To rozwiązanie służy nauce do egzaminu zawodowego - nie jest poradą medyczną. Wszystkie dane o pacjencie pochodzą wyłącznie z arkusza CKE (opis, audiogram, wykaz aparatów i wkładek), a wpisy w kartach są porównane z kluczem oceniania.
Pacjent. Pan Kazimierz Kowalski (ur. 26.08.1939 r.) od wielu lat ma problemy ze słuchem, ale dotąd nie kupił aparatów - mieszkał sam i nie utrzymywał wielu kontaktów. Przenosi się do rodziny i chce swobodnie rozmawiać z domownikami, dlatego jest zdecydowany na dwa aparaty. Nie ma dużych wymagań: aparaty nie mają być zbyt duże ani zbyt drogie.
Co jest rozwiązane, a co opisane. Karta pacjenta, karta doboru aparatów i wkładek oraz instrukcja pielęgnacji są rozwiązane w całości - wpisy odręczne (granatowe), pola bieżącego kroku podświetlone na żółto. Audiogram wirtualnego pacjenta powstaje na egzaminie z badania w programie symulującym audiometr: rozwiązanie pokazuje krzywe z audiogramu wzorcowego, który klucz podaje egzaminatorowi (odczyt z rysunku z dokładnością do 5 dB - taka jest też tolerancja oceny). Na egzaminie przerysowuje się wynik własnego badania. Odlew ucha i przegląd aparatu słuchowego wykonuje się na fantomie i na aparacie ze stanowiska, więc są opisane: kolejne czynności i to, co sprawdza egzaminator.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 56 kryteriów, każde za 1 punkt: 25 za trzy dokumenty (karta pacjenta, karta doboru, instrukcja pielęgnacji), 5 za audiogram wirtualnego pacjenta i 26 za odlew ucha oraz przebieg pobierania odlewu i przeglądu aparatu. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 42 punkty - można stracić 14 kryteriów i nadal zdać. To jedno z możliwych rozwiązań: klucz dopuszcza inne zapisy poprawne merytorycznie.
Kroki 1-8 · po tym etapie masz 9 z 56 kryteriów (pkt)
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Imię, nazwisko i datę urodzenia przepisz z nagłówka audiogramu (str. 3 arkusza): „Kazimierz Kowalski, data urodzenia 26.08.1939 r.”. Trzy pozycje dają jedno kryterium.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Z opisu wypisz to, co wpływa na dobór: pacjent nie używał dotąd aparatów, chce kupić dwa, ma duży ubytek od wielu lat, oczekuje aparatów małych i niedrogich, a aparaty mają pomóc w rozmowach z rodziną. Klucz wymaga wszystkich pięciu elementów.
Pominięcie, że pacjent nigdy nie nosił aparatów - to pierwszy element listy klucza.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Na audiogramie ucha prawego przewodnictwo kostne (nawiasy „[”) biegnie tuż przy powietrznym (kółka) - różnica nie przekracza 10 dB, więc to niedosłuch odbiorczy. Ubytek wg BIAP (62,5 dB, następny krok) to stopień umiarkowany.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
BIAP to średnia progów przewodnictwa powietrznego dla 500, 1000, 2000 i 4000 Hz. Ucho prawe: 55, 55, 65 i 75 dB HL, czyli (55 + 55 + 65 + 75) : 4 = 62,5 dB.
Wliczenie progu dla 250 albo 8000 Hz - do BIAP wchodzą tylko cztery częstotliwości.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Krzywa kostna nie odstaje od powietrznej - brak rezerwy ślimakowej. Progi rosną od 30 dB przy 125 Hz do 75 dB przy 4000 i 8000 Hz, czyli większy ubytek dla wysokich częstotliwości.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
W uchu lewym przewodnictwo kostne (nawiasy „]”) leży wyraźnie nad powietrznym (krzyżyki) - przy 250 Hz 10 dB wobec 40 dB, przy 4000 Hz 65 dB wobec 90 dB. Ubytek jest i w przewodnictwie kostnym, i powietrznym, a między nimi jest rezerwa - klucz nazywa to niedosłuchem mieszanym. BIAP 72,5 dB to stopień znaczny.
Wpisanie „odbiorczy” tak jak w uchu prawym - uszy pacjenta różnią się rodzajem niedosłuchu.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Ucho lewe: 55, 65, 80 i 90 dB HL dla 500, 1000, 2000 i 4000 Hz, czyli (55 + 65 + 80 + 90) : 4 = 72,5 dB.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Odstęp krzywej kostnej od powietrznej to rezerwa ślimakowa, a progi rosną ku wysokim częstotliwościom (do 90 dB). Klucz ocenia też osobnym kryterium porównanie uszu: ubytek obu uszu, ale różny (62,5 i 72,5 dB, inny rodzaj) - obustronny niesymetryczny. Ten zapis może stać przy dowolnym uchu.
Kroki 9-13 · po tym etapie masz 18 z 56 kryteriów (pkt)
Dobierz odpowiednie dla pacjenta aparaty, korzystając z Wykazu aparatów i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Progi pacjenta sięgają 90 dB HL (ucho lewe, wysokie częstotliwości). Zakresy dopasowania aparatów RIC 2 i 4 kończą się przy ok. 85-90 dB HL, więc zostają aparaty zauszne 1, 3 i 5. Aparat 1 ma baterię 675, aparaty 3 i 5 - mniejszą baterię 13. Z tej dwójki aparat 3 ma 8 kanałów, aparat 5 - 16, a mniej kanałów to tańszy aparat. Wybór: aparat numer 3 na oba uszy.
Aparat 5 - też obejmuje ubytek, ale ma 16 kanałów, czyli jest droższy, a pacjent chce taniego.
Dobierz odpowiednie dla pacjenta aparaty, korzystając z Wykazu aparatów i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Progi pacjenta (30-90 dB HL) mieszczą się w zacieniowanym zakresie dopasowania standardowego aparatu 3 (do 100 dB HL).
Dobierz odpowiednie dla pacjenta aparaty, korzystając z Wykazu aparatów i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Oba oczekiwania pacjenta połącz z parametrem z tabeli: rozmiar baterii 13 zamiast 675 (mniejszy aparat) i 8 kanałów (tańszy aparat). Każde zdanie to osobne kryterium.
Dobierz odpowiednie wkładki uszne, korzystając z Wykazu wkładek. Dla dobranych wkładek podaj zalecaną wielkość wentylacji i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Aparat 3 jest klasycznym aparatem zausznym, więc wkładki RIC (4, 5) odpadają. Klucz przyjmuje wkładkę 1 (pełną) albo 2 (ażurową) - wybrano wkładkę 1, tę samą na oba uszy, z wentylacją z zakresu podanego w kluczu: 0,8 ÷ 1,5 mm.
Różne wkładki na uszy - klucz ocenia osobno, że wkładka jest taka sama dla obu uszu.
Dobierz odpowiednie wkładki uszne, korzystając z Wykazu wkładek. Dla dobranych wkładek podaj zalecaną wielkość wentylacji i uzasadnij wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek.
Uzasadnienie wiąże wkładkę z zakresem niedosłuchu i typem aparatu oraz z komfortem noszenia.
Kroki 14-15 · po tym etapie masz 25 z 56 kryteriów (pkt)
Sporządź Instrukcję pielęgnacji dobranych aparatów słuchowych i wkładek.
Instrukcję pisz krótkimi poleceniami dla pacjenta. Ochrona przed uszkodzeniem mechanicznym i termicznym to w tym kluczu jedno kryterium.
Sporządź Instrukcję pielęgnacji dobranych aparatów słuchowych i wkładek.
Wkładka wymaga codziennego czyszczenia, osuszenia gruszką i okresowego mycia tabletkami dezynfekującymi. Ostatnie polecenie dotyczy rożka i dźwiękowodu, przez które dźwięk trafia z aparatu zausznego do wkładki.
Pominięcie rożka i dźwiękowodu - klucz ocenia je osobnym kryterium.
Kroki 16-21 · po tym etapie masz 30 z 56 kryteriów (pkt)
Przed każdorazowym odejściem od komputera zminimalizuj okno programu symulującego audiometr, żeby umieścić je na dolnej listwie ekranu (wybierz przycisk „–” w prawym górnym rogu okna).
Badanie wykonuje się w programie uruchomionym na komputerze stanowiska - wirtualny pacjent reaguje na bodźce jak w gabinecie. Wynik zapisz na pulpicie w pliku nazwanym numerem PESEL i zostaw program zminimalizowany do oceny. Krzywe w kolejnych krokach pochodzą z audiogramu wzorcowego klucza - Twój wynik może się od nich różnić najwyżej o 5 dB w każdym punkcie. Klucz ocenia osobnym kryterium to, że przed każdym odejściem od komputera okno programu jest zminimalizowane (przycisk „–” w prawym górnym rogu), a nie zamknięte.
Zamknięcie programu zamiast minimalizacji przyciskiem „–” - egzaminator ocenia okno programu, które musi zmaksymalizować z dolnej listwy ekranu.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, następnie na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym - Audiogram wirtualnego pacjenta.
Wzorcowy wynik ucha lewego (symbol: kwadrat, linia ciągła): 50 dB dla 125 i 250 Hz, 60 dB dla 500 Hz, 75 dB dla 1000 Hz, 85 dB dla 2000, 4000 i 8000 Hz. Ta krzywa nie ma w kluczu osobnego kryterium, ale bez niej audiogram jest niepełny, a symbole (ostatni krok) ocenia się na całym wykresie.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, następnie na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym - Audiogram wirtualnego pacjenta.
Przewodnictwo kostne ucha lewego (symbol: „]”, linia przerywana): 30 dB dla 250 Hz, 40 dB dla 500 Hz, 55 dB dla 1000 Hz, 65 dB dla 2000 Hz, 70 dB dla 4000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, następnie na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym - Audiogram wirtualnego pacjenta.
Wzorcowy wynik ucha prawego (symbol: kółko, linia ciągła): 10 dB dla 125 i 250 Hz, 15 dB dla 500 i 1000 Hz, 20 dB dla 2000 Hz, 30 dB dla 4000 i 8000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, następnie na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym - Audiogram wirtualnego pacjenta.
Przewodnictwo kostne ucha prawego (symbol: „<”, linia przerywana): 5 dB dla 250 Hz, 10 dB dla 500 i 1000 Hz, 15 dB dla 2000 Hz, 20 dB dla 4000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, następnie na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym - Audiogram wirtualnego pacjenta.
Klucz ocenia osobno symbole - muszą być takie jak w audiogramie wzorcowym: ucho prawe, powietrzne - kółko; ucho prawe, kostne - „<”; ucho lewe, powietrzne - kwadrat; ucho lewe, kostne - „]”. Kwadrat, trójkąt i nawiasy kwadratowe to symbole badania z maskowaniem - wzorzec używa ich tam, gdzie program maskował ucho przeciwne.
Symbol bez oznaczenia maskowania tam, gdzie wzorzec je ma - wynik nie zgadza się z wzorcem.
Kroki 22-29 · po tym etapie masz 56 z 56 kryteriów (pkt)
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Przed pracą umyj ręce, przygotuj stanowisko i osłoń ubranie pacjenta (najpóźniej przed włożeniem masy do ucha; fantom bez ramienia zwalnia z tej czynności). Obejrzyj przewód słuchowy otoskopem z asekuracją, zgodnie z zasadami BHP.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Wybierz tampon, włóż go do przewodu słuchowego ręką lub pęsetą i wsuń włączoną sztabką świetlną. Potem znowu obejrzyj ucho otoskopem z asekuracją - sprawdzasz, czy tampon dobrze uszczelnia przewód.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Masę dwuskładnikową odmierz dwiema miarkami w jednakowych ilościach, wymieszaj w rękach lub szpatułką na podkładce do jednolitego koloru i przełóż do strzykawki. Wprowadzaj ją powoli, wypełniając przewód i małżowinę, z końcem strzykawki cały czas zanurzonym w masie - wtedy nie powstają pęcherzyki powietrza.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Gdy masa stwardnieje (sprawdź twardość), odpowietrz ucho i wyjmij wycisk. Obejrzyj przewód otoskopem z asekuracją, włóż wycisk do woreczka strunowego, a na koniec wyrzuć resztki masy, zamknij pojemniki z masami i zdejmij chustę z ubrania pacjenta.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Egzaminator ocenia sam odlew: zakończony tamponikiem, bez masy za tamponem, o długości zgodnej z odlewem wzorcowym, o jednolitym kolorze i konsystencji, bez pęcherzyków, z gładką powierzchnią bez ubytków i z odciśniętą całą muszlą małżowiny. Wszystkie te cechy wynikają z poprawnego tamponowania i wypełniania z poprzednich kroków.
Za płytko wsunięty tampon (za krótki odlew) albo strzykawka wyjmowana z masy (pęcherzyki).
W czasie zastygania masy wyciskowej przejdź na stanowisko, na którym znajduje się aparat słuchowy i dokonaj jego przeglądu.
Odłącz wkładkę od aparatu i umieść ją w myjce ultradźwiękowej na co najmniej 1 minutę, potem osusz i usuń wodę z wentylacji i dźwiękowodu gruszką.
W czasie zastygania masy wyciskowej przejdź na stanowisko, na którym znajduje się aparat słuchowy i dokonaj jego przeglądu.
Otwórz komorę baterii, wyjmij i obejrzyj baterię, sprawdź ją testerem i obejrzyj styki w komorze. Obejrzyj obudowę w poszukiwaniu uszkodzeń, odłącz rożek i sprawdź, czy wloty słuchawki i mikrofonu nie są zanieczyszczone - przez cały przegląd korzystaj z lupy.
W czasie zastygania masy wyciskowej przejdź na stanowisko, na którym znajduje się aparat słuchowy i dokonaj jego przeglądu.
Załóż stetoklip na rożek, włącz aparat i osłuchaj go, zmieniając programy lub regulując głośność potencjometrem - w ciszy, bez wypowiadania słów na głos. Na koniec ponownie połącz wkładkę z aparatem.
Mówienie na głos podczas osłuchu albo oddanie aparatu bez podłączonej wkładki.
Symulacja ekranu w przeglądarce - w Android Studio / Visual Studio wygląd może się nieco różnić.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.
Autor rozwiązania: Bartosz Bryniarski. Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.