Rozwiązanie krok po kroku: Konfiguracja spirometru i bazy danych

Dokumentacja techniczna spirometru jest w folderze dokumentacja na pulpicie konta egzamin (hasło Adm135!). Typ spirometru przepisz z dokumentacji razem z oznaczeniem modelu. Zakres mierzonych przepływów i dokładność ich pomiaru są w rozdziale danych technicznych - klucz punktuje każdą wartość razem z jednostką.

Arkusz nie podaje, jaki spirometr stoi na stanowisku, dlatego w podglądzie są tylko opisy pól.

Maksymalna mierzona objętość, dokładność pomiaru objętości, zakres temperatur pracy i napięcie zasilania - każda wartość z jednostką, przepisana tak, jak stoi w dokumentacji (razem ze znakiem ± przy dokładności). Nie myl dokładności przepływu z dokładnością objętości: dokumentacja zwykle podaje je w dwóch osobnych wierszach.

Przy rodzaju zasilania skreśl te warianty, których aparat nie ma (gwiazdka: „niepotrzebne skreślić”) - jeśli dokumentacja dopuszcza i baterie, i zasilanie sieciowe, nie skreślasz żadnego z nich. Typ interfejsu wpisz ten, którego użyjesz do połączenia z komputerem (np. USB albo Bluetooth) - arkusz pyta o interfejs wykorzystany, nie o wszystkie dostępne.

Gotowość zgłoś podniesieniem ręki - spirometr dostajesz na stanowisko raz i masz 30 minut na wszystkie czynności z nim. Instrukcję i plik instalacyjny oprogramowania warto przejrzeć wcześniej, w czasie wypełniania tabeli 3.

Najpierw zasilanie: baterie albo akumulator zgodnie z oznaczeniami w komorze albo zasilacz 230 V, zależnie od modelu. Potem połączenie z komputerem tak, jak przewiduje dokumentacja - dedykowanym przewodem albo przez Wi-Fi lub Bluetooth (klucz przyjmuje każdy z tych sposobów). Oprogramowanie instaluje się z folderu dokumentacja na koncie egzamin, bo instalacja wymaga uprawnień administratora. Jeśli program prosi o wstępną konfigurację (wybór urządzenia, port, język), ustaw ją teraz - bez niej badanie się nie uruchomi.

W programie (albo w menu spirometru) dodaj dwóch pacjentów i przepisz wszystkie pola z arkusza: imię i nazwisko, płeć, wiek, wagę, wzrost, palenie papierosów i zażywanie leków. Obaj pacjenci mają te same parametry - różnią się tylko nazwiskiem, więc łatwo pomylić, pod którym zapisuje się które badanie.

Wiek, wzrost, waga i płeć nie są ozdobą: z nich program liczy wartości należne, od których zależą wyniki procentowe w tabeli 4.

Przed badaniem załóż na spirometr nowy jednorazowy ustnik (egzaminator to sprawdza). Uruchom procedurę badania (spirometrii natężonego wydechu) dla pacjenta Zbigniew Kowal, wykonaj próbę, prześlij wynik do komputera i zapisz go u tego pacjenta. Potem to samo dla pacjenta Jacek Magiera - drugie badanie ma być możliwie takim samym wysiłkiem jak pierwsze, bo tabela 4 porównuje oba wyniki.

Na koniec sprawdź w programie, że oba badania są zapisane - każde u swojego pacjenta - i zgłoś podniesieniem ręki zakończenie pracy ze spirometrem.

Zasada z arkusza, którą egzaminator sprawdza dosłownie: po prawidłowym objęciu ustnika spokojny, naturalny oddech, potem możliwie najgłębszy wdech i gwałtowny, jak najdłuższy wydech z maksymalnym wysiłkiem przez co najmniej 6 sekund, na końcu powrót do naturalnego oddychania. Ustnik obejmij wargami szczelnie, żeby powietrze nie uciekało bokiem.

Kolumnę 2 wypełniasz jednostkami, w których program podaje wyniki. Klucz wymaga: FVC - l, FEV1 - l, MEF/FEF 25 - l/s, MEF/FEF 50 - l/s. FVC i FEV1 to objętości (litry), a MEF/FEF to przepływy (litry na sekundę). Wiersz FEV1/FVC ma w kolumnie 2 pole przekreślone - ten wskaźnik jest stosunkiem dwóch objętości i podaje się go tylko w procentach.

Z raportu badania w programie przepisz do kolumny 3 wartości FVC, FEV1, MEF/FEF 25 i MEF/FEF 50 w jednostkach z kolumny 2, a do kolumny 4 - te same parametry i FEV1/FVC w procentach (wartość procentowa to wynik w odniesieniu do wartości należnej z danych pacjenta, program podaje ją obok wyniku). Wartości zna tylko zdający - w podglądzie są opisy pól.

Tak samo dla drugiego badania: kolumna 5 - wartości w jednostkach z kolumny 2, kolumna 6 - wartości procentowe wszystkich pięciu parametrów.

Dla każdego wiersza policz różnicę kolumn 4 i 6 (bez znaku). Jeśli wynosi mniej niż 10 (punktów procentowych), skreśl NIE - zostaje TAK. Jeśli 10 albo więcej, skreśl TAK. Porównujesz wartości procentowe, nie wartości w litrach.

W ostatnim wierszu skreśl NIE tylko wtedy, gdy we wszystkich pięciu wierszach kolumny 7 zostało TAK. Wystarczy jeden parametr z różnicą 10 lub więcej, żeby skreślić TAK. Wniosek musi wynikać z Twojej kolumny 7.

Konto zakłada się z konta egzamin, które ma uprawnienia administratora (hasło Adm135!). Najkrócej: Win+R, lusrmgr.msc, folder Użytkownicy, menu Akcja > Nowy użytkownik. Wpisz nazwę lekarz i dwa razy hasło EGZ@321, odznacz „Użytkownik musi zmienić hasło przy następnym logowaniu” i kliknij Utwórz. Film pokazuje całą operację w maszynie wirtualnej.

To samo da polecenie net user lekarz EGZ@321 /add w wierszu polecenia uruchomionym jako administrator. W Windows 10 Home nie ma przystawki lusrmgr - wtedy Ustawienia > Konta > Rodzina i inni użytkownicy > Dodaj kogoś innego do tego komputera > Nie mam informacji logowania tej osoby > Dodaj użytkownika bez konta Microsoft.

Nowe konto lokalne trafia tylko do grupy Użytkownicy, czyli jest standardowe - nie dodawaj go do grupy Administratorzy. Sprawdzisz to we właściwościach konta, na karcie Członek grupy (zrzut), albo poleceniem net user lekarz (wiersz „Członkostwo grup lokalnych”).

Patchcord łączy gniazdo karty sieciowej komputera z gniazdem sieciowym na stanowisku - to czynność przy sprzęcie, którą egzaminator ocenia w tym kryterium.

Adres ustawia się w Panelu sterowania > Centrum sieci i udostępniania > Zmień ustawienia karty sieciowej (najkrócej: Win+R, ncpa.cpl): prawy przycisk na karcie Ethernet > Właściwości, dwuklik na Protokół internetowy w wersji 4 (TCP/IPv4), Użyj następującego adresu IP. W maszynie wirtualnej wpisano adres stanowiska nr 1, 192.168.20.1 - na egzaminie za x wpisz numer własnego stanowiska. Maska 255.255.255.0 uzupełnia się sama po kliknięciu w jej pole; arkusz jej nie podaje, ale przy niej komputer jest w jednej sieci z drukarką 192.168.20.100. Polecenie ipconfig pokazuje potem ustawiony adres.

Instalacja wymaga uprawnień administratora, więc najprościej wykonać ją z konta egzamin. Ustawienia > Urządzenia > Drukarki i skanery > Dodaj drukarkę lub skaner, a gdy lista zostanie pusta - Drukarki, której szukam, nie ma na liście. Wybierz Dodaj drukarkę przy użyciu adresu TCP/IP lub nazwy hosta, typ urządzenia Urządzenie TCP/IP, adres 192.168.20.100, potem sterownik i Nie udostępniaj tej drukarki. Na stanowisku sterownik producenta jest w folderze dokumentacja (przycisk Z dysku); w maszynie wirtualnej, bez drukarki w sieci, wybrano sterownik ogólny Generic / Text Only, a wykrywanie portu i modelu trwało po kilka minut - film je skraca.

Klucz sprawdza drukarkę właśnie w oknie Drukarki i skanery (zrzut). Drukarka zainstalowana dla komputera jest widoczna także na koncie lekarz.

Zaloguj się na konto lekarz (hasło EGZ@321) i na pulpicie kliknij prawym przyciskiem myszy: Nowy > Folder, nazwa wyniki. Do tego katalogu trafiają zrzut ekranu, kopia bazy i zaszyfrowane archiwum - wszystkie trzy egzaminator szuka właśnie tam.

Otwórz Ustawienia > Urządzenia > Drukarki i skanery z widoczną zainstalowaną drukarką i naciśnij Print Screen. W Paincie wklej zrzut (Ctrl+V), a potem Plik > Zapisz jako > Obraz JPEG: folder wyniki na pulpicie, nazwa drukarka. Paint dopisze rozszerzenie .jpg. Zrzut pokazuje gotowy plik w katalogu wyniki.

Zgłoś podniesieniem ręki gotowość wysłania pliku do druku. Z programu spirometru wydrukuj kartę badania jednego z pacjentów (Zbigniew Kowal albo Jacek Magiera) na zainstalowanej drukarce sieciowej, a w lewym górnym rogu wpisz odręcznie numer PESEL (w podglądzie „Bartosz Bryniarski”). Program spirometru i drukarka są tylko na stanowisku, dlatego ten krok jest opisany.

Instalator uruchom z katalogu dokumentacja na pulpicie konta egzamin i potwierdź okno kontroli konta użytkownika. W maszynie wirtualnej był to 7-Zip: przycisk Install, potem Close. Program instaluje się dla wszystkich użytkowników, więc na koncie lekarz w menu kontekstowym pliku pojawia się pozycja 7-Zip - na tym koncie powstaje zaszyfrowane archiwum.

Klucz nie ma osobnego kryterium za pusty plik bazy - ocenia tabele, relację, formularze i dane, które powstają w kolejnych krokach. Na koncie lekarz uruchom program bazodanowy pakietu biurowego. W LibreOffice Base kreator ma dwa kroki: Utwórz nową bazę danych (osadzona HSQLDB) oraz Tak, zarejestruj bazę i Otwórz bazę do edycji; plik zapisz na pulpicie pod nazwą spirometria (program dopisze .odb). W Microsoft Access to Pusta baza danych z nazwą spirometria.

LibreOffice Base z bazą osadzoną HSQLDB wymaga środowiska Java - w maszynie wirtualnej zainstalowano w tym celu Java (JRE) 21.

Tabelę można zaprojektować w widoku projektu albo założyć poleceniem SQL. W LibreOffice Base: Narzędzia > SQL..., wklej polecenie, Wykonaj, a po zamknięciu okna Widok > Odśwież tabele. Nazwy w cudzysłowach zachowują wielkość liter i znak -:

sql CREATE TABLE "pacjenci" ( "id_pacjenta" INTEGER GENERATED BY DEFAULT AS IDENTITY (START WITH 1) PRIMARY KEY, "imie" VARCHAR(25), "nazwisko" VARCHAR(25), "adres_e-mail" VARCHAR(25), "telefon" VARCHAR(20), "data_nastepnego_badania" DATE)

Typy pól i klucz omawia osobny krok - tu liczy się komplet sześciu pól i nazwa tabeli.

Druga tabela, badania, ma sześć pól. Pole id_pacjenta w tej tabeli to klucz obcy - po nim badanie wie, do którego pacjenta należy. Nazwę FEV1/FVC wpisz razem z ukośnikiem (w SQL w cudzysłowie):

sql CREATE TABLE "badania" ( "id_badania" INTEGER GENERATED BY DEFAULT AS IDENTITY (START WITH 1) PRIMARY KEY, "data_badania" DATE, "id_pacjenta" INTEGER, "FVC" INTEGER, "FEV1" INTEGER, "FEV1/FVC" INTEGER)

Klucze główne id_pacjenta i id_badania to liczby całkowite (INTEGER) z automatyczną inkrementacją - zrzut widoku projektu tabeli pacjenci pokazuje dla id_pacjenta Wartość automatyczna: Tak i ikonę klucza. Pola imie, nazwisko, adres_e-mail to tekst o długości 25, telefon - tekst o długości 20, oba pola dat - Data, a id_pacjenta w tabeli badania, FVC, FEV1 i FEV1/FVC - liczby całkowite. W Microsoft Access odpowiedniki to Autonumerowanie, Krótki tekst z rozmiarem pola, Data/Godzina i Liczba (Liczba całkowita długa).

Klucz obcy id_pacjenta nie może mieć autonumerowania - ma ten sam typ co klucz główny, do którego prowadzi relacja.

W LibreOffice Base Narzędzia > Relacje, dodaj obie tabele i przeciągnij id_pacjenta z tabeli pacjenci na id_pacjenta w tabeli badania. Linia dostaje oznaczenia 1 po stronie pacjentów i n po stronie badań, jak na rysunku w arkuszu; zapisz układ (Ctrl+S) i zamknij okno. Baza pilnuje odtąd, żeby badanie wskazywało istniejącego pacjenta. W Accessie: Narzędzia bazy danych > Relacje i Wymuszaj więzy integralności (oznaczenia 1 i ∞).

Prawy przycisk na tabeli pacjenci > Kreator formularza (w Accessie zaznacz tabelę i Tworzenie > Formularz). W pierwszym kroku przenieś wszystkie pola przyciskiem >>, w kroku „Rozmieść formanty” wybierz układ kolumnowy z etykietami po lewej, a w ostatnim zostaw nazwę pacjenci i Pracować z formularzem, potem Zakończ. Formularz ma wszystkie sześć pól tabeli; id_pacjenta pokazuje <AutoPole>, bo wypełni się samo.

Tak samo dla tabeli badania - z sekcji Formularze > Użyj kreatora, aby utworzyć formularz, tabela badania, wszystkie pola. Podformularza nie dodawaj: formularz ma zawierać sześć pól samej tabeli badania. Nazwa badania.

Dane wprowadź przez formularz pacjenci - to jednocześnie test formularza. Kliknij pole imie i przechodź Tabem: Jan, Kowalczuk, [email protected], 605 285 325, 15.05.2025. Pole id_pacjenta wypełni się samo (1). Tab za ostatnim polem zapisuje rekord i otwiera pusty formularz następnego.

Drugi rekord przez ten sam formularz: Bożena Sęk, [email protected], 888 564 231, data następnego badania 02.06.2025 (id 2). W nowym rekordzie kursor stoi w polu id_pacjenta, które jest tylko do odczytu - kliknij pole imie, zanim zaczniesz pisać. Zrzut pokazuje tabelę pacjenci otwartą z listy tabel: dwa rekordy z id 1 i 2.

Przez formularz badania wprowadź oba badania z tabeli 2 - oba mają id_pacjenta 2, czyli należą do Bożeny Sęk. Badanie 1: 03.05.2023, FVC 93, FEV1 95, FEV1/FVC 87; badanie 2: 25.10.2024, FVC 95, FEV1 105, FEV1/FVC 93. Relacja przyjmie te rekordy tylko dlatego, że pacjent nr 2 już istnieje - kolejność (najpierw pacjenci, potem badania) ma znaczenie. Zrzut pokazuje tabelę badania z oboma rekordami.

Zamknij program bazodanowy (otwarta baza ma plik blokady). Zaznacz plik spirometria na pulpicie, skopiuj go (Ctrl+C), otwórz katalog wyniki, wklej (Ctrl+V) i zmień nazwę kopii (F2) na badania_spirometria - rozszerzenie zostaje, tu badania_spirometria.odb, w Accessie .accdb. Film pokazuje całość.

W katalogu wyniki prawy przycisk na pliku bazy > 7-Zip > Dodaj do archiwum...: nazwa spirometria_zabezpieczona (format 7z albo zip), w sekcji Szyfrowanie hasło EGZ$x1 dwa razy, metoda AES-256, OK. Archiwum powstaje w katalogu wyniki. Hasło pochodzi z arkusza i służy tylko do nauki; wielkość liter i znak $ mają znaczenie.

Kontrola: przy próbie otwarcia pliku z archiwum 7-Zip pyta o hasło. Na koniec nie wyłączaj komputera.