To rozwiązanie służy nauce do egzaminu zawodowego - nie jest poradą medyczną ani farmaceutyczną. Wszystkie dane o leku, dawkach i surowcach pochodzą wyłącznie z arkusza CKE, jego załącznika 1 i klucza oceniania.
Recepta na mieszankę (mixturę) dla 12-letniej pacjentki: chlorowodorek papaweryny, 0,25% roztwór chlorowodorku efedryny i gotowy syrop Tussipect (po 50,0 g), woda do 125,0 g. Trzeba wypełnić protokół sporządzenia leku recepturowego (informacje o leku, kontrola dawek dla dziecka, masa leku i składniki), sporządzić wykaz czynności i wypełnić etykietę apteczną.
Pułapka tego arkusza: efedryna jest nie tylko w roztworze z recepty, ale też w syropie Tussipect. Bez niej dawka wychodzi 0,017 g, a klucz wymaga 0,021-0,022 g.
Kroki idą za kolejnością druków w arkuszu. Każdy zaczyna się poleceniem z arkusza, wyjaśnia, skąd bierze się wpis, i mówi, które kryteria klucza spełnia. Dawki i ilości składników policzono w skrypcie i porównano z kluczem oceniania CKE.
Co widać w podglądzie. Druki z arkusza odtworzone na stronie. Wpisy zdającego są granatowe i pisane ręcznie, a pola wypełnione w bieżącym kroku są podświetlone na żółto.
Skąd biorą się dane. Recepta, masa łyżki stołowej (17,0 g), wzory na dawki dla dzieci i wykaz wyposażenia są w arkuszu. Dawki maksymalne dla dorosłego i skład syropu Tussipect pochodzą z załącznika 1 (osobna broszura z egzaminu: fragmenty Farmakopei Polskiej XII i ulotka producenta Tussipect). Załącznik jest dołączony do arkusza na stronie serwisu; jego wartości zgadzają się z kluczem.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 22 kryteria w 4 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 17 punktów - można stracić 5 kryteriów i nadal zdać.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.