Diagnostyka ładowania i zapłonu

Praktyczny egzamin z kwalifikacji MOT.02 „Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa mechatronicznych systemów pojazdów samochodowych” trwa 120 minut i ma charakter warsztatowy: pracuje się przy pojeździe, wykonuje pomiary, usuwa niesprawność układu zapłonowego oraz przygotowuje przewód pomiarowy. Najpierw trzeba zabezpieczyć wnętrze auta przed zabrudzeniem, sprawdzić mocowanie klem na czopach akumulatora i przeprowadzić diagnostykę układu ładowania. Karta diagnostyki 1 wymaga wpisania danych pojazdu, modelu akumulatora, napięcia na biegunach, pośrednio obliczonej gęstości elektrolitu, przedziału stopnia naładowania oraz napięcia ładowania bez obciążenia i pod obciążeniem. Drugi etap to kontrola elementów elektrycznych układu zapłonowego. W Karcie diagnostyki 2 zapisuje się stan przewodów wysokiego napięcia lub cewek, stabilność połączeń, stan izolacji, przerwy między elektrodami świec, wygląd elektrod oraz decyzję, czy świeca nadaje się do dalszej pracy, czy wymaga wymiany. Po zgłoszeniu gotowości wymieniane są uszkodzone części, a następnie uruchamia się silnik i sprawdza działanie zapłonu. Ostatni rezultat to przewód pomiarowy z kabla LgY 2,5 mm² o długości 1,0 m ±5%, zakończony dwoma płaskimi konektorami, zaciśniętymi, zlutowanymi i zabezpieczonymi. Multimetrem mierzy się rezystancję przewodów oraz oblicza rezystancję wykonanego odcinka. Egzaminator ocenia poprawność kart diagnostycznych, jakość naprawy układu zapłonowego, wykonanie przewodu, dokładność pomiarów do trzech miejsc znaczących oraz przestrzeganie zasad BHP i organizacji pracy.