Drukarnia ma wykonać 20 000 ulotek reklamowych „Zdrowie” formatu A4, złamywanych równolegle harmonijkowo do 1/3 A4, drukowanych 4 + 4 (CMYK) na papierze dwustronnie powlekanym 150 g/m² w arkuszach B2 (500 × 700 mm). Do dyspozycji jest czterokolorowa maszyna offsetowa B2, krajarka jednonożowa i złamywarka kasetowa B2; naddatek 6% na druk i 2% na introligatornię, pakowanie po 200 szt. Do przygotowania są trzy dokumenty: schemat blokowy procesu technologicznego, karta technologiczna i karta kalkulacji.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający rysuje schemat i makietę na czystych stronach arkusza i wypełnia ręcznie wydrukowane karty. W podglądzie karty są odtworzone na stronie: nadruk formularza jest czarny, wpisy zdającego granatowe i odręczne, a to, co dochodzi w bieżącym kroku, jest podświetlone na żółto. Szkice (schemat, makieta) narysowano tak, jak rysuje się je ołówkiem i linijką - makieta jest w skali.
Trzy etapy produkcji. Każda operacja trafia do jednego z etapów: prepress (przygotowanie do druku: kontrola pliku, impozycja, wydruk próbny, formy drukowe), press (narządzanie maszyny i drukowanie nakładu) i postpress (obróbka wykończeniowa i introligatorska, liczenie, pakowanie). Z tego podziału korzystają wszystkie trzy dokumenty: schemat, karta technologiczna i karta kalkulacji.
Rachunek, na którym opiera się całe zadanie. Na arkuszu B2 mieszczą się 4 ulotki A4 (2 × 210 = 420 mm wzdłuż 500 mm, 2 × 297 = 594 mm wzdłuż 700 mm). Założenia każą drukować z obracaniem arkusza przez margines boczny: na jednej formie stoją obok siebie awersy i rewersy, arkusz po zadrukowaniu jednej strony odwraca się na bok i drukuje drugą stronę tymi samymi formami. Dlatego form jest tylko 4 (C, M, Y, K), a z każdego arkusza wychodzą 4 kompletne ulotki: 20 000 : 4 = 5 000 arkuszy netto, do druku 5 000 × 1,08 = 5 400, do introligatorni 5 000 × 1,02 = 5 100. Masa: 5 400 × 0,5 m × 0,7 m × 0,15 kg/m² = 283,5 kg.
Dane i wiedza ogólna. Formaty, nakład, naddatki, ceny i wyposażenie pochodzą z arkusza CKE. Każda liczba (użytki na arkuszu, arkusze netto i z naddatkiem, masa papieru, koszty) jest w skrypcie policzona z danych arkusza i porównana z kluczem oceniania. Nazwy operacji, maszyn i elementów makiety (punktury, pasery, pasek kontrolny, łapki) to terminologia poligraficzna, czyli wiedza ogólna - klucz dopuszcza inne sformułowania merytorycznie poprawne. To jedno z możliwych rozwiązań.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 27 kryteriów w 3 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 21 punktów (75% z 27 zaokrąglone w górę) - można stracić 6 kryteriów i nadal zdać. Schemat blokowy daje punkty za każdą operację z osobna, więc pominięta operacja to jeden punkt, a nie cały rezultat. W kartach liczba arkuszy przenosi się dalej (masa papieru, koszt podłoża), więc błąd w liczbie użytków na arkuszu potrafi kosztować kilka punktów naraz.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.