Rozwiązanie krok po kroku: Produkcja hotelowej zawieszki

Zanim pojawi się pierwszy blok, warto podzielić stronę na trzy pasy: PREPRESS, PRESS i POSTPRESS. Arkusz wprost wymaga „trzech etapów produkcji”, a klucz daje osobny punkt za sam podział (R.1.1). Ramki rysuje się od razu na całą wysokość strony - wtedy każda kolejna operacja ma swoje miejsce i strzałki idą z góry na dół w kolejności wykonywania.

Klient dostarcza gotowy plik PDF „do druku”, więc praca zaczyna się od jego kontroli (formaty, spady 3 mm, kolory PANTONE). Potem impozycja: rozmieszczenie 8 użytków na arkuszu B3 dokładnie tak, jak na makiecie (R.1.2). Kontrola pliku nie ma osobnego kryterium, ale jest naturalnym pierwszym blokiem.

Proof cyfrowy pokazuje klientowi i drukarzowi, jak wyjdą kolory i rozmieszczenie użytków, zanim powstaną formy. Zawieszka jest dwustronna, więc proofy są dwa - awers i rewers (stąd w kalkulacji 2 × 20 zł). Po akceptacji można naświetlać formy (R.1.3).

Arkusz każe zaplanować naświetlarkę CtP (Computer to Plate - obraz z komputera prosto na płytę, bez filmów). Form jest 2: maszyna jest jednokolorowa, a każda strona ma jeden kolor PANTONE, więc jedna forma na awers i jedna na rewers (R.1.4).

Kształt zawieszki (zaokrąglenia, otwór Ø40 mm na klamkę) nadaje wykrojnik - narzędzie z nożami w kształcie konturu, wykonywane na zamówienie według projektu. Robi się go równolegle z przygotowaniem form, bo musi być gotowy przed wykrawaniem. Klucz wymaga tylko, żeby ta operacja była na schemacie (R.1.10); umieściłem ją w prepressie, jak przygotowanie narzędzi.

Narządzanie to przygotowanie maszyny do druku nakładu: założenie formy, nafarbienie, ustawienie podawania arkuszy B3 i pasowania, odbitki próbne aż do zgodności z proofem (R.1.5).

Maszyna jednokolorowa drukuje jedną stronę w jednym kolorze naraz. Najpierw cały nakład awersu (PANTONE 349C), a po wyschnięciu przezbrojenie (druga forma, farba PANTONE 187C) i druk rewersu na odwróconych arkuszach. Oba bloki razem to „wydrukowanie zawieszek” z klucza (R.1.6); kontrola odbitek w trakcie (porównanie z proofem, pasek kontrolny) jest częścią druku.

Zawieszka ma być dwustronnie laminowana. Folię nakłada się na całe arkusze, przed wykrawaniem - na pojedynczych, wykrojonych zawieszkach z otworem byłoby to niewykonalne (R.1.7).

Na maszynie wykrawającej B3 wykrojnik wycina z każdego arkusza 8 zawieszek razem z otworem na klamkę (R.1.8). Po wykrawaniu użytki wyłamuje się z odpadu i ogląda (krawędzie, laminat) - to dodatkowy blok bez osobnego kryterium.

Ostatnia operacja: przeliczenie gotowych zawieszek i pakowanie po 100 szt. w papier pakowy, jak w założeniach (R.1.9).

Makietę zaczyna się od prostokąta arkusza w skali i jego wymiarów: 500 mm × 350 mm (karton B3 z założeń) - to oznaczenie formatu, za które jest R.2.1. Szkic w skali pozwala od razu sprawdzić, czy użytki z marginesami technicznymi się zmieszczą.

Wzdłuż krawędzi, którą arkusz wchodzi do maszyny (tu dłuższa, dolna), zostawia się pas, który trzymają łapki (chwytaki) cylindra - na nim nie może być druku. Przyjąłem 12 mm (typowo 8-12 mm; wiedza ogólna, arkusz nie podaje wartości) i zakreskowałem go z opisem (R.2.7). Zaznaczam go przed użytkami, bo zmniejsza miejsce na arkuszu.

Użytek ze spadami ma 76 × 236 mm. Ustawiony dłuższym bokiem wzdłuż 500 mm daje 2 kolumny (2 × 236 = 472 mm) i 4 rzędy (4 × 76 = 304 mm) - razem 8 użytków; zostaje 46 mm na łapki, pasek kontrolny i punktury. W drugiej orientacji zmieściłoby się tylko 6 (500 : 76 = 6, 350 : 236 = 1), więc ten układ jest ekonomiczny (R.2.2). Kółko w użytku to otwór Ø40 - pomaga nie odwrócić zawieszki na makiecie.

Na jednym użytku wystarczy zwymiarować format netto 70 mm × 230 mm (R.2.3) - pozostałe są identyczne.

Wokół każdego użytku linią przerywaną zaznaczam spad 3 mm - nadruk wychodzący poza linię cięcia, żeby po wykrawaniu kolor dochodził do samej krawędzi (R.2.6). Dlatego użytki są rozstawione co 76 i 236 mm, a nie co 70 i 230.

Punktury formatowe to krótkie kreski poza obszarem użytków, wyznaczające linie cięcia (krawędzie formatu netto). Stoją w jednej linii dla całej kolumny i rzędu, więc introligator ustawi według nich wykrojnik i sprawdzi pasowanie (R.2.4).

Na krawędzi przeciwnej do łapek umieszczam pasek kontrolny - pola obu kolorów PANTONE (apla 100% i raster 50%), na których drukarz mierzy densytometrem gęstość optyczną i przyrost punktu (R.2.5). Pasek wycina się razem z odpadem.

Maszyna z założeń jest offsetowa, więc technika druku to offset (R.3.1) - arkuszowy, bo drukujesz na arkuszach B3.

Nakład 8 000 szt. (R.3.2). W tym samym nagłówku format netto zawieszki ze spadami i materiał od klienta - plik zawieszka.pdf; te dwie pozycje nie mają osobnych kryteriów, ale karta powinna być kompletna.

Plik od klienta trzeba sprawdzić i rozmieścić na arkuszu, więc pierwsze urządzenie prepressu to komputer z oprogramowaniem do kontroli plików PDF i impozycji (R.3.3), do tego urządzenie do wydruków próbnych. W materiałach: plik PDF, papier do proofa i płyty CtP (pole bez osobnego kryterium).

Do tej samej komórki dopisuję naświetlarkę CtP, technologia przygotowania to CtP, a form drukowych jest 2 (jedna na awers, jedna na rewers). Klucz łączy te trzy wpisy w jedno kryterium (R.3.4). Rodzaj form: płyty offsetowe ćwierćformatowe pod maszynę B3.

Podłoże: karton dwustronnie powlekany B3, 280 g/m². W maszynach: maszyna offsetowa 1-kolorowa B3 (R.3.7). Farby to dwa kolory specjalne - PANTONE 349C na awersie i PANTONE 187C na rewersie, stąd liczba kolorów 1 + 1 (pola bez osobnych kryteriów).

Arkusze netto: 8 000 szt. : 8 użytków = 1 000. Do druku idą arkusze na oba naddatki, bo część zepsuje się przy druku, a część w introligatorni, a druk jest pierwszy: 1 000 × (1 + 0,02 + 0,01) = 1 030 (R.3.5).

Masa = liczba arkuszy × pole arkusza × gramatura: 1 030 × 0,5 m × 0,35 m × 0,28 kg/m² = 50,47 kg, po zaokrągleniu w górę (jak każe przypis karty kalkulacji) 51 kg. Klucz dopuszcza ±1 kg (R.3.6).

Materiały zużywane w postpressie: folia do laminowania (zawieszka jest laminowana) i papier pakowy (R.3.8).

Maszyny wynikają z operacji na schemacie: laminator do laminowania i wykrawarka B3 z wykrojnikiem (R.3.9).

Do introligatorni trafia nakład netto z naddatkiem introligatorskim: 1 000 × 1,01 = 1 010 arkuszy (R.3.10) - 2% zużył już druk. Pakowanie po 100 szt.: 8 000 : 100 = 80 paczek (pola bez osobnych kryteriów).

Arkusze netto 1 000, brutto 1 030 - te same co w karcie technologicznej. Masę zaokrągla się do pełnych kilogramów w górę (przypis *): 51 kg. Koszt: 51 kg × 5 zł/kg = 255 zł (R.4.1).

Proof B3 robi się dla każdej strony arkusza - awersu i rewersu: 2 × 20 zł = 40 zł (R.4.2).

Formy: 2 × 30 zł = 60 zł (R.4.3). Wykrojnik (200 zł) to narzędzie przygotowywane przed produkcją, więc dopisuję go w prepressie, jak na schemacie; całkowity koszt PREPRESS = 40 + 60 + 200 = 300 zł. Klucz nie ocenia sumy tej sekcji, a wykrojnik można też doliczyć w postpressie przy wykrawaniu - całkowity koszt zamówienia się nie zmienia.

Każdy arkusz zadrukowuje się dwa razy (awers i rewers) po jednym kolorze: 1 000 × 2 × 1 × 0,04 zł = 80 zł, do tego farby PANTONE 180 zł. Razem PRESS 260 zł (R.4.4).

⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: arkusz nie mówi, od której liczby arkuszy liczyć koszt, a drukuje się 1 030 arkuszy - od nich wychodzi 1 030 × 2 × 0,04 = 82,40 zł i PRESS 262,40 zł. Klucz CKE przyjmuje 80 zł i 260 zł (od arkuszy netto; tak samo liczy laminowanie i wykrawanie). Arkusz nie rozstrzyga, który sposób jest poprawny, więc wpisana jest wartość z klucza - i na egzaminie punkt daje właśnie ona.

Cena dotyczy laminowania jednej strony, a zawieszka jest laminowana dwustronnie: 1 000 × 2 × 0,40 zł = 800 zł (R.4.5).

Wykrawa się cały arkusz naraz (8 zawieszek jednym uderzeniem): 1 000 × 0,10 zł = 100 zł (R.4.6).

Liczenie i pakowanie całego nakładu: 50 zł (R.4.7). Całkowity koszt POSTPRESS: 800 + 100 + 50 = 950 zł.

Suma czterech sekcji: podłoże 255 zł + prepress 300 zł + press 260 zł + postpress 950 zł = 1 765 zł (R.4.8). Wychodzi to samo, gdziekolwiek wpisze się wykrojnik, byle nie dwa razy.