Zadanie. Pani Anna Nowak od dwóch tygodni leży na oddziale chorób wewnętrznych; lekarz rozpoczął u niej terapię insuliną, choruje też na astmę oskrzelową i ma zlecone inhalacje z 0,9% NaCl. Pacjentka zalała sokiem własną koszulę nocną i poszwę. Arkusz każe wypełnić algorytm przygotowania i podania insuliny penem (kratki do zaznaczenia), algorytm oklepywania pleców i indywidualną kartę czynności (tę - po wykonaniu czynności), a na fantomie wykonać kolejno: zmianę koszuli nocnej, zmianę poszwy na kocu i inhalację z 5 ml 0,9% NaCl (razem do 35 minut, inhalacja na egzaminie do 2 minut). Na całe zadanie arkusz daje 120 minut.
Co jest rozwiązane, a co opisane. Dokumentacja z arkusza jest wypełniona w całości, krok po kroku (wpisy odręczne, granatowe, pola z bieżącego kroku na żółto), a każdy wpis porównano z kluczem oceniania CKE. Czynności przy fantomie są opisane jako lista poleceń ułożona z kryteriów klucza w ich kolejności - klucz ocenia je „kolejno”, więc kolejność ma znaczenie. Nic poza tym, co podają arkusz i klucz.
Data w dokumentacji. Arkusz nie podaje daty, a klucz wymaga daty zgodnej z datą egzaminu. W rozwiązaniu wpisano 05.06.2026 - pierwszy dzień części praktycznej MED.14 (model „w”) w sesji czerwiec 2026 (komunikat dyrektora CKE o harmonogramie 2025/2026, aktualizacja z 22 września 2025 r.: część praktyczna MED.14 5-17 czerwca 2026 r.) według harmonogramu CKE. Na egzaminie wpisuje się datę dnia, w którym się go zdaje.
W miejscach podpisu arkusz każe wpisać XX YY zamiast imienia i nazwiska zdającego. Godziny wykonania czynności w karcie są szarym opisem miejsca: na egzaminie wpisuje się rzeczywistą godzinę wykonania, mieszczącą się w czasie trwania egzaminu.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 33 kryteria, każde za 1 punkt: 12 za rezultaty (dokumentacja w arkuszu i ewentualnie zestaw) oraz 21 za przebieg czynności przy fantomie, który egzaminator ocenia, obserwując pracę. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 25 punktów - można stracić 8 kryteriów i nadal zdać. To jedno z możliwych rozwiązań: wiele kryteriów dopuszcza kilka wariantów (zapisy z ukośnikiem) albo inne brzmienie, „pod warunkiem poprawności merytorycznej”.
To materiał do nauki do egzaminu zawodowego, a nie porada medyczna ani instrukcja postępowania z pacjentem - opisuje wyłącznie to, czego wymagają arkusz i klucz oceniania CKE.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.