To rozwiązanie służy nauce do egzaminu zawodowego - nie jest poradą medyczną. Wszystkie dane o pacjencie pochodzą wyłącznie z arkusza CKE (opis, audiogram, wykaz aparatów i wkładek), a wpisy w kartach są porównane z kluczem oceniania.
Pacjentka. Pani Joanna Śliwińska (ur. 19.08.1968) jest nauczycielką w szkole podstawowej: prowadzi lekcje w klasie i na wolnym powietrzu, jeździ z uczniami na wycieczki i pełni dyżury na gwarnym korytarzu. Od kilku lat nosi dwa analogowe aparaty słuchowe, ale ubytek się pogłębia, więc chce kupić dwa nowe. Aparaty mają być jak najmniejsze i niedrogie - nawet kosztem mniejszych możliwości.
Co jest rozwiązane, a co opisane. Karta pacjenta, karta doboru aparatów i wkładek oraz instrukcja pielęgnacji są rozwiązane w całości - wpisy odręczne (granatowe), pola bieżącego kroku podświetlone na żółto. Audiogram wirtualnego pacjenta powstaje na egzaminie z badania w programie symulującym audiometr: rozwiązanie pokazuje krzywe z audiogramu wzorcowego, który klucz podaje egzaminatorowi (odczyt z rysunku z dokładnością do 5 dB - taka jest też tolerancja oceny). Na egzaminie przerysowuje się wynik własnego badania. Odlew ucha i przegląd aparatu słuchowego wykonuje się na fantomie i na aparacie ze stanowiska, więc są opisane: kolejne czynności i to, co sprawdza egzaminator.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 56 kryteriów, każde za 1 punkt: 25 za trzy dokumenty (karta pacjenta, karta doboru, instrukcja pielęgnacji), 5 za audiogram wirtualnego pacjenta i 26 za odlew ucha oraz przebieg pobierania odlewu i przeglądu aparatu. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 42 punkty - można stracić 14 kryteriów i nadal zdać. To jedno z możliwych rozwiązań: klucz dopuszcza inne zapisy poprawne merytorycznie.
Kroki 1-8 · po tym etapie masz 9 z 56 kryteriów (pkt)
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjentki i wypełnij Kartę pacjenta.
Imię, nazwisko i datę urodzenia przepisz z nagłówka audiogramu (str. 3 arkusza): „Joanna Śliwińska, data urodzenia 19.08.1968”. Trzy pozycje dają jedno kryterium.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjentki i wypełnij Kartę pacjenta.
Z opisu wypisz to, co wpływa na dobór: pacjentka już nosi aparaty, chce kupić dwa nowe, ubytek przeszkadza jej w prowadzeniu lekcji, oczekuje aparatów małych, ale niedrogich, a aparaty mają działać w klasie, w terenie i na gwarnym korytarzu, czyli w różnych warunkach akustycznych. Klucz uznaje kryterium przy co najmniej czterech z tych pięciu elementów.
Wpisanie, że pacjentka nie nosiła aparatów - od kilku lat używa dwóch analogowych.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjentki i wypełnij Kartę pacjenta.
Na audiogramie ucha prawego przewodnictwo kostne (nawiasy „[”) biegnie tuż nad powietrznym (kółka) - różnica nie przekracza 10 dB, więc to niedosłuch odbiorczy. Ubytek wg BIAP (60 dB, następny krok) to stopień umiarkowany.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjentki i wypełnij Kartę pacjenta.
BIAP to średnia progów przewodnictwa powietrznego dla 500, 1000, 2000 i 4000 Hz. Ucho prawe: 45, 55, 65 i 75 dB HL, czyli (45 + 55 + 65 + 75) : 4 = 60 dB.
Wliczenie progu dla 250 albo 8000 Hz - do BIAP wchodzą tylko cztery częstotliwości.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjentki i wypełnij Kartę pacjenta.
Progi rosną od 25 dB przy 125 Hz do 80 dB przy 8000 Hz - im wyższa częstotliwość, tym większy ubytek (charakter wysokoczęstotliwościowy). Krzywa kostna nie odstaje od powietrznej, więc nie ma rezerwy ślimakowej.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjentki i wypełnij Kartę pacjenta.
W uchu lewym nawiasy „]” (przewodnictwo kostne) też leżą tuż nad krzyżykami - niedosłuch odbiorczy. BIAP 62,5 dB to również stopień umiarkowany.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjentki i wypełnij Kartę pacjenta.
Ucho lewe: 45, 55, 70 i 80 dB HL dla 500, 1000, 2000 i 4000 Hz, czyli (45 + 55 + 70 + 80) : 4 = 62,5 dB.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjentki i wypełnij Kartę pacjenta.
Charakterystyka jak w uchu prawym: ubytek rośnie ku wysokim częstotliwościom (do 85 dB przy 8000 Hz) i brak rezerwy ślimakowej. Klucz ocenia osobnym kryterium porównanie uszu: ten sam rodzaj i stopień, BIAP 60 i 62,5 dB, czyli ubytek symetryczny. Ten zapis może stać przy dowolnym uchu.
Kroki 9-13 · po tym etapie masz 17 z 56 kryteriów (pkt)
Dobierz odpowiednie dla pacjentki aparaty, korzystając z Wykazu aparatów i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Progi pacjentki sięgają 85 dB HL (ucho lewe, 8000 Hz). Aparat 6 (bateria 10) ma zakres dopasowania tylko do ok. 80 dB HL, więc odpada. Pacjentka chce aparatów jak najmniejszych - z pozostałych najmniejsze są aparaty RIC z baterią 312: numer 4 (17 kanałów) i numer 5 (8 kanałów). Mniej kanałów to tańszy aparat, a pacjentka godzi się na mniejsze możliwości. Wybór: aparat numer 5 na oba uszy.
Aparat 4 - też mały i obejmuje ubytek, ale ma 17 kanałów, czyli jest droższy.
Dobierz odpowiednie dla pacjentki aparaty, korzystając z Wykazu aparatów i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Progi pacjentki (25-85 dB HL) mieszczą się w zacieniowanym zakresie dopasowania standardowego aparatu 5 (od 20 do ok. 100 dB HL).
Dobierz odpowiednie dla pacjentki aparaty, korzystając z Wykazu aparatów i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Każde oczekiwanie pacjentki połącz z parametrem z tabeli: bateria 312 zamiast 13 (mniejszy aparat), 8 kanałów (tańszy) i technologia RIC (mała, dyskretna obudowa za uchem, słuchawka w przewodzie). Każde zdanie to osobne kryterium. Klucz wymienia w porównaniu też baterię 675, ale w tym wykazie nie ma aparatu z taką baterią.
Dobierz odpowiednie wkładki uszne, korzystając z Wykazu wkładek. Dla wybranych wkładek podaj zalecaną wielkość wentylacji i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Aparat RIC ma słuchawkę w przewodzie słuchowym, więc potrzebuje wkładki RIC - w wykazie to numery 6 (z wentylacją) i 7 (otwarta). Klucz przyjmuje wkładkę 6 na oba uszy. Arkusz każe podać wielkość wentylacji, ale wykaz wkładek nie podaje żadnych średnic, a klucz tego pola nie ocenia - dlatego w rozwiązaniu pole jest tylko opisane, bez liczby spoza arkusza.
Wkładka do klasycznego aparatu zausznego (1-5, 8) - nie pasuje do aparatu RIC.
Dobierz odpowiednie wkładki uszne, korzystając z Wykazu wkładek. Dla wybranych wkładek podaj zalecaną wielkość wentylacji i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Uzasadnienie wiąże wkładkę z typem wybranego aparatu: wkładka RIC mieści słuchawkę aparatu RIC.
Kroki 14-16 · po tym etapie masz 25 z 56 kryteriów (pkt)
Dla wybranych aparatów i wkładek sporządź Instrukcję pielęgnacji aparatów słuchowych i wkładek.
Instrukcję pisz krótkimi poleceniami dla pacjentki. Ten klucz ocenia osobno wyłączanie nieużywanego aparatu i wyjmowanie baterii.
Dla wybranych aparatów i wkładek sporządź Instrukcję pielęgnacji aparatów słuchowych i wkładek.
Uszkodzenie mechaniczne i termiczne to tu dwa osobne kryteria, więc zapisz je dwoma poleceniami. Aparat czyści się specjalnymi chusteczkami.
Dla wybranych aparatów i wkładek sporządź Instrukcję pielęgnacji aparatów słuchowych i wkładek.
Wkładkę RIC czyści się chusteczkami albo myje środkami pielęgnacyjnymi, a potem osusza gruszką lub kapsułami.
Pominięcie osuszania wkładki - klucz ocenia je osobno od osuszania aparatu.
Kroki 17-22 · po tym etapie masz 30 z 56 kryteriów (pkt)
Określ progi słyszenia dla przewodnictwa powietrznego i kostnego, przeprowadzając symulowane badanie audiometrią tonalną według procedury zawartej w Polskiej Normie.
Badanie wykonuje się w programie uruchomionym na komputerze stanowiska - wirtualny pacjent reaguje na bodźce jak w gabinecie. Wynik zapisz na pulpicie w pliku nazwanym numerem PESEL i zostaw program zminimalizowany do oceny. Krzywe w kolejnych krokach pochodzą z audiogramu wzorcowego klucza - Twój wynik może się od nich różnić najwyżej o 5 dB w każdym punkcie.
Zamknięcie programu po badaniu albo zapis pliku pod inną nazwą - egzaminator porównuje wynik z plikiem.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Wzorcowy wynik ucha lewego (symbol: krzyżyk, przy 4000 Hz kwadrat, przy 8000 Hz kwadrat, linia ciągła): 20 dB dla 125, 250 i 500 Hz, 30 dB dla 1000 Hz, 50 dB dla 2000 Hz, 60 dB dla 3000 Hz, 85 dB dla 4000 i 8000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Przewodnictwo kostne ucha lewego (symbol: „]”, linia przerywana): 5 dB dla 250 i 500 Hz, 15 dB dla 1000 Hz, 35 dB dla 2000 Hz, 70 dB dla 4000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Wzorcowy wynik ucha prawego (symbol: kółko, linia ciągła): 10 dB dla 125 Hz, 5 dB dla 250 Hz, 10 dB dla 500 i 1000 Hz, 20 dB dla 2000 Hz, 30 dB dla 3000, 4000 i 8000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Przewodnictwo kostne ucha prawego (symbol: „<”, linia przerywana): 0 dB dla 250 Hz, 5 dB dla 500 i 1000 Hz, 15 dB dla 2000 Hz, 25 dB dla 4000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Klucz ocenia osobno symbole - muszą być takie jak w audiogramie wzorcowym: ucho prawe, powietrzne - kółko; ucho prawe, kostne - „<”; ucho lewe, powietrzne - krzyżyk, przy 4000 Hz kwadrat, przy 8000 Hz kwadrat; ucho lewe, kostne - „]”. Kwadrat, trójkąt i nawiasy kwadratowe to symbole badania z maskowaniem - wzorzec używa ich tam, gdzie program maskował ucho przeciwne.
Symbol bez oznaczenia maskowania tam, gdzie wzorzec je ma - wynik nie zgadza się z wzorcem.
Kroki 23-30 · po tym etapie masz 56 z 56 kryteriów (pkt)
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Przed pracą umyj ręce, przygotuj stanowisko i osłoń ubranie pacjenta (najpóźniej przed włożeniem masy do ucha; fantom bez ramienia zwalnia z tej czynności). Obejrzyj przewód słuchowy otoskopem z asekuracją, zgodnie z zasadami BHP.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Wybierz tampon, włóż go do przewodu słuchowego ręką lub pęsetą i wsuń włączoną sztabką świetlną. Potem znowu obejrzyj ucho otoskopem z asekuracją - sprawdzasz, czy tampon dobrze uszczelnia przewód.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Masę dwuskładnikową odmierz dwiema miarkami w jednakowych ilościach, wymieszaj w rękach lub szpatułką na podkładce do jednolitego koloru i przełóż do strzykawki. Wprowadzaj ją powoli, wypełniając przewód i małżowinę, z końcem strzykawki cały czas zanurzonym w masie - wtedy nie powstają pęcherzyki powietrza.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Gdy masa stwardnieje (sprawdź twardość), odpowietrz ucho i wyjmij wycisk. Obejrzyj przewód otoskopem z asekuracją, włóż wycisk do woreczka strunowego, zdezynfekuj sztabkę świetlną, a na koniec wyrzuć resztki masy, zamknij pojemniki z masami i zdejmij chustę z ubrania pacjenta.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Egzaminator ocenia sam odlew: zakończony tamponikiem, bez masy za tamponem, o długości zgodnej z odlewem wzorcowym, o jednolitym kolorze i konsystencji, bez pęcherzyków, z gładką powierzchnią bez ubytków i z odciśniętą całą muszlą małżowiny. Wszystkie te cechy wynikają z poprawnego tamponowania i wypełniania z poprzednich kroków.
Za płytko wsunięty tampon (za krótki odlew) albo strzykawka wyjmowana z masy (pęcherzyki).
W czasie zastygania masy wyciskowej przejdź na stanowisko, na którym znajduje się aparat słuchowy i dokonaj jego przeglądu.
Odłącz wkładkę od aparatu i umieść ją w myjce ultradźwiękowej na co najmniej 1 minutę, potem osusz i usuń wodę z wentylacji i dźwiękowodu gruszką.
W czasie zastygania masy wyciskowej przejdź na stanowisko, na którym znajduje się aparat słuchowy i dokonaj jego przeglądu.
Otwórz komorę baterii, wyjmij i obejrzyj baterię, sprawdź ją testerem i obejrzyj styki w komorze. Obejrzyj obudowę w poszukiwaniu uszkodzeń, odłącz rożek i sprawdź, czy wloty słuchawki i mikrofonu nie są zanieczyszczone - przez cały przegląd korzystaj z lupy.
W czasie zastygania masy wyciskowej przejdź na stanowisko, na którym znajduje się aparat słuchowy i dokonaj jego przeglądu.
Załóż stetoklip na rożek, włącz aparat i osłuchaj go, zmieniając programy lub regulując głośność potencjometrem - w ciszy, bez wypowiadania słów na głos. Na koniec ponownie połącz wkładkę z aparatem.
Mówienie na głos podczas osłuchu albo oddanie aparatu bez podłączonej wkładki.
Symulacja ekranu w przeglądarce - w Android Studio / Visual Studio wygląd może się nieco różnić.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.
Autor rozwiązania: Bartosz Bryniarski. Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.