Rozwiązanie krok po kroku: Regulacja sprzęgła i agregat z rozsiewaczem

Sprzęgło dwustopniowe ma osobny stopień napędu jazdy (I) i osobny napędu WOM (II); każdy wymaga określonego luzu między dźwigienkami wyciskowymi a łożyskiem wyciskowym. Obie wartości w milimetrach odczytuje się z dokumentacji sprzęgła przygotowanej przez ośrodek (rysunki ze schematami) i wpisuje w karcie - arkusz ich nie podaje.

Na rysunku schematu sprzęgła śruby regulacyjne są ponumerowane - wpisuje się numer śruby, którą reguluje się luz I stopnia, i numer śruby II stopnia. Dzięki temu karta mówi jednoznacznie, czym i na jaki luz wykonano regulację.

Ciągnik zabezpiecza się przed przetaczaniem (hamulec ręczny, kliny), silnik jest wyłączony. Przez otwór rewizyjny obudowy sprzęgła dochodzi się kolejno do śrub regulacyjnych - koło zamachowe ze sprzęgłem obraca się łyżką montażową (albo podobnym narzędziem) opartą o wieniec, nigdy ręką w otworze.

Przy każdej śrubie luzuje się nakrętkę kontrującą, szczelinomierzem ustawia luz z karty regulacji (osobno I i II stopień, na wszystkich dźwigienkach jednakowo) i dokręca nakrętkę kontrującą, żeby regulacja się nie rozkręciła. Po złożeniu sprawdza się zmianę biegów i załączanie WOM. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Poziom cieczy chłodzącej sprawdza się na zimnym silniku w zbiorniku wyrównawczym, oleju - bagnetem po kilku minutach od zatrzymania silnika na poziomym podłożu, płynu hamulcowego - w zbiorniczku pompy hamulcowej (między MIN i MAX). Wszystkie trzy poziomy są prawidłowe - X w kolumnie Stan prawidłowy, rubryka czynności pusta. Gdyby ciągnik miał hamulce mechaniczne, w wierszu 3 wpisuje się „nie dotyczy” (przypis karty).

Ciśnienie mierzy się manometrem w każdym kole i porównuje z instrukcją ciągnika. W tylnym lewym kole jest za niskie - X w kolumnie Stan nieprawidłowy i wpis czynności: uzupełnić ciśnienie w tylnym lewym kole (klucz przyjmuje też inne sformułowanie o tym samym znaczeniu).

Poziom oleju w silniku sprawdza się tak, jak każe instrukcja ciągnika: ciągnik na poziomym podłożu, silnik wyłączony od kilku minut, bagnet wyjęty, wytarty, włożony do końca i wyjęty ponownie - poziom między znakami. Ten przebieg egzaminator ocenia osobno.

Tylne lewe koło dopompowuje się sprężarką do ciśnienia z instrukcji i sprawdza manometrem. Przez cały czas narzędzia odkłada się na miejsce, a rozlane płyny wyciera - ład na stanowisku to kryterium przebiegu. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Oba wpisy wynikają z treści zadania: nawozem jest superfosfat prosty, a dawka - 240 kg/ha (jednostka jest już w nagłówku wiersza). Od rodzaju nawozu zależy wybór wiersza w tabeli wysiewu, bo nawozy różnią się gęstością i sypkością.

Pozycję dźwigni (wielkość szczeliny dozującej) odczytuje się z tabeli wysiewu w instrukcji rozsiewacza ze stanowiska: wiersz dla superfosfatu, dawka 240 kg/ha, szerokość robocza 10 m i prędkość z wiersza 4 - pozycja dźwigni i prędkość są w tabeli powiązane.

Prędkość robocza to ta, dla której tabela wysiewu podaje wybraną pozycję dźwigni - inna prędkość zmienia dawkę na hektar (szybciej = mniej nawozu). Wpisuje się wartość z instrukcji rozsiewacza w km/h.

Instrukcja rozsiewacza podaje wysokość tarcz (albo dolnej krawędzi rozsiewacza) nad ziemią, przy której uzyskuje się deklarowaną szerokość rozsiewu. Wpisuje się ją w centymetrach i ustawia na maszynie podnośnikiem i łącznikiem górnym - tę wysokość trzeba potem utrzymać w czasie jazdy.

Zakładka to pas, na który nawóz pada z dwóch sąsiednich przejazdów (rozsiew na brzegach jest rzadszy). Odległość między torami przejazdów = szerokość rozsiewu − zakładka = 10 m − 2 m = 8 m.

Po zgodzie zespołu nadzorującego ciągnik cofa się do rozsiewacza, a przed zejściem z ciągnika wyłącza silnik i zaciąga hamulec ręczny. Łączy się cięgna dolne (lewe, prawe) i łącznik górny, a każdy sworzeń zabezpiecza przetyczką. Wał przegubowo-teleskopowy zakłada się na końcówkę WOM przy wyłączonym napędzie i silniku, sprawdzając zatrzaśnięcie, a osłonę wału zabezpiecza łańcuszkami przed obracaniem. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Na równym podłożu rozsiewacz poziomuje się wzdłużnie łącznikiem górnym i poprzecznie wieszakiem cięgna dolnego, a podnośnikiem ustawia wysokość pracy wpisaną w karcie parametrów (wiersz 5). Krzywo zawieszony rozsiewacz rzuca więcej nawozu na jedną stronę i nawożenie wychodzi pasami. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Na czas dojazdu otwór dozujący jest zamknięty, a prędkość dostosowana do drogi i terenu. Na poletku zaznacza się uwrocia i tory dwóch przejazdów oddalone o 8 m (tyczki albo ślady kół). Przejazdy wykonuje się wzdłuż zagonu z włączonym WOM na obrotach z instrukcji, z prędkością i wysokością z karty parametrów; na uwrociu dozownik się zamyka przed nawrotem. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Na miejscu postoju rozsiewacz opuszcza się na podłoże, wyłącza WOM i silnik, zaciąga hamulec ręczny i dopiero wtedy zdejmuje wał z końcówki WOM, łącznik górny i cięgna dolne. Wał odkłada się na wspornik, a stanowisko porządkuje. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.