Rozwiązanie krok po kroku: Przedłużacz lampy sollux i komputer

Zdejmij izolację zewnętrzną na długości potrzebnej do zacisków wtyczki, a z żył tylko tyle izolacji, ile wchodzi w tulejkę. Na każdą żyłę nałóż nieizolowaną tulejkę kablową i zaciśnij ją zaciskarką. Żyły przykręć do zacisków: brązowa i niebieska do zacisków styków, żółto-zielona do zacisku ochronnego (oznaczonego symbolem uziemienia). Kabel zamocuj w odciążce przez izolację zewnętrzną - zacisk nie może ściskać samych żył.

Przed zamknięciem obudowy zgłoś połączenia do sprawdzenia - egzaminator ocenia je przy otwartej wtyczce. Pozostawienie żyły ochronnej nieco dłuższej niż pozostałe to praktyka montażu (przy wyrwaniu kabla odłącza się ostatnia); klucz ocenia połączenia zgodne z technologią montażu.

Tak samo jak we wtyczce: izolacja zewnętrzna i izolacja żył zdjęte, nieizolowane tulejki na końcówkach, żyły przykręcone do zacisków gniazda - żółto-zielona do zacisku bolca ochronnego, brązowa i niebieska do zacisków styków. Kabel zamocuj w gnieździe zaciskiem przez izolację zewnętrzną. Przed zamknięciem obudowy zgłoś połączenia do sprawdzenia.

Zdejmij izolację zewnętrzną tylko na odcinku, który mieści się w obudowie wyłącznika - jej końce mają zostać wewnątrz wyłącznika. Przetnij wyłącznie brązową żyłę L. Jej dwa końce odizoluj, nałóż nieizolowane tulejki i przykręć do dwóch zacisków łącznika. Żyły N i PE przechodzą przez wyłącznik w całości, nieprzecięte, ułożone w jego prowadnicach. Zamocuj kabel w zaciskach wyłącznika i przed zamknięciem zgłoś połączenia do sprawdzenia.

W przewodzie OMY 3 x 0,75 mm² z żyłą ochronną żyła fazowa L jest zwykle brązowa, neutralna N - niebieska, ochronna PE - żółto-zielona. Klucz przyjmuje dla L kolor brązowy, szary albo czarny - wpisz ten, który ma żyła podłączona do wyłącznika. Kolor N i PE jest jeden.

Przedłużacz mierz niepodłączony do sieci. Ciągłość żyły to pomiar między tym samym stykiem wtyczki i gniazda: L (raz przy wyłączniku ON, raz przy OFF), N i PE. Przy ciągłości ustaw najniższy zakres omomierza - klucz przyjmuje zakres od 0,2 do 200 Ω, więc np. 200 Ω. Wyjątkiem jest L przy wyłączniku OFF: tam spodziewana jest przerwa, więc - jak przy pomiarach między żyłami - ustaw najwyższy zakres miernika. Zakresy zależą od miernika na stanowisku, dlatego w tabeli jest opis.

Przy wyłączniku OFF miernik na najwyższym zakresie pokazuje przekroczenie (zwykle „1” albo „OL”) - wpisz „∞”. Przy ON oraz dla N i PE sprawny przewód ma rezystancję poniżej 2 Ω (to kryterium klucza); wpisz odczyt z miernika. Krótki przewód 0,75 mm² ma rezystancję rzędu dziesiątych części oma, a odczyt zawiera też rezystancję przewodów pomiarowych.

Od strony wtyczki zmierz pary L-N, L-PE i N-PE przy włączonym wyłączniku, na najwyższym zakresie. Sprawny przedłużacz nie ma zwarcia ani upływu między żyłami - miernik przekracza zakres, więc wpisujesz „∞” (klucz przyjmuje też wartość powyżej 10 MΩ).

Przewód jest sprawny, gdy wszystkie wyniki są takie, jak opisane wyżej: przerwa przy OFF, poniżej 2 Ω przy ON i dla N oraz PE, „∞” między żyłami. Wtedy wpisz TAK. Jeśli którykolwiek wynik odbiega (np. przerwa w PE albo zwarcie L-N), wpisz NIE i nie używaj tego przedłużacza do lampy - arkusz pozwala skorzystać z przedłużacza przygotowanego na stanowisku.

Zgłoś gotowość podniesieniem ręki i przed podejściem przeczytaj dokumentację lampy (pulpit konta ADMIN, katalog DOKUMENTACJA, albo wersja papierowa). Przy wyłączniku w pozycji OFF włóż wtyczkę przedłużacza do gniazda 230 V na stanowisku, a wtyczkę lampy do gniazda przedłużacza. W obecności egzaminatora włącz wyłącznik - lampa świeci - i wyłącz go, żeby sprawdzić, że przerywa obwód.

Napięcie: woltomierz ustawiony na napięcie zmienne (V~), zakres powyżej 230 V, sondy w otworach styków gniazda na stanowisku (rysunek 2, prawa strona). Prąd: amperomierz na prąd zmienny (A~), przewód w gnieździe prądowym miernika (np. 10 A), sondy na dwóch stykach wyłącznika przy rozwartym wyłączniku (OFF) - prąd lampy płynie wtedy przez miernik, bo miernik zastępuje zwarte styki (rysunek 2, lewa strona). Zakres prądowy dobierz według mocy lampy z dokumentacji.

Sondy trzymaj tylko za izolowane uchwyty, przy pomiarze prądu najpierw przyłóż sondy, potem dopiero włączaj zasilanie; nie przełączaj zakresu podczas pomiaru. Po pomiarach odłącz lampę i zostaw stanowisko w porządku.

Wpisz odczyt prądu w A i napięcia w V (napięcie w sieci jest zbliżone do 230 V). Moc pozorna to iloczyn: S = U · I w VA - pomnóż odczyt napięcia przez odczyt prądu. Wartości zależą od lampy i sieci na stanowisku, dlatego w tabeli jest opis.

Zaloguj się na konto ADMIN (hasło Egzamin1!) i otwórz Zarządzanie dyskami (Win+R, diskmgmt.msc). Prawy przycisk na partycji Windows (C:) > Zmniejsz wolumin. W polu ilości miejsca do zmniejszenia wpisz 4800 MB i kliknij Zmniejsz - na końcu dysku pojawia się obszar Nieprzydzielone. Z tego miejsca powstaje nowa partycja (film pokazuje całą operację).

Prawy przycisk na obszarze Nieprzydzielone > Nowy wolumin prosty > Dalej. Kreator proponuje całe wolne miejsce - w maszynie wirtualnej 4799 MB, czyli 4,69 GB (Windows liczy 1 GB jako 1024 MB). To mieści się w zakresie 4,5-5 GB z arkusza.

Na kolejnych stronach kreatora wybierz literę dysku Z (lista rozwijana), a na stronie formatowania: system plików NTFS, etykieta woluminu Dane, szybkie formatowanie wystarczy. Po Zakończ na liście woluminów jest Dane (Z:), NTFS, 4,69 GB.

Instalator jest na pulpicie konta ADMIN. Uruchom go i potwierdź okno Kontroli konta użytkownika (Tak), wybierz język i przejdź kreator z ustawieniami domyślnymi (zgoda na licencję, folder, skrót). Po instalacji program uruchamia się sam i skanuje sprzęt.

Uruchom instalator 7-Zip z pulpitu, potwierdź okno Kontroli konta użytkownika, zostaw folder C:\Program Files\7-Zip\ i kliknij Install, a po komunikacie o zakończeniu Close.

W AIDA64 wybierz Komputer > Podsumowanie - są tam wszystkie potrzebne wiersze. Kliknij prawym przyciskiem nazwę pola i wybierz Kopiuj wartość, a w pliku konfiguracja.docx wklej ją do właściwej komórki (między oknami przełączaj się Alt+Tab). Wartości w tabeli pochodzą z maszyny wirtualnej - na egzaminie wklejasz opisy ze swojego komputera.

Wersja testowa AIDA64 ukrywa wiersz Pamięć fizyczna („[ WERSJA TESTOWA ]”), a maszyna wirtualna nie podaje typu pamięci. Na stanowisku egzaminacyjnym rozmiar i typ (np. DDR4) są w AIDA64 w Płyta główna > Pamięć albo SPD - kryterium wymaga obu. W maszynie rozmiar 3,00 GB widać w Ustawienia > System > Informacje.

Z tego samego podsumowania skopiuj kartę sieciową (sekcja Sieć), dysk fizyczny (model i rozmiar z sekcji Magazyn - nie partycję C ani nową partycję Z) i system operacyjny. Wersja testowa dopisuje przy karcie sieciowej „[ TRIAL VERSION ]” - ten dopisek możesz usunąć z komórki.

W edytorze Plik > Zapisz jako (Ctrl+Shift+S), w polu nazwy wpisz Z:\konfiguracja.docx i zapisz. LibreOffice pyta o format - wybierz Użyj formatu Word 2007, żeby plik został .docx. Jeśli partycji Z nie udało się utworzyć, zapisz plik na pulpicie konta ADMIN - arkusz i klucz przyjmują oba miejsca.

Zamknij plik w edytorze. W menedżerze plików 7-Zip otwórz Z:\, zaznacz konfiguracja.docx i kliknij Dodaj. Ustaw format archiwum zip, nazwę konfiguracja_zabezpieczone.zip i dwa razy hasło Egz123 (wielkość liter ma znaczenie), potem OK. Archiwum pojawia się obok pliku na dysku Z. To samo da się zrobić z menu kontekstowego Eksploratora: 7-Zip > Dodaj do archiwum.

To ostatnia czynność, bo punkt ma zapisać stan po wszystkich zmianach. Win+R, SystemPropertiesProtection. Na zakładce Ochrona systemu zaznacz Windows (C:) i kliknij Konfiguruj: Włącz ochronę systemu, suwak maksymalnego użycia np. na 5%, OK. Przy dysku C ochrona zmienia się na Włączona, a przycisk Utwórz staje się aktywny.

Kliknij Utwórz, wpisz opis Egzamin (datę i godzinę Windows doda sam) i potwierdź. Po kilkudziesięciu sekundach pojawia się komunikat „Punkt przywracania został utworzony pomyślnie”.