Strzemię oporowe do aparatu Thomasa
Opis arkusza
Część praktyczna egzaminu z kwalifikacji MED.11 „Wykonywanie i dobieranie przedmiotów ortopedycznych oraz środków pomocniczych” z sesji styczeń 2022 (zadanie 02) trwa 240 minut. Do zakładu ortopedycznego zgłasza się pacjent ze zleceniem na aparat odciążający kończynę dolną. Arkusz opisuje budowę aparatu typu Thomasa: stalowe szyny boczne zakończone strzemieniem, metalowe opaski goleniowe i udowa, skórzana tulejka udowa z opaską siedzeniową i półeczką dla guza kulszowego. Ciężar ciała przechodzi przez guz kulszowy i opaskę siedzeniową na szyny i strzemię, a kończyna zwisa swobodnie.
Zdający wykonuje strzemię oporowe według dokumentacji konstrukcyjnej: sześciu rysunków wykonawczych i opisu wymagań. Strzemię powstaje ze stalowej szyny o długości około 650 mm, wygiętej do przodu i do tyłu około 10 mm poniżej osi stawu skokowego, z kątem wygięcia boków 20-25 stopni. Do dołu strzemienia nituje się płytkę oporową z blachy stalowej o grubości 3 mm, dopasowaną i wyprofilowaną w łuk. Strzemię stosuje się na zewnątrz buta uniesionego 30-40 mm nad podłożem. Do wyznaczenia osi stawu skokowego służy pozytyw gipsowy kończyny na wspólnym stanowisku, a gotowość do tego etapu zgłasza się przewodniczącemu zespołu nadzorującego.
Część pisemna to schemat blokowy etapów wykonania całego aparatu odciążającego typu Thomasa oraz wykaz narzędzi i maszyn potrzebnych do jego wykonania, na formularzach z arkusza. Obowiązują zasady bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii.
Ocenie podlegają trzy rezultaty: połączenie płytki oporowej ze strzemieniem, schemat blokowy i wykaz narzędzi i maszyn, a także przebieg wykonania strzemienia oporowego.