Drukarnia ma wykonać 20 000 egz. broszury formatu A4: 16 stron, druk 2 + 2 kolorami PANTONE 5865 C i PANTONE 227 C (bez spadów), oprawa zeszytowa (2 zszywki wzdłuż dłuższego boku), papier dwustronnie powlekany 115 g/m² w arkuszach B1 (1000 × 700 mm), dwukolorowa maszyna offsetowa B1, trójnóż, czterozłamowa złamywarka i zszywarka drutem, naddatek 2% na druk i 2% na introligatornię, pakowanie po 200 szt. Do przygotowania są trzy dokumenty: schemat blokowy procesu technologicznego, karta technologiczna i karta kalkulacji.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający rysuje schemat i makietę na czystych stronach arkusza i wypełnia ręcznie wydrukowane karty. W podglądzie karty są odtworzone na stronie: nadruk formularza jest czarny, wpisy zdającego granatowe i odręczne, a to, co dochodzi w bieżącym kroku, jest podświetlone na żółto. Szkice (schemat, makieta) narysowano tak, jak rysuje się je ołówkiem i linijką - makieta jest w skali.
Trzy etapy produkcji. Każda operacja trafia do jednego z etapów: prepress (przygotowanie do druku: kontrola pliku, impozycja, wydruk próbny, formy drukowe), press (narządzanie maszyny i drukowanie nakładu) i postpress (obróbka wykończeniowa i introligatorska, liczenie, pakowanie). Z tego podziału korzystają wszystkie trzy dokumenty: schemat, karta technologiczna i karta kalkulacji.
Rachunek, na którym opiera się całe zadanie. Arkusz B1 złamany trzy razy krzyżowo (1000 × 700 → 500 × 700 → 500 × 350 → 250 × 350 mm) daje 16-stronicową składkę, z której po okrojeniu z trzech stron zostaje broszura A4. Jeden arkusz to więc jedna broszura: 20 000 arkuszy netto, do druku 20 000 × 1,04 = 20 800, do introligatorni 20 000 × 1,02 = 20 400. Form jest 4 (2 kolory na każdą stronę arkusza). Klucz liczy koszty drukowania, złamywania i szycia od nakładu netto - naddatek jest zapłacony w koszcie podłoża.
Dane i wiedza ogólna. Formaty, nakład, naddatki, ceny i wyposażenie pochodzą z arkusza CKE. Każda liczba (użytki na arkuszu, arkusze netto i z naddatkiem, masa papieru, koszty) jest w skrypcie policzona z danych arkusza i porównana z kluczem oceniania. Nazwy operacji, maszyn i elementów makiety (punktury, pasery, pasek kontrolny, łapki) to terminologia poligraficzna, czyli wiedza ogólna - klucz dopuszcza inne sformułowania merytorycznie poprawne. To jedno z możliwych rozwiązań.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 27 kryteriów w 3 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 21 punktów (75% z 27 zaokrąglone w górę) - można stracić 6 kryteriów i nadal zdać. Schemat blokowy daje punkty za każdą operację z osobna, więc pominięta operacja to jeden punkt, a nie cały rezultat. W kartach liczba arkuszy przenosi się dalej (masa papieru, koszt podłoża), więc błąd w liczbie użytków na arkuszu potrafi kosztować kilka punktów naraz.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.