To rozwiązanie służy nauce do egzaminu zawodowego - nie jest poradą medyczną. Wszystkie dane o pacjencie pochodzą wyłącznie z arkusza CKE (opis, audiogram, wykaz aparatów i wkładek), a wpisy w kartach są porównane z kluczem oceniania.
Pacjent. Pan Andrzej Królikowski (ur. 01.07.1945) słyszy od znajomych, że muszą do niego mówić coraz głośniej, a rodzina narzeka na głośno grający telewizor. Sam zauważa, że gorzej rozumie mowę, zwłaszcza w hałasie. Nigdy nie nosił aparatów, ale jest gotowy kupić dwa - pod warunkiem, że będą dyskretne i jak najbardziej komfortowe.
Co jest rozwiązane, a co opisane. Karta pacjenta, karta doboru aparatów i wkładek oraz instrukcja pielęgnacji są rozwiązane w całości - wpisy odręczne (granatowe), pola bieżącego kroku podświetlone na żółto. Audiogram wirtualnego pacjenta powstaje na egzaminie z badania w programie symulującym audiometr: rozwiązanie pokazuje krzywe z audiogramu wzorcowego, który klucz podaje egzaminatorowi (odczyt z rysunku z dokładnością do 5 dB - taka jest też tolerancja oceny). Na egzaminie przerysowuje się wynik własnego badania. Odlew ucha i przegląd aparatu słuchowego wykonuje się na fantomie i na aparacie ze stanowiska, więc są opisane: kolejne czynności i to, co sprawdza egzaminator.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 57 kryteriów, każde za 1 punkt: 26 za trzy dokumenty (karta pacjenta, karta doboru, instrukcja pielęgnacji), 5 za audiogram wirtualnego pacjenta i 26 za odlew ucha oraz przebieg pobierania odlewu i przeglądu aparatu. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 43 punkty - można stracić 14 kryteriów i nadal zdać. To jedno z możliwych rozwiązań: klucz dopuszcza inne zapisy poprawne merytorycznie.
Kroki 1-8 · po tym etapie masz 10 z 57 kryteriów (pkt)
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Imię, nazwisko i datę urodzenia przepisz z nagłówka audiogramu (str. 3 arkusza): „Andrzej Królikowski, data urodzenia 01.07.1945”. Trzy pozycje dają jedno kryterium.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Z opisu wypisz to, co wpływa na dobór: pacjent nie nosił aparatów, jest gotowy kupić dwa, coraz gorzej rozumie mowę, trzeba do niego mówić głośno, rodzina narzeka na głośny telewizor, oczekuje rozwiązania dyskretnego i komfortowego. Klucz uznaje kryterium przy co najmniej pięciu z siedmiu elementów.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Przewodnictwo kostne („<”) biegnie tuż nad powietrznym (kółka) - bez wyraźnego odstępu, więc to niedosłuch odbiorczy. Ubytek wg BIAP (25 dB, następny krok) to stopień lekki.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
BIAP to średnia progów przewodnictwa powietrznego dla 500, 1000, 2000 i 4000 Hz. Ucho prawe: 5, 5, 40 i 50 dB HL, czyli (5 + 5 + 40 + 50) : 4 = 25 dB.
Wliczenie punktów dla 1500 i 3000 Hz - audiogram je ma, ale do BIAP wchodzą tylko cztery częstotliwości.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Do 1000 Hz słuch jest prawie prawidłowy (0-5 dB), potem progi gwałtownie spadają do 40-50 dB - ubytek wysokoczęstotliwościowy, bez rezerwy ślimakowej. Ten klucz ocenia porównanie uszu (niedosłuch symetryczny) osobno przy każdym uchu, więc zapisz je przy obu.
Zapis „niedosłuch symetryczny” tylko przy jednym uchu - tu każde ucho ma na to osobne kryterium.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
W uchu lewym przewodnictwo kostne („>”) też biegnie tuż nad krzyżykami - niedosłuch odbiorczy, BIAP 25 dB, stopień lekki.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Ucho lewe: 5, 10, 30 i 55 dB HL, czyli (5 + 10 + 30 + 55) : 4 = 25 dB - tyle samo co w uchu prawym.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Ten sam kształt krzywej: dobre progi dla niskich częstotliwości i ubytek do 55-60 dB dla wysokich, brak rezerwy ślimakowej. Rodzaj, stopień i BIAP obu uszu są takie same - niedosłuch symetryczny.
Kroki 9-14 · po tym etapie masz 19 z 57 kryteriów (pkt)
Dobierz odpowiednie dla pacjenta aparaty, korzystając z Wykazu aparatów i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Pacjent chce dyskretnych i komfortowych aparatów. Najmniejszy jest aparat 2: technologia RIC i najmniejsza bateria w wykazie (312), a do tego najwięcej programów (6). Jego wykres pokazuje dopasowanie otwarte dokładnie dla takiego ubytku: dobry słuch dla niskich częstotliwości i ubytek do ok. 60 dB dla wysokich. Wybór: aparat numer 2 na oba uszy.
Aparat 4 - też RIC, ale z większą baterią 13 i z mniejszą liczbą programów.
Dobierz odpowiednie dla pacjenta aparaty, korzystając z Wykazu aparatów i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Progi pacjenta (0-60 dB HL) mieszczą się w zakresie dopasowania aparatu 2. Bateria 312 jest mniejsza niż 13 (aparaty 1 i 4) i 625 (aparat 3).
⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: w tabeli aparatu 3 jest bateria rozmiaru 625 i taka jest wpisana, klucz CKE porównuje z baterią 675. Na egzaminie punkt daje samo porównanie: bateria 312 to mniejszy aparat.
Dobierz odpowiednie dla pacjenta aparaty, korzystając z Wykazu aparatów i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Klucz wymaga zdania o liczbie kanałów (zaawansowanie technologiczne, możliwości aparatu) i o liczbie programów (komfort słyszenia w różnych sytuacjach - u pacjenta zwłaszcza w hałasie).
⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: klucz chwali „dużą liczbę kanałów” aparatu 2, ale z wykazu wychodzi, że ma on 6 kanałów - tyle co aparat 4 i mniej niż aparat 1 (8). Wpis podaje więc liczbę kanałów wprost, bez „dużej”. Na egzaminie punkt daje zapis wiążący liczbę kanałów z możliwościami aparatu.
Dobierz odpowiednie dla pacjenta aparaty, korzystając z Wykazu aparatów i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Oczekiwanie dyskrecji spełnia technologia RIC: mała obudowa za uchem i cienki przewód do słuchawki.
Dobierz odpowiednie wkładki uszne, korzystając z Wykazu wkładek. Dla wybranych wkładek podaj zalecaną wielkość wentylacji i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Do aparatu RIC pasuje wkładka RIC - w tym wykazie jest jedna: numer 7, RIC otwarta, ta sama na oba uszy. Jako wentylację klucz przyjmuje „wkładka otwarta” (albo „brak wentylacji”) - wkładka otwarta nie ma osobnego kanału wentylacyjnego.
Wkładka uniwersalna „open fit” (8) - jest otwarta, ale do aparatu z dźwiękowodem, nie do RIC.
Dobierz odpowiednie wkładki uszne, korzystając z Wykazu wkładek. Dla wybranych wkładek podaj zalecaną wielkość wentylacji i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Uzasadnienie wiąże wkładkę z typem wybranego aparatu: wkładka RIC mieści słuchawkę aparatu RIC.
Kroki 15-16 · po tym etapie masz 26 z 57 kryteriów (pkt)
Dla wybranych aparatów i wkładek sporządź Instrukcję pielęgnacji aparatów słuchowych i wkładek.
Instrukcję pisz krótkimi poleceniami dla pacjenta. Uszkodzenie mechaniczne i termiczne to tu dwa osobne kryteria.
Dla wybranych aparatów i wkładek sporządź Instrukcję pielęgnacji aparatów słuchowych i wkładek.
Aparat czyści się specjalnymi chusteczkami, wkładkę - chusteczkami albo środkami pielęgnacyjnymi, a potem osusza gruszką lub kapsułami.
Pominięcie osuszania wkładki - klucz ocenia je osobno od osuszania aparatu.
Kroki 17-22 · po tym etapie masz 31 z 57 kryteriów (pkt)
Określ progi słyszenia dla przewodnictwa powietrznego i kostnego, przeprowadzając symulowane badanie audiometrią tonalną według procedury zawartej w Polskiej Normie.
Badanie wykonuje się w programie uruchomionym na komputerze stanowiska - wirtualny pacjent reaguje na bodźce jak w gabinecie. Wynik zapisz na pulpicie w pliku nazwanym numerem PESEL i zostaw program zminimalizowany do oceny. Krzywe w kolejnych krokach pochodzą z audiogramu wzorcowego klucza - Twój wynik może się od nich różnić najwyżej o 5 dB w każdym punkcie.
Zamknięcie programu po badaniu albo zapis pliku pod inną nazwą - egzaminator porównuje wynik z plikiem.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Wzorcowy wynik ucha lewego (symbol: krzyżyk, linia ciągła): 25 dB dla 125, 250 i 500 Hz, 30 dB dla 1000 Hz, 40 dB dla 2000 Hz, 45 dB dla 4000 i 8000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Przewodnictwo kostne ucha lewego (symbol: „>”, przy 2000 Hz „]”, przy 4000 Hz „]”, linia przerywana): 20 dB dla 250 i 500 Hz, 25 dB dla 1000 i 2000 Hz, 30 dB dla 4000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Wzorcowy wynik ucha prawego (symbol: kółko, linia ciągła): 30 dB dla 125, 250 i 500 Hz, 35 dB dla 1000 Hz, 40 dB dla 2000 i 4000 Hz, 45 dB dla 8000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Przewodnictwo kostne ucha prawego (symbol: „[”, linia przerywana): 15 dB dla 250, 500 i 1000 Hz, 20 dB dla 2000 Hz, 25 dB dla 4000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Klucz ocenia osobno symbole - muszą być takie jak w audiogramie wzorcowym: ucho prawe, powietrzne - kółko; ucho prawe, kostne - „[”; ucho lewe, powietrzne - krzyżyk; ucho lewe, kostne - „>”, przy 2000 Hz „]”, przy 4000 Hz „]”. Kwadrat, trójkąt i nawiasy kwadratowe to symbole badania z maskowaniem - wzorzec używa ich tam, gdzie program maskował ucho przeciwne.
Symbol bez oznaczenia maskowania tam, gdzie wzorzec je ma - wynik nie zgadza się z wzorcem.
Kroki 23-30 · po tym etapie masz 57 z 57 kryteriów (pkt)
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Przed pracą umyj ręce, przygotuj stanowisko i osłoń ubranie pacjenta (najpóźniej przed włożeniem masy do ucha; fantom bez ramienia zwalnia z tej czynności). Obejrzyj przewód słuchowy otoskopem z asekuracją, zgodnie z zasadami BHP.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Wybierz tampon, włóż go do przewodu słuchowego ręką lub pęsetą i wsuń włączoną sztabką świetlną. Potem znowu obejrzyj ucho otoskopem z asekuracją - sprawdzasz, czy tampon dobrze uszczelnia przewód.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Masę dwuskładnikową odmierz dwiema miarkami w jednakowych ilościach, wymieszaj w rękach lub szpatułką na podkładce do jednolitego koloru i przełóż do strzykawki. Wprowadzaj ją powoli, wypełniając przewód i małżowinę, z końcem strzykawki cały czas zanurzonym w masie - wtedy nie powstają pęcherzyki powietrza.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Gdy masa stwardnieje (sprawdź twardość), odpowietrz ucho i wyjmij wycisk. Obejrzyj przewód otoskopem z asekuracją, włóż wycisk do woreczka strunowego, zdezynfekuj sztabkę świetlną, a na koniec wyrzuć resztki masy, zamknij pojemniki z masami i zdejmij chustę z ubrania pacjenta.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Egzaminator ocenia sam odlew: zakończony tamponikiem, bez masy za tamponem, o długości zgodnej z odlewem wzorcowym, o jednolitym kolorze i konsystencji, bez pęcherzyków, z gładką powierzchnią bez ubytków i z odciśniętą całą muszlą małżowiny. Wszystkie te cechy wynikają z poprawnego tamponowania i wypełniania z poprzednich kroków.
Za płytko wsunięty tampon (za krótki odlew) albo strzykawka wyjmowana z masy (pęcherzyki).
W czasie zastygania masy wyciskowej przejdź na stanowisko, na którym znajduje się aparat słuchowy i dokonaj jego przeglądu.
Odłącz wkładkę od aparatu i umieść ją w myjce ultradźwiękowej na co najmniej 1 minutę, potem osusz i usuń wodę z wentylacji i dźwiękowodu gruszką.
W czasie zastygania masy wyciskowej przejdź na stanowisko, na którym znajduje się aparat słuchowy i dokonaj jego przeglądu.
Otwórz komorę baterii, wyjmij i obejrzyj baterię, sprawdź ją testerem i obejrzyj styki w komorze. Obejrzyj obudowę w poszukiwaniu uszkodzeń, odłącz rożek i sprawdź, czy wloty słuchawki i mikrofonu nie są zanieczyszczone - przez cały przegląd korzystaj z lupy.
W czasie zastygania masy wyciskowej przejdź na stanowisko, na którym znajduje się aparat słuchowy i dokonaj jego przeglądu.
Załóż stetoklip na rożek, włącz aparat i osłuchaj go, zmieniając programy lub regulując głośność potencjometrem - w ciszy, bez wypowiadania słów na głos. Na koniec ponownie połącz wkładkę z aparatem.
Mówienie na głos podczas osłuchu albo oddanie aparatu bez podłączonej wkładki.
Symulacja ekranu w przeglądarce - w Android Studio / Visual Studio wygląd może się nieco różnić.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.
Autor rozwiązania: Bartosz Bryniarski. Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.