To rozwiązanie służy nauce do egzaminu zawodowego - nie jest poradą medyczną. Wszystkie dane o pacjencie pochodzą wyłącznie z arkusza CKE (opis, audiogram, wykaz aparatów i wkładek), a wpisy w kartach są porównane z kluczem oceniania.
Pacjentka. Pani Joanna Kania (ur. 04.09.1970 r.) nigdy nie nosiła aparatów. Pracuje w sądzie, prowadzi mediacje i wykłada na uczelni, w wolnym czasie słucha muzyki i audiobooków. Najtrudniejsze są dla niej rozmowy telefoniczne, zależy jej na zrozumieniu mowy z dużej odległości i na dyskretnym wyglądzie aparatów. Chce dwóch aparatów wysokiej klasy, bez względu na cenę.
Co jest rozwiązane, a co opisane. Karta pacjenta, karta doboru aparatów i wkładek oraz instrukcja pielęgnacji są rozwiązane w całości - wpisy odręczne (granatowe), pola bieżącego kroku podświetlone na żółto. Audiogram wirtualnego pacjenta powstaje na egzaminie z badania w programie symulującym audiometr: rozwiązanie pokazuje krzywe z audiogramu wzorcowego, który klucz podaje egzaminatorowi (odczyt z rysunku z dokładnością do 5 dB - taka jest też tolerancja oceny). Na egzaminie przerysowuje się wynik własnego badania. Odlew ucha i przegląd aparatu słuchowego wykonuje się na fantomie i na aparacie ze stanowiska, więc są opisane: kolejne czynności i to, co sprawdza egzaminator.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 57 kryteriów, każde za 1 punkt: 26 za trzy dokumenty (karta pacjenta, karta doboru, instrukcja pielęgnacji), 5 za audiogram wirtualnego pacjenta i 26 za odlew ucha oraz przebieg pobierania odlewu i przeglądu aparatu. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 43 punkty - można stracić 14 kryteriów i nadal zdać. To jedno z możliwych rozwiązań: klucz dopuszcza inne zapisy poprawne merytorycznie.
Kroki 1-10 · po tym etapie masz 10 z 57 kryteriów (pkt)
Oceń na podstawie audiogramów stan słuchu i wypełnij Kartę pacjenta.
Imię, nazwisko i datę urodzenia przepisz z nagłówka audiogramu (str. 3 arkusza): „Joanna Kania, data urodzenia: 04.09.1970 r.”. Trzy pozycje dają jedno kryterium.
Oceń na podstawie audiogramów stan słuchu i wypełnij Kartę pacjenta.
Z opisu wypisz to, co wpływa na dobór: brak doświadczenia z aparatami, dwa aparaty wysokiej klasy, kłopot z rozmowami przez telefon, dyskretny wygląd, cena bez znaczenia, zrozumienie mowy z dużej odległości. Klucz wymaga co najmniej pięciu z sześciu elementów - wpisano wszystkie.
Pominięcie rozmów telefonicznych - to z nich wynika potem wybór aparatu z łącznością Bluetooth.
Oceń na podstawie audiogramów stan słuchu i wypełnij Kartę pacjenta.
Przewodnictwo kostne ucha prawego (znaczki „<”, linia przerywana) biegnie tuż nad powietrznym (kółka) - różnica nie przekracza 10 dB, więc to niedosłuch odbiorczy. Ubytek wg BIAP (35 dB, następny krok) to stopień lekki.
Oceń na podstawie audiogramów stan słuchu i wypełnij Kartę pacjenta.
BIAP to średnia progów przewodnictwa powietrznego dla 500, 1000, 2000 i 4000 Hz. Ucho prawe: 15, 30, 40 i 55 dB HL, czyli (15 + 30 + 40 + 55) : 4 = 35 dB.
Wliczenie progu dla 250 Hz (10 dB) - do BIAP wchodzą tylko cztery częstotliwości.
Oceń na podstawie audiogramów stan słuchu i wypełnij Kartę pacjenta.
Progi rosną od 10 dB przy 250 Hz do 55 dB przy 4000 i 8000 Hz - ubytek o charakterze wysokoczęstotliwościowym. Kostne przy powietrznym to brak rezerwy ślimakowej, a ucho lewe ma niemal ten sam przebieg - ubytek symetryczny.
Oceń na podstawie audiogramów stan słuchu i wypełnij Kartę pacjenta.
Na wykresie „Audiometria mowy” krzywa ucha prawego (kółka) przecina 50% zrozumiałości przy 50 dB SPL - to próg rozumienia mowy SRT. Najwyższa zrozumiałość, 100% przy 70 dB SPL, to stopień dyskryminacji DS. Krzywa bez znaczków po lewej stronie wykresu to krzywa normy.
Odczyt SRT z krzywej normy (ok. 27 dB SPL) albo podanie poziomu, przy którym zaczyna się krzywa (40 dB SPL).
Oceń na podstawie audiogramów stan słuchu i wypełnij Kartę pacjenta.
Ucho lewe: przewodnictwo kostne („>”) tuż nad powietrznym (krzyżyki) - niedosłuch odbiorczy, a ubytek wg BIAP (36,25 dB) to stopień lekki.
Oceń na podstawie audiogramów stan słuchu i wypełnij Kartę pacjenta.
Ucho lewe: 15, 30, 45 i 55 dB HL dla 500, 1000, 2000 i 4000 Hz, czyli (15 + 30 + 45 + 55) : 4 = 36,25 dB.
Oceń na podstawie audiogramów stan słuchu i wypełnij Kartę pacjenta.
Ten sam przebieg co w uchu prawym: progi rosną ku wysokim częstotliwościom, kostne przy powietrznym, uszy podobne.
Oceń na podstawie audiogramów stan słuchu i wypełnij Kartę pacjenta.
Krzywa ucha lewego (krzyżyki) przecina 50% w tym samym punkcie (50 dB SPL) i też dochodzi do 100% przy 70 dB SPL.
Kroki 11-15 · po tym etapie masz 18 z 57 kryteriów (pkt)
Dobierz odpowiednie aparaty słuchowe, korzystając z wykazu aparatów i uzasadnij ich wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Rozmowy telefoniczne zawęża łączność Bluetooth - mają ją aparaty 2, 3 i 5. Dyskretny wygląd to mały aparat RIC z baterią 10 - aparaty 2 i 5. Pacjentka chce wysokiej klasy bez względu na cenę, więc z tej dwójki aparat numer 2 (12 kanałów, 5 programów; aparat 5 ma 6 kanałów) - na oba uszy.
Aparat 3 - ma Bluetooth i dużo kanałów, ale to klasyczny zauszny z baterią 13, czyli większy.
Dobierz odpowiednie aparaty słuchowe, korzystając z wykazu aparatów i uzasadnij ich wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Progi pacjentki (10-55 dB HL) mieszczą się w zakresie dopasowania aparatu 2 (jasny i ciemny szary obszar wykresu).
Dobierz odpowiednie aparaty słuchowe, korzystając z wykazu aparatów i uzasadnij ich wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Każde oczekiwanie połącz z parametrem z tabeli: bateria 10 (mniejszy aparat niż z baterią 312 lub 13), 12 kanałów (wysoka klasa), łączność Bluetooth (rozmowy przez telefon). Każde zdanie to osobne kryterium.
Dobierz odpowiednie wkładki uszne, korzystając z wykazu wkładek. Podaj zalecaną wielkość wentylacji dla dobranych wkładek i uzasadnij ich wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Do aparatu RIC pasują wkładki RIC (4 i 5) - klucz przyjmuje wkładkę 5 (RIC otwarta) na oba uszy. Wielkości wentylacji klucz nie podaje i nie ocenia - w polu wpisano „otwarta”, czyli rodzaj wkładki z wykazu. Liczby w milimetrach arkusz nie daje, więc rozwiązanie jej nie wymyśla.
Wkładka 1, 2 albo 3 - są do klasycznych aparatów zausznych z rożkiem, nie do RIC.
Dobierz odpowiednie wkładki uszne, korzystając z wykazu wkładek. Podaj zalecaną wielkość wentylacji dla dobranych wkładek i uzasadnij ich wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Jedno zdanie z klucza: wkładka pasuje do aparatu typu RIC i do przebiegu audiogramu tonalnego.
Kroki 16-18 · po tym etapie masz 26 z 57 kryteriów (pkt)
Sporządź Instrukcję pielęgnacji dobranych aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Instrukcję pisz krótkimi poleceniami dla pacjentki. Aparat 2 działa na baterie 10, stąd polecenie wyłączania nieużywanych aparatów i wyjmowania baterii.
Sporządź Instrukcję pielęgnacji dobranych aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Dwa osobne kryteria: ochrona aparatów i wkładek przed uszkodzeniem mechanicznym oraz ochrona aparatów przed wysoką temperaturą.
Sporządź Instrukcję pielęgnacji dobranych aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Aparaty - specjalnymi chusteczkami, wkładki - chusteczkami albo specjalnymi środkami do mycia. Osobne kryterium dotyczy regularnej wymiany filtrów.
Pominięcie wymiany filtrów - to ostatnie, łatwe do zgubienia kryterium.
Kroki 19-24 · po tym etapie masz 31 z 57 kryteriów (pkt)
Określ progi słyszenia dla przewodnictwa powietrznego i kostnego, przeprowadzając symulowane badanie audiometrii tonalnej według procedury zawartej w Polskiej Normie.
Badanie wykonuje się w programie uruchomionym na komputerze stanowiska - wirtualny pacjent reaguje na bodźce jak w gabinecie. Wynik zapisz na pulpicie w pliku nazwanym numerem PESEL i zostaw program zminimalizowany do oceny. Krzywe w kolejnych krokach pochodzą z audiogramu wzorcowego klucza - Twój wynik może się od nich różnić najwyżej o 5 dB w każdym punkcie.
Zamknięcie programu po badaniu albo zapis pliku pod inną nazwą - egzaminator porównuje wynik z plikiem.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, następnie na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym - Audiogram wirtualnego pacjenta.
Wzorcowy wynik ucha lewego (symbol: krzyżyk, linia ciągła): 20 dB dla 125 i 250 Hz, 25 dB dla 500 Hz, 30 dB dla 1000 Hz, 35 dB dla 2000 Hz, 40 dB dla 4000 Hz, 30 dB dla 6000 Hz, 20 dB dla 8000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, następnie na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym - Audiogram wirtualnego pacjenta.
Przewodnictwo kostne ucha lewego (symbol: „>”, linia przerywana): 15 dB dla 250 Hz, 20 dB dla 500 Hz, 30 dB dla 1000 Hz, 35 dB dla 2000 i 4000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, następnie na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym - Audiogram wirtualnego pacjenta.
Wzorcowy wynik ucha prawego (symbol: kółko, przy 8000 Hz trójkąt, linia ciągła): 40 dB dla 125 i 250 Hz, 50 dB dla 500 Hz, 55 dB dla 1000 i 2000 Hz, 70 dB dla 4000 Hz, 65 dB dla 6000 Hz, 80 dB dla 8000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, następnie na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym - Audiogram wirtualnego pacjenta.
Przewodnictwo kostne ucha prawego (symbol: „[”, przy 2000 Hz „<”, linia przerywana): 35 dB dla 250 Hz, 45 dB dla 500, 1000 i 2000 Hz, 60 dB dla 4000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, następnie na ich podstawie sporządź audiogram w arkuszu egzaminacyjnym - Audiogram wirtualnego pacjenta.
Klucz ocenia osobno symbole - muszą być takie jak w audiogramie wzorcowym: ucho prawe, powietrzne - kółko, przy 8000 Hz trójkąt; ucho prawe, kostne - „[”, przy 2000 Hz „<”; ucho lewe, powietrzne - krzyżyk; ucho lewe, kostne - „>”. Kwadrat, trójkąt i nawiasy kwadratowe to symbole badania z maskowaniem - wzorzec używa ich tam, gdzie program maskował ucho przeciwne.
Symbol bez oznaczenia maskowania tam, gdzie wzorzec je ma - wynik nie zgadza się z wzorcem.
Kroki 25-32 · po tym etapie masz 57 z 57 kryteriów (pkt)
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Przed pracą umyj ręce, przygotuj stanowisko i osłoń ubranie pacjenta (najpóźniej przed włożeniem masy do ucha; fantom bez ramienia zwalnia z tej czynności). Obejrzyj przewód słuchowy otoskopem z asekuracją, zgodnie z zasadami BHP.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Wybierz tampon, włóż go do przewodu słuchowego ręką lub pęsetą i wsuń włączoną sztabką świetlną. Potem znowu obejrzyj ucho otoskopem z asekuracją - sprawdzasz, czy tampon dobrze uszczelnia przewód.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Masę dwuskładnikową odmierz dwiema miarkami w jednakowych ilościach, wymieszaj w rękach lub szpatułką na podkładce do jednolitego koloru i przełóż do strzykawki. Wprowadzaj ją powoli, wypełniając przewód i małżowinę, z końcem strzykawki cały czas zanurzonym w masie - wtedy nie powstają pęcherzyki powietrza.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Gdy masa stwardnieje (sprawdź twardość), odpowietrz ucho i wyjmij wycisk. Obejrzyj przewód otoskopem z asekuracją, włóż wycisk do woreczka strunowego, zdezynfekuj sztabkę świetlną, a na koniec wyrzuć resztki masy, zamknij pojemniki z masami i zdejmij chustę z ubrania pacjenta.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę.
Egzaminator ocenia sam odlew: zakończony tamponikiem, bez masy za tamponem, o długości zgodnej z odlewem wzorcowym, o jednolitym kolorze i konsystencji, bez pęcherzyków, z gładką powierzchnią bez ubytków i z odciśniętą całą muszlą małżowiny. Wszystkie te cechy wynikają z poprawnego tamponowania i wypełniania z poprzednich kroków.
Za płytko wsunięty tampon (za krótki odlew) albo strzykawka wyjmowana z masy (pęcherzyki).
W czasie zastygania masy wyciskowej przejdź na stanowisko, na którym znajduje się aparat słuchowy i dokonaj jego przeglądu.
Odłącz wkładkę od aparatu i umieść ją w myjce ultradźwiękowej na 1-3 minuty, potem osusz i usuń wodę z wentylacji i dźwiękowodu gruszką.
W czasie zastygania masy wyciskowej przejdź na stanowisko, na którym znajduje się aparat słuchowy i dokonaj jego przeglądu.
Otwórz komorę baterii, wyjmij i obejrzyj baterię, sprawdź ją testerem i obejrzyj styki w komorze. Obejrzyj obudowę w poszukiwaniu uszkodzeń, odłącz rożek i sprawdź, czy wloty słuchawki i mikrofonu nie są zanieczyszczone - przez cały przegląd korzystaj z lupy.
W czasie zastygania masy wyciskowej przejdź na stanowisko, na którym znajduje się aparat słuchowy i dokonaj jego przeglądu.
Załóż stetoklip na rożek, włącz aparat i osłuchaj go, zmieniając programy lub regulując głośność potencjometrem - w ciszy, bez wypowiadania słów na głos. Na koniec ponownie połącz wkładkę z aparatem.
Mówienie na głos podczas osłuchu albo oddanie aparatu bez podłączonej wkładki.
Symulacja ekranu w przeglądarce - w Android Studio / Visual Studio wygląd może się nieco różnić.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.
Autor rozwiązania: Bartosz Bryniarski. Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.