i linijka

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Metoda Dondersa; wynik AA OPL = 14 D jest wydrukowany. Sprzęt: tablica z optotypami do bliży (np. Snellena) i linijka.

    Dokument po tym kroku

  28. Krok 28: Sprawność akomodacji

    Kryteria:

    R.4.2 Badanie sprawności akomodacji w korekcji (…) - w kolumnie Wynik badania: cykli/min - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: Tablica do badania ostrości wzroku do bliży i dali/ tablice Harta, wskaźnik, stoper, zasłonka

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Wynik metody skokowej to liczba cykli w minucie - przy 4, 8 i 8 dopisuje się cykli/min. Sprzęt: tablice Harta, wskaźnik, stoper, zasłonka.

    Dokument po tym kroku

  29. Krok 29: Współczynnik AC/A

    Kryteria:

    R.4.3 Badanie współczynnika AC/Ametodą gradientów - w kolumnie Wynik badania: Δ/D - w kolumnie Rodzaj sprzętu, aparatury i materiałów pomocniczych: skrzydło Maddoxa, soczewki +3,00 D i -3,00 D

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie opisu przypadku Emilii Borowieckiej i informacji podanych w Karcie badania pacjenta uzupełnij Kartę badania pacjenta, wpisując w miejsca zaznaczone kropkami i w puste pola brakujące dane.

    Wynik „7” uzupełnia się jednostką Δ/D. Metoda gradientów wymaga skrzydła Maddoxa i soczewek +3,00 D i -3,00 D.

    Dokument po tym kroku

  30. Etap 5: Karta planowanego leczenia: cele i ćwiczenia w gabinecie

    Kroki 30-35 · po tym etapie masz 35 z 38 kryteriów (pkt)

    Krok 30: Cele leczenia

    Kryteria:

    R.5.1 Cele leczenia: Pełne wyrównanie wady refrakcji, poprawa ruchów oczu w 9 kierunkach spojrzenia, poprawa zakresu fuzji w kierunku konwergencji i dywergencji, poprawa widzenia stereoskopowego, poprawa sprawności akomodacji

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Wypełnij Kartę planowanego leczenia, planując proces leczenia zaburzeń stwierdzonych u dziecka.

    Pięć celów wynika wprost z rozpoznania: pełna korekcja wady, ruchy oczu w 9 kierunkach, zakres fuzji, stereopsja, sprawność akomodacji.

    Dokument po tym kroku

  31. Krok 31: Gabinet, ćwiczenie 1: motoryka

    Kryteria:

    R.5.2 W wierszu nr 1: Cel ćwiczeń: poprawa motoryki gałek ocznych Metoda leczenia/ rodzaj ćwiczeń ćwiczenia ruchów oczu w 9 kierunkach spojrzenia Warunki ćwiczeń: oświetlenie jasne/ dzienne, bliż i dal, obuocznie

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Wypełnij Kartę planowanego leczenia, planując proces leczenia zaburzeń stwierdzonych u dziecka.

    Wydrukowane pomoce (fiksatory, pałeczki Bernella, gwiazda fiksacyjna) służą do ćwiczeń ruchów oczu w 9 kierunkach spojrzenia; cel: poprawa motoryki gałek ocznych. Warunki: oświetlenie jasne, bliż i dal, obuocznie.

    Dokument po tym kroku

  32. Krok 32: Gabinet, ćwiczenie 2: fuzja

    Kryteria:

    R.5.3 W wierszu nr 2: Cel ćwiczeń: poprawa zakresu fuzji w konwergencji i dywergencji Warunki ćwiczeń: oświetlenie jasne/dzienne i przyciemnione, dal i bliż, obuocznie Rodzaj sprzętu, aparatury, pomocy wzrokowych oraz materiałów pomocniczych: synoptofor z zestawem obrazków fuzyjnych, listwa pryzmatyczna horyzontalna + fiksator, linijka aperturowa (zapisane są co najmniej 3 rodzaje pomocy do ćwiczeń)

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Wypełnij Kartę planowanego leczenia, planując proces leczenia zaburzeń stwierdzonych u dziecka.

    Metoda „ćwiczenia fuzji w konwergencji i dywergencji” jest wydrukowana - cel: poprawa zakresu fuzji. Warunki: oświetlenie jasne i przyciemnione, dal i bliż, obuocznie. Co najmniej 3 pomoce: synoptofor z obrazkami fuzyjnymi, listwa pryzmatyczna z fiksatorem, linijka aperturowa.

    Dokument po tym kroku

  33. Krok 33: Gabinet, ćwiczenie 3: stereopsja

    Kryteria:

    R.5.4 W wierszu nr 3: Metoda leczenia/ rodzaj ćwiczeń: ćwiczenia stereopsji Warunki ćwiczeń: oświetlenie jasne i przyciemnione, dal i bliż, obuocznie Rodzaj sprzętu, aparatury, pomocy wzrokowych oraz materiałów pomocniczych: synoptofor z zestawem obrazków stereoskopowych, karty stereogramowe, cheiroskop-stereoskop, bernelloskop (zapisane są co najmniej 3 rodzaje pomocy do ćwiczeń)

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Wypełnij Kartę planowanego leczenia, planując proces leczenia zaburzeń stwierdzonych u dziecka.

    Do celu „poprawa widzenia stereoskopowego”: ćwiczenia stereopsji, obuocznie, do dali i bliży. Pomoce (co najmniej 3): synoptofor z obrazkami stereoskopowymi, karty stereogramowe, cheiroskop-stereoskop, bernelloskop.

    Dokument po tym kroku

  34. Krok 34: Gabinet, ćwiczenie 4: akomodacja

    Kryteria:

    R.5.5 W wierszu nr 4: Cel ćwiczeń: poprawa sprawności akomodacji Metoda leczenia/ rodzaj ćwiczeń: ćwiczenia z flipperem akomodacyjnym, ćwiczenia z tablicami Harta, ćwiczenia z piłką Marsdena (zapisane co najmniej 2 przykłady ćwiczeń) Warunki ćwiczeń: oświetlenie jasne, dal i bliż, obuocznie i jednoocznie Rodzaj sprzętu, aparatury, pomocy wzrokowych oraz materiałów pomocniczych: tablice do badania ostrości wzroku do dali i do bliży, flipper akomodacyjny +/- 2,00 DS/zestaw flipperów akomodacyjnych, stoper, zasłonka (zapisany jest co najmniej 1 rodzaj pomocy do ćwiczeń)

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Wypełnij Kartę planowanego leczenia, planując proces leczenia zaburzeń stwierdzonych u dziecka.

    Cel: poprawa sprawności akomodacji. Co najmniej 2 ćwiczenia: flipper akomodacyjny, tablice Harta, piłka Marsdena; obuocznie i jednoocznie. Do wydrukowanych tablic Harta dochodzi co najmniej jedna pomoc: flipper +/- 2,00 DS, stoper, zasłonka.

    Dokument po tym kroku

  35. Krok 35: Łączny czas ćwiczeń w gabinecie

    Kryteria:

    R.5.6 Łączny czas trwania ćwiczeń w gabinecie: w ciągu dnia: 0,5-1 godz. w ciągu tygodnia: 1,5-5 godz. Kryterium należy uznać za spełnione, jeżeli zapisany czas trwania mieści się w tych granicach .

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Wypełnij Kartę planowanego leczenia, planując proces leczenia zaburzeń stwierdzonych u dziecka.

    Klucz przyjmuje 0,5-1 godz. dziennie i 1,5-5 godz. tygodniowo - tu 0,5 godz. przez 5 dni = 2,5 godz.

    Dokument po tym kroku

  36. Etap 6: Karta planowanego leczenia: ćwiczenia w domu

    Kroki 36-38 · po tym etapie masz 38 z 38 kryteriów (pkt)

    Krok 36: Dom, ćwiczenie 1: akomodacja

    Kryteria:

    R.6.1 W wierszu nr 1: Przykładowe ćwiczenia: przerzucanie wzroku z obiektów położonych daleko na obiekty położone blisko z jednoczesnym wyostrzeniem obrazu, układanie figur ze wzoru umieszczonego w oddali, celowanie piłeczkami do koszy ustawionych w różnych odległościach (zapisane co najmniej 3 ćwiczenia ) Warunki ćwiczeń: oświetlenie jasne, bliż i dal, obuocznie i jednoocznie Niezbędne pomoce do wykonania ćwiczeń: kosze i piłeczki, schematy wzorów do układania klocków z klockami, obiekty do obserwacji np. zabawki, zasłonka (zapisane są co najmniej 3 rodzaje pomocy do ćwiczeń)

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Wypełnij Kartę planowanego leczenia, planując proces leczenia zaburzeń stwierdzonych u dziecka.

    Cel jest wydrukowany. Co najmniej 3 ćwiczenia (przerzucanie wzroku dal - bliż z wyostrzaniem obrazu, układanie figur ze wzoru w oddali, celowanie piłeczkami do koszy) i co najmniej 3 pomoce do nich; obuocznie i jednoocznie.

    Dokument po tym kroku

  37. Krok 37: Dom, ćwiczenie 2: koordynacja wzrokowo-ruchowa

    Kryteria:

    R.6.2 W wierszu nr 2: Przykładowe ćwiczenia: rysowanie linii w labiryntach, układanie puzzli, rzucanie piłkami do kosza, gra w kręgle lub inne adekwatne do celu terapii (zapisane co najmniej 4 ćwiczenia) Warunki ćwiczeń: oświetlenie jasne, dal i bliż, obuocznie Niezbędne pomoce do wykonania ćwiczeń: w zależności od zaproponowanych ćwiczeń np. plansze z labiryntami, puzzle, piłki, kosz, kręgle (zapisane są co najmniej 4 pomoce do ćwiczeń)

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Wypełnij Kartę planowanego leczenia, planując proces leczenia zaburzeń stwierdzonych u dziecka.

    Motoryka mała i duża: co najmniej 4 ćwiczenia (labirynty, puzzle, rzuty do kosza, kręgle) i 4 pomoce do nich, obuocznie.

    Dokument po tym kroku

  38. Krok 38: Łączny czas ćwiczeń w domu

    Kryteria:

    R.6.3 Łączny czas trwania ćwiczeń w warunkach domowych: w ciągu dnia: 0,5-1 godz. w ciągu tygodnia; 2,5-7 godz. Kryterium należy uznać za spełnione, jeżeli zapisany czas trwania mieści się w tych granicach.

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Wypełnij Kartę planowanego leczenia, planując proces leczenia zaburzeń stwierdzonych u dziecka.

    Klucz: 0,5-1 godz. dziennie i 2,5-7 godz. tygodniowo - tu 0,5 godz. przez 7 dni = 3,5 godz.

    Dokument po tym kroku

Podgląd

To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.

Autor rozwiązania: . Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.