Z okazji Dni Książki Historycznej pracownik Księgarni Mieszko w Krakowie promuje nowości z zakresu historii Polski. Wszystkie cztery rezultaty wykonuje się ręcznie w arkuszu: przyporządkowanie siedmiu tytułów do poddziałów działu Historia Polski, zestawienie bibliograficzne z opisami drugiego stopnia w układzie tytułowym, ofertę księgarską w formie pisma do Wyższej Szkoły Humanistycznej i schemat kompozycji okna wystawowego w układzie symetrycznym. W podglądzie wpisy mają krój odręczny.
Wybór książek. Z dwunastu nowości Hurtowni Pryzmat historii Polski dotyczy siedem. Odpadają: opowieść o mistrzu wschodnich sztuk walki, opowieść o łódzkim gangsterze (legenda półświatka, nie dzieje Polski) i trzy książki o dziejach innych państw - Rosji, Ukrainy i Węgier.
Opis bibliograficzny. Opisy powstają wyłącznie z danych w arkuszu (wykaz książek), a ich budowę wyznacza wyciąg z normy PN-N-01152-1/A1:1997 wydrukowany w arkuszu: strefy po kolei (tytuł i oznaczenie odpowiedzialności, wydanie, adres wydawniczy, opis fizyczny, seria, ISBN), oddzielone znakiem „. –”, a wewnątrz stref znaki umowne „ : ”, „ / ”, „ ; ”, „ , ”. Opis drugiego stopnia obejmuje wszystkie te strefy, opis pierwszego stopnia - tylko tytuł właściwy, pierwsze oznaczenie odpowiedzialności, wydanie oraz miejsce i rok wydania. Podział na stopnie i to, które elementy do nich należą, to wiedza z normy (wyciąg w arkuszu podaje tylko znaki) - zaznaczam to w krokach.
To jedno z możliwych rozwiązań: opisy i układ muszą być takie jak w kluczu, ale teksty reklamowe, hasła i projekt wystawy można napisać i narysować na wiele sposobów - liczy się, czy zawierają elementy wymienione w kluczu.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 35 kryteriów w 4 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 27 punktów - można stracić 8 kryteriów i nadal zdać. Kryterium za opis bibliograficzny wymaga kompletu elementów w dobrej kolejności i ze znakami umownymi z normy, więc jedna pominięta strefa (np. ISBN albo format) kosztuje cały punkt.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.