Rozwiązanie krok po kroku: Test audiometru i konfiguracja komputera

Dokumentacja i plik instalacyjny są w katalogu audiometr na pulpicie konta admin - warto je przeczytać, zanim aparat trafi na stanowisko. Gotowość zgłasza się przez podniesienie ręki. Przygotowanie to trzy połączenia z dokumentacji: słuchawki (lewa i prawa do swoich gniazd), przycisk pacjenta do gniazda odpowiedzi pacjenta oraz zasilanie - zasilacz sieciowy albo baterie, zależnie od modelu. Egzaminator patrzy, czy każde połączenie jest zgodne z dokumentacją.

Oprogramowanie instaluje się z katalogu audiometr na koncie admin (hasło Egz4m!n1, konto ma uprawnienia administratora). Audiometr łączy się z komputerem tak, jak przewiduje dokumentacja - klucz przyjmuje USB, Wi-Fi, Bluetooth albo inny sposób, byle program nawiązał komunikację z aparatem (zwykle widać status połączenia albo numer urządzenia w oknie programu).

Badanie progowe szuka najcichszego tonu, który ucho jeszcze słyszy. W programie wybiera się badanie przewodnictwa powietrznego dla częstotliwości 250, 500, 1000, 2000, 4000 i 8000 Hz. Pomiar 1: słuchawka lewa na lewym uchu, program podaje tony, a zdający naciska przycisk pacjenta przy każdym usłyszanym. Pomiar 2: słuchawkę prawą przykłada się także do lewego ucha - ucho jest to samo, zmienia się tylko słuchawka. Program zapisuje go jako wynik prawej strony.

Ten sposób sprawdza aparat, a nie słuch: to samo ucho powinno dać prawie takie same progi w obu słuchawkach. Audiogram ma mieć dwa wykresy (lewej i prawej słuchawki) i punkt przy każdej z sześciu częstotliwości.

Katalog wyniki na pulpicie konta admin powstał już przy sprawdzaniu parametrów komputera (krok niżej). Badanie zapisuje się w programie i eksportuje audiogram do pliku w katalogu wyniki (format zależy od programu, na przykład PDF). Na koniec zgłasza się zakończenie pracy z audiometrem przez podniesienie ręki.

Przy każdej częstotliwości odczytuje się z audiogramu poziom słyszenia w dB HL: w kolumnie „pomiar 1” wartość z wykresu lewej słuchawki, w kolumnie „pomiar 2” z wykresu prawej. Wartości zależą od ucha zdającego, dlatego w podglądzie są opisy pól.

W czwartej kolumnie wpisuje się różnicę bez znaku: na przykład przy 15 dB i 20 dB wynik to 5 dB, a przy 20 dB i 15 dB też 5 dB. Różnicę liczy się dla każdej z sześciu częstotliwości.

Próg zależy od częstotliwości: 3 dB dla 250-4000 Hz i 5 dB dla 8000 Hz. Różnica równa progowi jest jeszcze dopuszczalna („nie większa niż”). Gdy różnica mieści się w progu, odpowiedź brzmi TAK - skreśla się NIE. Gdy jest większa - skreśla się TAK.

Audiometr jest SPRAWNY (skreśla się NIESPRAWNY) tylko wtedy, gdy przy wszystkich sześciu częstotliwościach różnica była dopuszczalna. Jedno TAK skreślone w ostatniej kolumnie oznacza aparat NIESPRAWNY.

Na pulpicie konta admin tworzy się katalog wyniki: kliknięcie w wolne miejsce pulpitu, Ctrl+Shift+N (albo prawy przycisk myszy, Nowy, Folder), nazwa wyniki i Enter. Do niego trafią zrzuty parametrów i audiogram.

Jedno narzędzie systemowe pokazuje prawie wszystko: Win+R, dxdiag, Enter (pytanie o podpisy cyfrowe - Nie). Karta System ma system operacyjny (Windows 10 Pro 64-bitowy), procesor z taktowaniem (~2.5GHz), pamięć RAM (4078 MB) i wersję DirectX (DirectX 12). Programy z katalogu programy (na przykład do diagnostyki podzespołów) też się nadają, ale nie są konieczne.

Z oknem dxdiag na ekranie: Print Screen, Paint (Win+R, mspaint), Ctrl+V, Ctrl+S, typ JPEG, katalog wyniki, nazwa system i Zapisz. Ten jeden zrzut dokumentuje system, procesor (typ i taktowanie), RAM i DirectX - w kolumnie 4 Tabeli 2 przy tych parametrach wpisuje się system.jpg.

Karta Ekran pokazuje kartę graficzną: Pamięć wideo (VRAM) - własna pamięć karty - oraz poziomy funkcji Direct3D. W maszynie do nauki karta VirtualBox ma 0 MB własnej pamięci (2038 MB to pamięć współdzielona z RAM). Na stanowisku egzaminacyjnym będzie tu prawdziwa wartość karty.

Ten sam sposób zapisu: Print Screen, Paint, Ctrl+V, zapis jako JPEG w katalogu wyniki, nazwa karta. Zrzut dokumentuje pamięć VRAM i obsługę DirectX przez kartę.

Rozdzielczość pokazują Ustawienia: Win+R, ms-settings:display, Enter, pole Rozdzielczość wyświetlacza - tu 1920 x 1080. Zrzut zapisuje się jako rozdzielczosc.jpg. Głębię kolorów (True Color, 32 bity) pokazują „Zaawansowane ustawienia wyświetlania” na dole tej strony.

Eksplorator, Ten komputer (Win+R, explorer shell:MyComputerFolder): pod dyskiem Windows (C:) jest napis „8,46 GB wolnych z 28,5 GB”. To wartość przed powiększeniem partycji - tabela opisuje stan, który zastaje się na stanowisku. Zrzut zapisuje się jako dysk.jpg.

W katalogu wyniki są cztery zrzuty: system.jpg, karta.jpg, rozdzielczosc.jpg i dysk.jpg. Nazwy są dowolne (arkusz każe tylko wpisać je w Tabeli 2), ale krótkie nazwy opisujące parametr ułatwiają egzaminatorowi sprawdzenie.

Do kolumny 3 przepisuje się odczyt ze zrzutu, a do kolumny 4 nazwę zrzutu. System: Windows 10 Pro 64-bitowy. Taktowanie: 2,5 GHz (dxdiag pokazuje ~2.5GHz). Typ procesora: Intel Core i9-12900HX.

Pamięć karty graficznej: 0 MB (VRAM z karty Ekran). DirectX: DirectX 12. Pamięć RAM: 4078 MB (około 4 GB).

Rozdzielczość: 1920 x 1080. Wolne miejsce na C: 8,46 GB. Klucz wymaga, żeby co najmniej cztery wartości miały jednostkę (GHz, MB, GB) - w tej tabeli mają ją taktowanie, VRAM, RAM i wolne miejsce.

Każdy odczyt porównuje się z minimum: Windows 10 64-bit, 2,5 GHz, procesor co najmniej i3 i DirectX 12 (nie mniej niż 11) spełniają wymagania - skreśla się NIE. Karta 0 MB (minimum 1 GB), RAM 4078 MB (minimum 10 GB) i 8,46 GB wolnego miejsca (minimum 12 GB) nie spełniają - skreśla się TAK.

Wymagania zalecane mają tylko cztery parametry. Taktowanie 2,5 GHz (zalecane 3 GHz), karta 0 MB (zalecane 4 GB), RAM 4078 MB (zalecane 16 GB) i rozdzielczość 1920 x 1080 (zalecane 4K 3840 x 2160) - wszystkie poniżej zaleceń, więc skreśla się TAK.

Opis dotyczy tylko parametrów, przy których skreślono TAK. Sprzęt trzeba wymienić albo dołożyć: moduły RAM, kartę graficzną z własną pamięcią, szybszy procesor i monitor 4K. Brak wolnego miejsca rozwiązuje rekonfiguracja bez kupowania - na dysku jest ponad 30 GB przestrzeni nieprzydzielonej, więc partycję C się rozszerza (następny etap).

Narzędzie systemowe to Zarządzanie dyskami: Win+R, diskmgmt.msc, Enter. Na Dysku 0 za partycją C jest obszar Nieprzydzielone (tu 30,94 GB) - to z niego powiększa się C. Prawy przycisk myszy na partycji C, Rozszerz wolumin..., w kreatorze Dalej.

Arkusz mówi o wolnym miejscu 20 GB, a nie o rozmiarze partycji. Wolnych było 8,46 GB, więc dokłada się około 11,5 GB: w polu „Wybierz ilość miejsca w MB” wpisano 11800 (11800 MB = ok. 11,5 GB, bo 1 GB = 1024 MB). Klucz przyjmuje 19-21 GB wolnego miejsca, więc zapas jest po obu stronach.

Po Zakończ partycja C ma 40,07 GB, a za nią zostaje reszta przestrzeni nieprzydzielonej.

Eksplorator, Ten komputer: pod dyskiem C napis „19,9 GB wolnych” (dokładnie 19,98 GB) - mieści się w 19-21 GB z klucza.

Konsola Użytkownicy i grupy lokalne: Win+R, lusrmgr.msc, Enter, folder Użytkownicy, prawy przycisk myszy na pustym miejscu listy, Nowy użytkownik. Nazwa rejestracja, hasło Qwe123$% wpisane dwa razy, odznaczone pole „Użytkownik musi zmienić hasło przy następnym logowaniu” (arkusz podaje gotowe hasło), Utwórz i Zamknij.

Hasło ma 8 znaków, więc spełni też zasadę minimalnej długości ustawianą w następnym kroku.

Nowe konto lokalne należy tylko do grupy Użytkownicy, czyli jest kontem standardowym z ograniczonymi uprawnieniami. Sprawdzenie: dwuklik na koncie rejestracja, karta Członek grupy - nie ma tam grupy Administratorzy.

Zasady haseł w Windows 10 Pro ustawia się w konsoli Zasady zabezpieczeń lokalnych: Win+R, secpol.msc, Enter, Zasady konta, Zasady haseł. Obowiązują wszystkie konta lokalne, więc także rejestracja. Dwuklik na Maksymalny okres ważności hasła (domyślnie 42 dni), wartość 30, OK.

Dwuklik na Wymuszaj tworzenie historii haseł, wartość 3 pamiętane hasła, OK. Windows nie pozwoli wrócić do żadnego z trzech ostatnich haseł.

Dwuklik na Minimalna długość hasła, wartość 8, OK. Lista zasad pokazuje teraz: 30 dni, 8 znaków, 3 pamiętane hasła.

Harmonogram zadań: Win+R, taskschd.msc, Enter. W panelu Akcje Utwórz zadanie podstawowe.... Nazwa jest dowolna (arkusz jej nie podaje) - tu Wylaczanie komputera. Dalej.

Na ekranie Wyzwalacz zadania zaznacza się Codziennie i Dalej.

Pole Uruchom ma dwie części. Data: zostaje dzisiejsza - to dzień egzaminu, więc zadanie jest aktywne od tego dnia (na zrzucie data z maszyny do nauki). Godzina: 20:00:00 (kliknięcie w godziny, 20, w minuty 00, w sekundy 00). Powtórz co: 1 dni. Dalej.

Akcja Uruchom program, Dalej. Program: C:\Windows\System32\shutdown.exe (wpisany albo wskazany przyciskiem Przeglądaj w C:\Windows\System32), argument /s - wyłączenie komputera.

Klucz sprawdza tylko program shutdown.exe, ale sam program bez argumentu wypisuje pomoc i niczego nie wyłącza - argument /s sprawia, że zadanie naprawdę działa.

Ekran Podsumowanie pokazuje: wyzwalacz „Codziennie i Każdego dnia o godzinie 20:00”, akcję „Uruchom program; C:\Windows\System32\shutdown.exe /s”. Zakończ.

W Bibliotece Harmonogramu zadań jest zadanie Wylaczanie komputera w stanie Gotowy, z najbliższym uruchomieniem dziś o 20:00:00; karta Wyzwalacze: Codziennie, Włączony. Po zakończeniu pracy komputer zostaje włączony - tak każe arkusz.