Drukarnia ma wykonać 5 000 teczek reklamowych o wymiarze użytku 393 × 514 mm: druk 4 + 0 (CMYK) na tekturze jednostronnie powlekanej 300 g/m² w arkuszach RA1 (610 × 860 mm), lakier UV, wykrawanie wykrojnikiem, czterokolorowa maszyna offsetowa B1, naddatek 10% (4% na druk i 6% na introligatornię), pakowanie po 50 szt. Do przygotowania są trzy dokumenty: schemat blokowy procesu technologicznego, schemat impozycyjny i karta technologiczna.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający rysuje schemat i makietę na czystych stronach arkusza i wypełnia ręcznie wydrukowane karty. W podglądzie karty są odtworzone na stronie: nadruk formularza jest czarny, wpisy zdającego granatowe i odręczne, a to, co dochodzi w bieżącym kroku, jest podświetlone na żółto. Szkice (schemat, makieta) narysowano tak, jak rysuje się je ołówkiem i linijką - makieta jest w skali.
Trzy etapy produkcji. Każda operacja trafia do jednego z etapów: prepress (przygotowanie do druku: kontrola pliku, impozycja, wydruk próbny, formy drukowe), press (narządzanie maszyny i drukowanie nakładu) i postpress (obróbka wykończeniowa i introligatorska, liczenie, pakowanie). Z tego podziału korzystają wszystkie trzy dokumenty: schemat, karta technologiczna i karta kalkulacji.
Rachunek, na którym opiera się całe zadanie. Teczka ustawiona krótszym bokiem (393 mm) wzdłuż dłuższego boku arkusza mieści się dwa razy (786 mm z 860 mm), a jej dłuższy bok 514 mm - raz wzdłuż 610 mm. To 2 użytki na arkuszu, więc 2 500 arkuszy netto, a do druku z całym naddatkiem 10% 2 750. Do introligatorni idzie według treści 2 500 × 1,06 = 2 650 arkuszy (naddatek introligatorski 6%) i tę liczbę wpisuję; klucz podaje 2 600 (2 500 × 1,04) - ta rozbieżność jest opisana w kroku karty.
Dane i wiedza ogólna. Formaty, nakład, naddatki, ceny i wyposażenie pochodzą z arkusza CKE. Każda liczba (użytki na arkuszu, arkusze netto i z naddatkiem, masa papieru, koszty) jest w skrypcie policzona z danych arkusza i porównana z kluczem oceniania. Nazwy operacji, maszyn i elementów makiety (punktury, pasery, pasek kontrolny, łapki) to terminologia poligraficzna, czyli wiedza ogólna - klucz dopuszcza inne sformułowania merytorycznie poprawne. To jedno z możliwych rozwiązań.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 26 kryteriów w 3 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 20 punktów (75% z 26 zaokrąglone w górę) - można stracić 6 kryteriów i nadal zdać. Schemat blokowy daje punkty za każdą operację z osobna, więc pominięta operacja to jeden punkt, a nie cały rezultat. W kartach liczba arkuszy przenosi się dalej (masa papieru, koszt podłoża), więc błąd w liczbie użytków na arkuszu potrafi kosztować kilka punktów naraz.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.