Rozwiązanie krok po kroku: Konfiguracja audiometru i sieci

Dokumentacja jest w folderze audiometr na pulpicie konta admin (hasło Administrator1!). Wartości przepisuje się z rozdziału danych technicznych: zakres częstotliwości przewodnictwa powietrznego, maksymalny i minimalny poziom wyjściowy oraz najmniejszy krok zmiany poziomu. Klucz punktuje wartość razem z jednostką: zakres w Hz (albo kHz), poziom w dBHL, krok w dB (albo dBHL) - te jednostki są wpisane w podglądzie, liczby zależą od modelu.

Tabelę 1 można wypełnić, zanim audiometr trafi na stanowisko - dokumentacja leży na komputerze od początku egzaminu.

Typ audiometru, interfejs połączenia z komputerem, typ słuchawek i typ zasilania też pochodzą z dokumentacji. Zasilanie opisuje się jednym ze słów z klucza: bateryjne, akumulatorowe albo sieciowe. W ostatnim wierszu skreśla się TAK albo NIE przy przewodnictwie kostnym - zgodnie z tym, czy dokumentacja wymienia przewodnik kostny (wibrator) i pomiar kostny.

Najpierw zgłasza się gotowość przez podniesienie ręki - o kolejności decyduje przewodniczący, a audiometr można dostać tylko raz. Przygotowanie to trzy połączenia opisane w dokumentacji: słuchawki (lewa - niebieska, prawa - czerwona, każda do swojego gniazda), przycisk pacjenta do gniazda odpowiedzi pacjenta oraz zasilanie - zasilacz sieciowy albo baterie, zależnie od modelu. Egzaminator patrzy, czy każde połączenie jest zgodne z dokumentacją.

Oznaczenie kolorami słuchawek (niebieska - lewa, czerwona - prawa) to powszechna konwencja w audiometrii; o gniazdach rozstrzyga dokumentacja konkretnego aparatu.

Plik instalacyjny oprogramowania jest w folderze audiometr na pulpicie konta admin. Instalacja wymaga uprawnień administratora - konto admin je ma. Audiometr łączy się z komputerem tak, jak przewiduje dokumentacja (najczęściej USB, czasem Wi-Fi albo Bluetooth); klucz przyjmuje każdy sposób, byle program nawiązał komunikację z aparatem - zwykle pokazuje to status połączenia albo numer seryjny urządzenia w oknie programu.

Jeśli program prosi o wstępną konfigurację (wybór urządzenia, typ słuchawek, język), ustawia się ją teraz - bez niej badanie się nie uruchomi.

W programie uruchamia się procedurę badania audiometrycznego i ustawia poziom 60 dB. Dla każdej częstotliwości z tabeli 2 - 250, 500, 1000, 2000, 4000 i 8000 Hz - podaje się ton najpierw do słuchawki lewej, potem do prawej. Zdający jest tu „pacjentem”: gdy słyszy ton, naciska przycisk pacjenta, a program zaznacza punkt na audiogramie.

Klucz wymaga badania co najmniej tych sześciu częstotliwości dla każdego ucha osobno (dwa kryteria przebiegu). Częstotliwość, przy której przycisk nie został naciśnięty, zostaje na audiogramie bez znacznika - i to jest informacja do tabeli 2.

Tabelę wypełnia się z audiogramu, nie z pamięci. Przy każdej częstotliwości: jeśli na audiogramie jest znacznik 60 dB (sygnał był słyszalny) - skreśla się NIE, zostaje TAK; jeśli znacznika nie ma - skreśla się TAK. Osobno kolumna lewej i prawej słuchawki.

Wniosek końcowy według klucza: audiometr działa poprawnie (skreślone NIE) tylko wtedy, gdy we wszystkich dwunastu komórkach został skreślony wyraz NIE. Jedna częstotliwość bez sygnału w jednej słuchawce oznacza aparat niesprawny.

Zanim program audiometru zapisze badanie, na pulpicie konta admin musi istnieć katalog wyniki: prawy przycisk myszy na wolnym miejscu pulpitu, Nowy, Folder, nazwa wyniki (małymi literami, jak w arkuszu) i Enter. Do tego samego katalogu trafią później zrzuty z testów ping.

W programie audiometru zakłada się pacjenta Jan Kowalski - inne pola (data urodzenia, płeć) mogą być dowolne - i zapisuje badanie, a potem eksportuje audiogram do pliku w katalogu wyniki (format zależy od programu, na przykład PDF). Na koniec zgłasza się zakończenie pracy z audiometrem przez podniesienie ręki.

Konto zakłada się z konta admin. Najkrótsza droga to konsola Użytkownicy i grupy lokalne: Win+R, lusrmgr.msc, Enter, folder Użytkownicy, prawy przycisk myszy na pustym miejscu listy, Nowy użytkownik. Nazwa użytkownika lekarz, hasło EGZ@321 wpisane dwa razy, odznaczone pole „Użytkownik musi zmienić hasło przy następnym logowaniu” (arkusz podaje gotowe hasło), potem Utwórz i Zamknij.

To samo daje Ustawienia, Konta, Rodzina i inni użytkownicy, „Dodaj kogoś innego do tego komputera” (konto lokalne, bez konta Microsoft) albo w wierszu polecenia uruchomionym jako administrator: net user lekarz EGZ@321 /add.

Nowe konto lokalne jest domyślnie użytkownikiem standardowym: należy tylko do grupy Użytkownicy. Sprawdza się to dwuklikiem na koncie lekarz w lusrmgr.msc, karta Członek grupy - na liście nie może być grupy Administratorzy. W Ustawieniach (Konta, Rodzina i inni użytkownicy) to samo widać jako „Użytkownik standardowy”.

Z przewodu zdejmuje się zewnętrzną izolację na około 2-3 cm, rozplata pary i układa żyły według T568B (tabela w podglądzie): 1 biało-pomarańczowy, 2 pomarańczowy, 3 biało-zielony, 4 niebieski, 5 biało-niebieski, 6 zielony, 7 biało-brązowy, 8 brązowy. Żyły przycina się równo na długość, która pozwala wsunąć je do końca wtyku, razem z kawałkiem zewnętrznej izolacji pod zatrzask - i dopiero wtedy zaciska. Drugi koniec tak samo.

Kolejność T568B to norma okablowania (wiedza ogólna, zgodna z treścią arkusza). Klucz sprawdza dwie rzeczy na wtykach: sekwencję i to, czy zatrzask (dociskacz) trzyma izolację zewnętrzną, a nie same żyły.

Przewód sprawdza się testerem okablowania: obie części testera na końcach przewodu, diody 1-8 mają zapalać się po kolei na obu częściach. Inna kolejność oznacza skrzyżowane żyły, brak diody - przerwę. Klucz punktuje wynik testu, więc wadliwy przewód można wykonać ponownie z materiałów na stanowisku; jeśli i ten nie przejdzie testu, do połączeń używa się przewodów przygotowanych na stanowisku (wtedy punkt za test przepada, ale reszta zadania jest do zrobienia).

Komputer łączy się z portem 1 przełącznika (wykonanym przewodem, jeśli przeszedł test), a port 2 - przewodem UTP z gniazdem LAN na stanowisku, za którym jest drukarka. Przełącznik dostaje zasilanie. Porty 1 i 2 zostają w domyślnej sieci VLAN 1 - VLAN 10 z dalszej części zadania obejmuje tylko porty 3 i 4, więc nie odetnie komputera od drukarki.

Okno połączeń sieciowych otwiera się przez Win+R, ncpa.cpl, Enter. Prawy przycisk myszy na karcie Ethernet, Właściwości: na liście składników pole Protokół internetowy w wersji 4 (TCP/IPv4) ma być zaznaczone - to jest „włączone IPv4” z arkusza.

Dwuklik na Protokół internetowy w wersji 4, opcja Użyj następującego adresu IP. Adres 192.168.10.x - za x numer własnego stanowiska (na zrzucie stanowisko nr 1, czyli 192.168.10.1). Długość prefiksu /24 to w tym oknie maska 255.255.255.0 - Windows podpowiada ją sam po kliknięciu w pole maski. Brama domyślna 192.168.10.254. Dwa razy OK. Wynik sprawdza polecenie ipconfig.

Arkusz nie podaje serwera DNS, więc pola DNS zostają puste.

Instrukcja przełącznika jest w folderze egzamin na pulpicie: podaje fabryczny adres panelu i domyślne logowanie. Komputer ma już adres z sieci 192.168.10.0/24 - jeśli fabryczny adres przełącznika jest w innej sieci, na czas pierwszego logowania trzeba chwilowo dodać komputerowi adres z tamtej sieci. W panelu ustawia się hasło dostępowe Egzamin1!, a potem adres 192.168.10.10, maskę 255.255.255.0 i bramę 192.168.10.254. Po zapisaniu adresu panel otwiera się już pod nowym adresem http://192.168.10.10.

W sekcji VLAN (najczęściej „802.1Q VLAN”) tworzy się VLAN o ID 10 i dodaje do niego porty 3 i 4 (jako porty nieoznaczone, czyli „untagged”, z PVID 10 - jeśli panel o to pyta). Porty 1 i 2, do których są wpięte komputer i gniazdo z drukarką, zostają w VLAN 1 - inaczej komputer straci dostęp do panelu i drukarki. Na koniec zapisuje się konfigurację, jeśli przełącznik ma osobny przycisk zapisu.

Sterownik (plik instalacyjny i instrukcja drukarki) jest w folderze egzamin. Instalator producenta zwykle sam pyta o adres drukarki. Bez niego działa kreator Windows: Ustawienia, Urządzenia, Drukarki i skanery, Dodaj drukarkę lub skaner, „Drukarki, której szukam, nie ma na liście”, opcja Dodaj drukarkę, używając adresu IP lub nazwy hosta, Dalej. Typ urządzenia Urządzenie TCP/IP, adres 192.168.10.200 - nazwa portu uzupełnia się sama - i Dalej.

Windows odpytuje urządzenie pod podanym adresem. Prawdziwa drukarka na stanowisku zostaje zwykle rozpoznana i kreator od razu przechodzi do sterownika. Na zrzucie z maszyny do nauki pod adresem 192.168.10.200 odpowiada serwer zastępczy, a nie drukarka, więc Windows pyta o typ karty sieciowej - zostaje Standardowy, Generic Network Card i Dalej. Ten ekran na egzaminie oznacza zwykle, że drukarka nie odpowiada: warto wtedy sprawdzić przewód do gniazda LAN i adres.

Na egzaminie sterownik pochodzi z folderu egzamin: przycisk Z dysku..., Przeglądaj, plik .inf sterownika (albo instalator producenta uruchomiony wcześniej, po którym model jest już na liście). W maszynie do nauki, bez sterownika konkretnej drukarki, wybrano wbudowany Generic / Text Only - kolejne ekrany wyglądają tak samo.

Nazwę drukarki można zostawić podpowiedzianą. Arkusz nie wymaga udostępniania, więc wybiera się Nie udostępniaj tej drukarki, Dalej. Ostatni ekran potwierdza dodanie drukarki; Zakończ. Drukarka jest teraz na liście Drukarki i skanery i to ją wybiera się przy wydruku audiogramu.

Wiersz polecenia: Win+R, cmd, Enter. Polecenie ping 192.168.10.10 wysyła cztery zapytania do przełącznika; cztery odpowiedzi i 0% strat oznaczają działające połączenie. Okno z wynikiem zostaje na ekranie - teraz zrzut.

Klawisz Print Screen kopiuje cały ekran do schowka. Paint (Win+R, mspaint), Ctrl+V, potem Plik, Zapisz jako: folder Pulpit, wyniki, typ JPEG, nazwa przełącznik - z polską literą „ł”, jak w arkuszu - i Zapisz. Paint dopisze rozszerzenie .jpg. Zamknięcie Painta wraca do wiersza polecenia.

W tym samym oknie wiersza polecenia ping 192.168.10.200. Cztery odpowiedzi z adresu drukarki potwierdzają połączenie przez przełącznik i gniazdo LAN na stanowisku.

Tak samo jak poprzednio: Print Screen, Paint, Ctrl+V, Zapisz jako, katalog wyniki, typ JPEG, nazwa drukarka. Okno zapisu pamięta zwykle ostatni folder - warto spojrzeć na pasek adresu, czy to nadal wyniki.

W Eksploratorze katalog wyniki na pulpicie konta admin ma zawierać drukarka.jpg i przełącznik.jpg, a po pracy z audiometrem także plik z audiogramem. Rozszerzenia plików pokazuje Widok, „Rozszerzenia nazw plików”.

Z programu audiometru drukuje się badanie pacjenta Jan Kowalski na zainstalowanej drukarce sieciowej. Na wydruku muszą być wykresy obu uszu, a na nich 60 dBHL przy każdej częstotliwości, przy której w tabeli 2 skreślono NIE - dla lewego i dla prawego ucha osobno. Tabela 2 i wydruk mają mówić to samo. Wydruk podpisuje się numerem PESEL (w podglądzie „Bartosz Bryniarski”). Komputer zostaje włączony.