To rozwiązanie służy nauce do egzaminu zawodowego - nie jest poradą medyczną. Wszystkie dane o pacjencie pochodzą wyłącznie z arkusza CKE (opis, audiogram, wykaz aparatów i wkładek), a wpisy w kartach są porównane z kluczem oceniania.
Pacjent. Pan Kazimierz Woźnicki (ur. 11.05.1949 r.) przyszedł, bo problem z niedosłuchem zauważyła rodzina: bardzo głośno ogląda telewizję, nie odpowiada na pytania, unika towarzystwa. Po udarze jest niesprawny manualnie i obawia się obsługi aparatów. Kłopotem jest też nadmierne wydzielanie woskowiny - regularnie chodzi do laryngologa. Prosi o dobre, ale niedrogie aparaty.
Co jest rozwiązane, a co opisane. Karta pacjenta, karta doboru aparatów i wkładek oraz instrukcja pielęgnacji są rozwiązane w całości - wpisy odręczne (granatowe), pola bieżącego kroku podświetlone na żółto. Audiogram wirtualnego pacjenta powstaje na egzaminie z badania w programie symulującym audiometr: rozwiązanie pokazuje krzywe z audiogramu wzorcowego, który klucz podaje egzaminatorowi (odczyt z rysunku z dokładnością do 5 dB - taka jest też tolerancja oceny). Na egzaminie przerysowuje się wynik własnego badania. Odlew ucha i przegląd aparatu słuchowego wykonuje się na fantomie i na aparacie ze stanowiska, więc są opisane: kolejne czynności i to, co sprawdza egzaminator.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 58 kryteriów, każde za 1 punkt: 27 za trzy dokumenty (karta pacjenta, karta doboru, instrukcja pielęgnacji), 5 za audiogram wirtualnego pacjenta i 26 za odlew ucha oraz przebieg pobierania odlewu i przeglądu aparatu. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 44 punkty - można stracić 14 kryteriów i nadal zdać. To jedno z możliwych rozwiązań: klucz dopuszcza inne zapisy poprawne merytorycznie.
Kroki 1-10 · po tym etapie masz 10 z 58 kryteriów (pkt)
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Imię, nazwisko i datę urodzenia przepisz z nagłówka audiogramu (str. 3 arkusza): „Kazimierz Woźnicki, data urodzenia: 11.05.1949 r.”. Trzy pozycje dają jedno kryterium.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Z opisu wypisz to, co wpływa na dobór: głośne oglądanie telewizji, unikanie towarzystwa, łatwa obsługa (niesprawność manualna po udarze), niska cena i nadmierna woskowina. Klucz wymaga co najmniej pięciu z siedmiu elementów - wpisano pięć, które wprost wynikają z opisu.
Pominięcie woskowiny albo niesprawności manualnej - z nich wynika potem wybór aparatu i wkładki.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Przewodnictwo kostne ucha prawego (znaczki „[”, linia przerywana) leży wyraźnie nad powietrznym (kółka) - przy 1000 Hz 40 wobec 60 dB HL - i samo jest podniesione powyżej normy. Ubytek ma więc składnik przewodzeniowy i odbiorczy - to niedosłuch mieszany. Ubytek wg BIAP (62,5 dB) to stopień umiarkowany.
Wpisanie „odbiorczy” - przy takiej różnicy między kostnym a powietrznym to błąd.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
BIAP to średnia progów przewodnictwa powietrznego dla 500, 1000, 2000 i 4000 Hz. Ucho prawe: 50, 60, 70 i 70 dB HL, czyli (50 + 60 + 70 + 70) : 4 = 62,5 dB HL. Klucz wymaga jednostki.
Liczenie BIAP z przewodnictwa kostnego - do średniej wchodzą progi powietrzne.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Na wykresie „Audiometria mowy” krzywa ucha prawego (kółka) zaczyna się od 0% przy 60 dB SPL (SDT), 50% osiąga przy 80 dB SPL (SRT), a najwyżej dochodzi do 70%, więc ubytek dyskryminacji DL = 100% - 70% = 30%.
Wpisanie najwyższej zrozumiałości (70%) zamiast ubytku dyskryminacji (30%).
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Odstęp między krzywą kostną a powietrzną to rezerwa ślimakowa - tutaj występuje. Ucho lewe ma podobny przebieg, więc ubytek jest symetryczny.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Ucho lewe: przewodnictwo kostne („]”) wyraźnie nad powietrznym (krzyżyki), a samo podniesione - niedosłuch mieszany. Ubytek wg BIAP wynosi dokładnie 70 dB - to jeszcze górna granica stopnia umiarkowanego.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Ucho lewe: 60, 70, 75 i 75 dB HL dla 500, 1000, 2000 i 4000 Hz, czyli (60 + 70 + 75 + 75) : 4 = 70 dB HL.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Ten sam obraz co w uchu prawym: odstęp kostnego od powietrznego (rezerwa ślimakowa), uszy podobne.
Oceń na podstawie audiogramu stan słuchu pacjenta i wypełnij Kartę pacjenta.
Krzywa ucha lewego (krzyżyki) zaczyna się przy 70 dB SPL (SDT), 50% osiąga przy 90 dB SPL (SRT) i dalej już nie rośnie, więc DL = 100% - 50% = 50%.
Kroki 11-16 · po tym etapie masz 19 z 58 kryteriów (pkt)
Dobierz odpowiednie dla pacjenta aparaty słuchowe, korzystając z wykazu aparatów słuchowych i uzasadnij ich wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Niesprawność manualna przemawia za aparatem ładowalnym - bez wymiany małych baterii. Ładowalne są aparaty 2 i 4. Pacjent chce niedrogich aparatów, a o cenie świadczy liczba kanałów i programów: aparat 2 ma 6 kanałów i 3 programy, aparat 4 - 15 kanałów i 6 programów. Wybór: aparat numer 2 na oba uszy.
Aparat 3 - ma najmniej kanałów, ale działa na baterię 10, której wymiana jest trudna przy niesprawnych dłoniach.
Dobierz odpowiednie dla pacjenta aparaty słuchowe, korzystając z wykazu aparatów słuchowych i uzasadnij ich wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Progi pacjenta (40-80 dB HL) mieszczą się w zakresie dopasowania aparatu 2 (ciemny obszar od 30 dB HL w dół).
Dobierz odpowiednie dla pacjenta aparaty słuchowe, korzystając z wykazu aparatów słuchowych i uzasadnij ich wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Trzy osobne kryteria: aparat ładowalny (łatwa obsługa), niewielka liczba kanałów i niewielka liczba programów (niedrogi aparat).
Dobierz odpowiednie wkładki uszne, korzystając z wykazu wkładek usznych. Podaj zalecaną wielkość wentylacji dla dobranych wkładek usznych i uzasadnij ich wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Aparat 2 to klasyczny aparat zauszny (BTE) z rożkiem - pasują do niego wkładki 1 i 2. Klucz przyjmuje jedną z nich, byle tę samą na oba uszy - wybrano wkładkę 1 (pełną).
Wkładka RIC (4 lub 5) - nie pasuje do aparatu zausznego z rożkiem.
Dobierz odpowiednie wkładki uszne, korzystając z wykazu wkładek usznych. Podaj zalecaną wielkość wentylacji dla dobranych wkładek usznych i uzasadnij ich wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Klucz przyjmuje wentylację od 1,0 do 1,4 mm, jednakową w obu wkładkach - wpisz ją przy obu uszach.
Różne wentylacje dla uszu albo wartość spoza przedziału 1,0-1,4 mm.
Dobierz odpowiednie wkładki uszne, korzystając z wykazu wkładek usznych. Podaj zalecaną wielkość wentylacji dla dobranych wkładek usznych i uzasadnij ich wybór w Karcie doboru aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Jedno zdanie z klucza: wkładka pasuje do ubytku i do aparatu BTE, a przy tym jest łatwa w obsłudze i pielęgnacji.
Kroki 17-19 · po tym etapie masz 27 z 58 kryteriów (pkt)
Sporządź Instrukcję pielęgnacji dobranych aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Instrukcję pisz krótkimi poleceniami dla pacjenta. Aparat 2 jest ładowalny, więc trzecie polecenie dotyczy wyłączania nieużywanych aparatów (kryterium przyjmuje wyłączanie albo wyjmowanie baterii).
Sporządź Instrukcję pielęgnacji dobranych aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Dwa osobne kryteria: ochrona aparatów i wkładek przed uszkodzeniem mechanicznym oraz ochrona aparatów przed wysoką temperaturą.
Sporządź Instrukcję pielęgnacji dobranych aparatów słuchowych i wkładek usznych.
Aparaty - specjalnymi chusteczkami, wkładki - chusteczkami albo specjalnymi środkami do mycia. Osobne kryterium dotyczy osuszania wkładek gruszką.
Pominięcie osuszania wkładek gruszką - to ostatnie, łatwe do zgubienia kryterium.
Kroki 20-25 · po tym etapie masz 32 z 58 kryteriów (pkt)
Określ progi słyszenia dla przewodnictwa powietrznego i kostnego, przeprowadzając symulowane badanie audiometrii tonalnej według procedury zawartej w Polskiej Normie.
Badanie wykonuje się w programie uruchomionym na komputerze stanowiska - wirtualny pacjent reaguje na bodźce jak w gabinecie. Po zakończeniu pracy program zostaje otwarty, ale zminimalizowany, a przed każdym odejściem od komputera okno trzeba zminimalizować. Krzywe w kolejnych krokach pochodzą z audiogramu wzorcowego klucza - Twój wynik może się od nich różnić najwyżej o 5 dB w każdym punkcie.
Zamknięcie programu po badaniu albo zapis pliku pod inną nazwą niż numer PESEL - egzaminator porównuje audiogram w arkuszu z audiogramem komputerowym.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz przerysuj audiogram do arkusza egzaminacyjnego – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Wzorcowy wynik ucha prawego (symbol: trójkąt, linia ciągła): 60 dB dla 125 i 250 Hz, 65 dB dla 500 i 1000 Hz, 70 dB dla 2000, 4000 i 8000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz przerysuj audiogram do arkusza egzaminacyjnego – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Przewodnictwo kostne ucha prawego (symbol: „[”, linia przerywana): 40 dB dla 250 i 500 Hz, 45 dB dla 1000 i 2000 Hz, 50 dB dla 4000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz przerysuj audiogram do arkusza egzaminacyjnego – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Wzorcowy wynik ucha lewego (symbol: krzyżyk, linia ciągła): 10 dB dla 125 i 250 Hz, 15 dB dla 500 i 1000 Hz, 10 dB dla 2000 Hz, 15 dB dla 4000 Hz, 10 dB dla 8000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz przerysuj audiogram do arkusza egzaminacyjnego – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Przewodnictwo kostne ucha lewego (symbol: „>”, linia przerywana): 5 dB dla 250 Hz, 10 dB dla 500, 1000, 2000 i 4000 Hz.
Wyniki przeprowadzonego badania zapisz na pulpicie komputera, nazywając plik swoim numerem PESEL, oraz przerysuj audiogram do arkusza egzaminacyjnego – Audiogram wirtualnego pacjenta.
Klucz ocenia osobno symbole - w arkuszu i w audiogramie komputerowym mają być takie jak we wzorcu: ucho prawe, powietrzne - trójkąt; ucho prawe, kostne - „[”; ucho lewe, powietrzne - krzyżyk; ucho lewe, kostne - „>”. Kwadrat, trójkąt i nawiasy kwadratowe to symbole badania z maskowaniem - wzorzec używa ich tam, gdzie program maskował ucho przeciwne.
Symbol bez oznaczenia maskowania tam, gdzie wzorzec je ma - wynik nie zgadza się z wzorcem.
Kroki 26-33 · po tym etapie masz 58 z 58 kryteriów (pkt)
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę uszną.
Przed pracą umyj ręce, przygotuj stanowisko i osłoń ubranie pacjenta (najpóźniej przed włożeniem masy do ucha). Obejrzyj przewód słuchowy otoskopem z asekuracją, zgodnie z zasadami BHP. Ze sobą na stanowisko zabierasz woreczek strunowy i zmontowany stetoklip - tak każe arkusz.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę uszną.
Wybierz tampon, włóż go do przewodu słuchowego ręką lub pęsetą i wsuń włączoną sztabką świetlną. Potem znowu obejrzyj ucho otoskopem z asekuracją - sprawdzasz, czy tampon dobrze uszczelnia przewód.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę uszną.
Masę dwuskładnikową odmierz dwiema miarkami w jednakowych ilościach, wymieszaj w rękach lub szpatułką na podkładce do jednolitego koloru i przełóż do strzykawki. Wprowadzaj ją powoli, z asekuracją, wypełniając przewód i małżowinę, z końcem strzykawki cały czas zanurzonym w masie - wtedy nie powstają pęcherzyki powietrza.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę uszną.
Gdy masa stwardnieje (sprawdź twardość), odpowietrz ucho i wyjmij wycisk. Obejrzyj przewód otoskopem z asekuracją, włóż wycisk do woreczka strunowego (przekazujesz go przewodniczącemu zespołu nadzorującego) i zdezynfekuj sztabkę świetlną, a na koniec wyrzuć resztki masy, zamknij pojemniki z masami i zdejmij chustę z ubrania pacjenta.
Pobierz na fantomie odlew ucha na nową wkładkę uszną.
Egzaminator ocenia sam odlew: zakończony tamponikiem, bez masy za tamponem, o długości zgodnej z odlewem wzorcowym, o jednolitym kolorze i konsystencji, bez pęcherzyków, z gładką powierzchnią bez ubytków i z odciśniętą całą muszlą małżowiny. Wszystkie te cechy wynikają z poprawnego tamponowania i wypełniania z poprzednich kroków. Arkusz pozwala raz powtórzyć pobranie odlewu po zgłoszeniu tego przewodniczącemu zespołu nadzorującego.
Za płytko wsunięty tampon (za krótki odlew) albo strzykawka wyjmowana z masy (pęcherzyki).
W czasie zastygania masy wyciskowej dokonaj przeglądu aparatu słuchowego.
Odłącz wkładkę od aparatu i umieść ją w myjce ultradźwiękowej na 1-3 minuty, potem osusz i usuń wodę z wentylacji i dźwiękowodu gruszką.
W czasie zastygania masy wyciskowej dokonaj przeglądu aparatu słuchowego.
Otwórz komorę baterii, wyjmij i obejrzyj baterię, sprawdź ją testerem i obejrzyj styki w komorze. Obejrzyj obudowę w poszukiwaniu uszkodzeń, odłącz rożek i sprawdź, czy wloty słuchawki i mikrofonu nie są zanieczyszczone - przez cały przegląd korzystaj z lupy lub otoskopu.
W czasie zastygania masy wyciskowej dokonaj przeglądu aparatu słuchowego.
Załóż stetoklip na rożek aparatu, a potem także bez rożka - kryterium klucza wymienia oba sposoby. Włącz aparat i osłuchaj go, zmieniając programy lub regulując głośność potencjometrem - w ciszy, bez wypowiadania słów na głos. Na koniec ponownie połącz wkładkę z aparatem.
Mówienie na głos podczas osłuchu albo oddanie aparatu bez podłączonej wkładki.
Symulacja ekranu w przeglądarce - w Android Studio / Visual Studio wygląd może się nieco różnić.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.
Autor rozwiązania: Bartosz Bryniarski. Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.