Rozwiązanie krok po kroku: Broszura w oprawie zeszytowej

W oprawie zeszytowej wkład składa się z kartek złożonych na pół i włożonych jedna w drugą, a zszywki przechodzą przez złam - grzbiet. Jedna złożona kartka niesie 4 stronice, więc użytkiem impozycji jest rozkładówka: dwie stronice 95 × 135 mm obok siebie, razem 190 × 135 mm, z linią złamu w środku. Strona arkusza A3 mieści 4 takie rozkładówki w dwóch kolumnach i dwóch wierszach, a blok ustawia się na środku arkusza (klucz ocenia, że obraz jest centralnie po obu stronach).

Klucz wymaga wycinki poziomej i pionowej między użytkami: odstępu między rozkładówkami w kolumnach i w wierszach, w który wypadają cięcia. Wewnątrz rozkładówki odstępu nie ma - dwie stronice stykają się na linii złamu. Stronice z pliku tekst.pdf nie mają spadów, więc szerokość wycinki to wybór; w schemacie 6 mm.

Znaczniki formatu netto to krótkie kreski na marginesie arkusza w przedłużeniu każdej linii cięcia, a znaczniki złamywania - kreski (tu przerywane) w przedłużeniu linii złamu, czyli środka każdej rozkładówki. Po pierwszych tnie się arkusz na rozkładówki, po drugich składa się kartki kostką. Znaczniki leżą poza formatem netto i muszą zmieścić się na arkuszu.

Stronice to kolejne strony pliku tekst.pdf. Zewnętrzna kartka zeszytu niesie stronice 1, 2, 15 i 16: z zewnątrz 16 | 1, w środku 2 | 15. Kolejne kartki mają 14 | 3 i 4 | 13, potem 12 | 5 i 6 | 11, a najbardziej wewnętrzna 10 | 7 i 8 | 9 - środek zeszytu. Na stronie A arkusza stoją strony zewnętrzne kartek, na stronie B wewnętrzne, każda dokładnie za swoją parą. W ten sposób jeden arkusz zawiera 16 różnych stronic, czyli cały wkład.

Nakład to 2 broszury, a jeden arkusz zawiera cały wkład, więc drukuje się 2 arkusze o tym samym układzie, oba dwustronnie. Przed drukiem warto sprawdzić podgląd: czy na arkuszu jest 16 różnych stronic, czy żadna się nie powtarza i czy znaczniki są widoczne.

Plik okładka.pdf to rozkładówka 190 × 135 mm: lewa połowa to IV strona okładki, prawa - I strona z tytułem. Ma spady 3 mm, więc obraz wychodzi 3 mm poza format netto z każdej strony. Nakład to 2 broszury, więc na arkuszu A3 stoją dwie okładki obok siebie, a między nimi wycinka 6 mm - spady obu okładek.

Okładka z kartonu nie złoży się równo bez bigu, dlatego karta technologiczna wymaga znaczników bigowania - kresek w przedłużeniu grzbietu, czyli środka okładki. Znaczniki formatu netto stoją w przedłużeniu linii cięcia, poza spadami.

Karta technologiczna podaje druk cyfrowy: wkład 1 + 1 na papierze niepowlekanym 120 g/m² A3, okładka 4 + 0 na kartonie niepowlekanym 200-220 g/m² A3. Wydruki egzaminator ocenia przed obróbką - dlatego po drukowaniu zgłasza się koniec pierwszej części zadania. Arkusze wkładu drukuje się dwustronnie (opisane w impozycji).

1. Wydrukuj arkusz z okładkami jednostronnie, na kartonie niepowlekanym A3.
2. Drukuj okładkę w kolorystyce 4 + 0 - okładka ma być wielobarwna.
3. Obsługuj maszynę drukującą zgodnie z instrukcją obsługi: wydrukuj też 2 arkusze wkładu dwustronnie na papierze 120 g/m² A3.

Po wydrukowaniu podnieś rękę i przed zgodą przewodniczącego nie zaczynaj obróbki. Samodzielnie wykryte błędy można poprawić, drukując arkusz ponownie.

Karta technologiczna przewiduje okładkę foliowaną dwustronnie. Klucz wymaga, żeby foliowanie było pierwsze - przed krojeniem i bigowaniem okładek.

1. Pofoliuj arkusz z okładkami, zanim go pokroisz i zbigujesz.
2. Foliuj obie strony okładek.
3. Pilnuj, żeby na folii nie było pęcherzy, zagnieceń ani innych uszkodzeń.
4. Obsługuj foliarkę zgodnie z instrukcją obsługi.

Pofoliowany arkusz tnie się na dwie okładki przez środek wycinki - każda zachowuje swoje spady, które odpadną dopiero przy okrawaniu broszury. Potem każdą okładkę bigi się w grzbiecie, po znacznikach bigowania.

1. Zbiguj okładki w miejscu znaczników bigowania.
2. Obsługuj bigówkę zgodnie z instrukcją obsługi.

Każdy arkusz wkładu tnie się po znacznikach formatu netto na cztery rozkładówki, a potem każdą składa się na pół stroną A na zewnątrz. Klucz wymaga, żeby złamywać kostką introligatorską.

1. Złamuj kartki wkładu za pomocą kostki introligatorskiej, po znacznikach złamywania.

Złożone kartki wkłada się jedna w drugą od środka: 8 | 9 do 6 | 11, potem do 4 | 13 i do 2 | 15.

Wkład wkłada się w zbigowaną okładkę i zszywa przez grzbiet - dłuższy bok 135 mm. Karta technologiczna wymaga dwóch zszywek centralnie na grzbiecie, w jednakowych odległościach od górnej i dolnej krawędzi, z tolerancją 3 mm.

1. Skompletuj wkład w kolejności stronic 1-16 i włóż go w okładkę.
2. Zszyj wkład z okładką dwoma zszywkami.
3. Umieść zszywki centralnie na grzbiecie, w jednakowych odległościach od górnej i dolnej krawędzi (tolerancja 3 mm).
4. Zszyj broszurę przed okrawaniem.
5. Obsługuj urządzenie do zszywania drutem zgodnie z instrukcją obsługi.

Zszytą broszurę okrawa się na krajarce do formatu netto - z trzech stron poza grzbietem. Odpadają przy tym spady okładki. Klucz dopuszcza odchyłkę 2 mm i ocenia obie broszury.

1. Okrój broszurę do formatu 95 × 135 mm.
2. Nie dopuść do zabrudzeń ani uszkodzeń mechanicznych żadnej z broszur.
3. Obsługuj krajarkę jednonożową zgodnie z instrukcją obsługi.

Odpadami są marginesy i pasy wycinki z cięcia arkuszy, ścinki z okrawania, resztki folii i ewentualne nieudane wydruki. Gotowe broszury zostawia się na stanowisku do oceny.

1. Umieść odpady w przygotowanych pojemnikach.