To rozwiązanie służy nauce do egzaminu zawodowego - nie jest poradą medyczną ani terapeutyczną. Wszystkie informacje o podopiecznym pochodzą wyłącznie z opisu w arkuszu CKE, a teksty dokumentacji są jedną z możliwych wersji spełniających wymagania klucza oceniania - nie jedyną poprawną.
Teresa Myk (75 lat) od pół roku uczęszcza do dziennego domu pomocy. Choruje na nadciśnienie tętnicze, nadwagę i cukrzycę, ma nadmierny apetyt i nie lubi ruchu. Po śmierci męża jest samotna, zamknięta w sobie, mówi mało, ma niską samoocenę i zaczyna mieć trudności z pamięcią, koncentracją, czytaniem, pisaniem i liczeniem. W przeszłości projektowała wzory tkanin i wystawiała prace plastyczne. Trzeba opracować plan aktywizacji (edukacja zdrowotna, stymulowanie funkcji poznawczych, komunikacja interpersonalna), scenariusz zajęć „Kwiaty polskie” wykonywanych techniką filcowania na sucho (1,5 godziny, grupa 5 osób) i projekt zaproszenia na wystawę tych obrazów.
Jak czytać kroki. Każdy krok to jedna grupa wpisów: polecenie z arkusza, wpisane pozycje i ich uzasadnienie w opisie pani Teresy albo w temacie zajęć. Skrypt porównuje każdą listę z kluczem CKE.
Co widać w podglądzie. Druki z arkusza odtworzone na stronie, wpisy zdającego granatowe i ręczne (model „d”), pola bieżącego kroku podświetlone. Zaproszenie to projekt na czystej kartce - rysunek kredkami odtworzono jako prosty obrazek.
Skąd biorą się dane. Opis uczestniczki, temat, czas zajęć i dane wystawy (1 października 2025 r., godz. 15.00, aula dziennego domu pomocy) pochodzą z arkusza. Podział 90 minut na części (10 + 70 + 10 min) to decyzja zdającego. Zalecenia zdrowotne mieszczą się w tym, co arkusz mówi o chorobach i nawykach - nie ma w nich leków ani dawek.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 27 kryteriów w 4 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 21 punktów - można stracić 6 kryteriów i nadal zdać. W kryteriach z listą („co najmniej 3 różne”) punkt przepada, gdy choć jedna pozycja jest spoza zakresu (klucz wymaga „wyłącznie” celów z danego zakresu) albo gdy pozycji jest za mało.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.