Okulary z działaniem pryzmatycznym przez decentrację

Część praktyczna egzaminu z kwalifikacji MEP.03 „Wykonywanie i naprawa pomocy wzrokowych” z sesji styczeń 2026 (zadanie 02) trwa 180 minut. Zdający wykonuje okulary korekcyjne według recepty: oko prawe sfera −4,00 D i pryzmat 3 dioptrii pryzmatycznych z bazą u góry, oko lewe sfera −1,75 D i pryzmat 1 dioptrii pryzmatycznej z bazą u dołu, przy wartości pryzmatu mierzonej przy spojrzeniu na wprost, na wysokości źrenic.

Najpierw mierzy moc pięciu ponumerowanych soczewek i określa rodzaj uszlachetnienia każdej z nich, bo wszystkie są utwardzone, a tylko część ma antyrefleks. Dane wpisuje w karcie soczewek w zapisie dodatnim cylindra. Klient wybrał oprawę o parametrach 51□19/17\136, której tarcza zostanie wydłużona do 34 mm. Pomiary montażowe odnoszą się do oprawy przed wydłużeniem: wysokość 12 mm od dolnej krawędzi tarczy dla obu oczu, PD prawe 34 mm, PD lewe 35 mm, kąt pantoskopowy 0°. Na tej podstawie zdający wypełnia kartę parametrów konstrukcyjnych i montażowych oprawy.

Ze wzoru Prentice’a P = d · M oblicza przesunięcia środków optycznych potrzebne do uzyskania zadanych pryzmatów i wykonuje okulary, szlifując soczewki w trybie pasywnym maszyny, czyli ze środkiem optycznym zdecentrowanym względem bloku. Po wykonaniu kontroluje parametry, ponownie liczy wywołaną pryzmatyczność i ocenia wynik według tolerancji: wysokość tarczy ±1 mm oraz dopuszczalna nierównowaga pryzmatyczna z tabeli w arkuszu.

Ocenie podlega sześć rezultatów: karta soczewek, karta parametrów oprawy, karta obliczeń przesunięcia pryzmatycznego, dwie części karty kontroli (rozstaw środków optycznych oraz wybór soczewek i wysokość tarcz) i wykonane okulary, a także przebieg ich wykonania.