Rozwiązanie krok po kroku: Przygotowanie rozsiewacza nawozów

Paliwo: wskaźnik albo wzrokowo w zbiorniku - według przypisu karty stan jest prawidłowy przy ilości powyżej ¼ pojemności. Olej w silniku: bagnet na poziomym podłożu, kilka minut po zatrzymaniu silnika. Płyn chłodniczy: zbiornik wyrównawczy na zimnym silniku, między MIN i MAX. Wszystkie trzy - × w kolumnie Stan prawidłowy.

Wiersz „Poziom oleju w skrzyni” klucz pomija (nie ma dla niego kryterium) - ocenia się go z oględzin ciągnika na stanowisku (wziernik albo korek kontrolny wg instrukcji) i zaznacza wynik, ale punktu za niego nie ma.

Przy włączonym zapłonie sprawdza się światła (pozycyjne, mijania, drogowe, STOP, kierunkowskazy, światło ostrzegawcze) i sygnał dźwiękowy. Wszystko działa - × w kolumnie Stan prawidłowy.

W trzypunktowym układzie zawieszenia (TUZ) porównuje się długości wieszaków lewego i prawego - przy maszynie, którą się poziomuje, oba muszą mieć jednakową długość wyjściową. Na stanowisku wieszaki mają różne długości, więc × w kolumnie Stan nieprawidłowy i opis usterki; wieszak wyrównuje się przed agregowaniem.

W układzie hamulcowym ciągnika z hydraulicznym uruchamianiem hamulców sprawdza się poziom płynu w zbiorniku wyrównawczym i opór pedału (przypis karty). Płynu jest za mało - × w kolumnie Stan nieprawidłowy i opis: zbyt niski poziom płynu hamulcowego w zbiorniku wyrównawczym; płyn uzupełnia się tym samym rodzajem, który podaje instrukcja.

⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: karta ma wiersz „Układ hamulcowy” z kryterium sprawności „wyraźny opór pedału”, a klucz CKE ocenia w tym miejscu „poziom płynu hamulcowego w zbiorniku wyrównawczym - stan nieprawidłowy, zbyt niski poziom”. Wpis łączy jedno z drugim; na egzaminie punkt daje opis zgodny z kluczem. Wiersza „Układ kierowniczy” klucz nie ocenia - zaznacza się wynik oględzin (luz na kole kierownicy, końcówki drążków).

Manometrem mierzy się ciśnienie w każdym kole i porównuje z instrukcją ciągnika (dla prac polowych). Koła przednie są w porządku - Stan prawidłowy. W obu kołach tylnych ciśnienie jest za niskie - Stan nieprawidłowy z opisem. Koła tylne dopompowuje się, a wartości po regulacji (dla wszystkich czterech kół) wpisuje w miejscu pod kartą - są to wartości z instrukcji ciągnika na stanowisku, arkusz ich nie podaje.

Połączenia śrubowe sprawdza się kluczem - poluzowane są śruby osłony końcówki WOM rozsiewacza, więc × w kolumnie Stan nieprawidłowy i opis. Wiersza o szczelności układu hydraulicznego klucz nie ocenia: jeśli rozsiewacz ze stanowiska ma hydrauliczne zamykanie dozowników, zaznacza się wynik oględzin przewodów i złączy.

Tarcze obraca się ręką przy wyłączonym silniku i odłączonym wale (albo przed jego podłączeniem) i ogląda ich zamocowanie na wałkach. Obracają się lekko, mocowanie jest pewne - × w kolumnie Stan prawidłowy.

⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: karta pyta o lekkie obracanie się tarcz, a klucz CKE ocenia w tym miejscu „stan zamocowania tarczy wysiewającej - prawidłowy”. Oba sprawdza się przy tej samej czynności, a wpis w obu wariantach jest taki sam: stan prawidłowy.

Łopatki ogląda się na obu tarczach: czy są wszystkie, czy każda stoi w tej samej pozycji (podziałce) kąta i czy jest dokręcona. Jedna łopatka stoi pod innym kątem, a mocowanie innej (albo tej samej) jest poluzowane - × w kolumnie Stan nieprawidłowy i oba opisy. Klucz ma na to dwa osobne kryteria, więc opis musi wymienić obie usterki.

Mieszadło w zbiorniku (nad otworami dozującymi) i nagarniacz ogląda się przy pustym zbiorniku: czy są kompletne, niewygięte i obracają się z wałkiem. Stan prawidłowy - karta rozsiewacza jest kompletna.

Trzy wpisy pochodzą wprost z treści zadania: saletra amonowa, 250 kg/ha i 10 km/h (jednostki są w osobnej kolumnie, więc wpisuje się same liczby). Prędkość jest tu założona z góry - to od niej i od szerokości 12 m zależy pozycja dźwigni dozującej w tabeli wysiewu.

Klucz podaje wysokość tarcz 80 cm nad powierzchnią pola, a przypis klucza dodaje, że uznaje się dane zgodne z instrukcją rozsiewacza ze stanowiska. Kolumna jednostki ma metry, więc wpis to 0,8 (m).

⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: tabela arkusza wymaga wysokości w metrach, a klucz CKE podaje ją w centymetrach (80 cm). To ta sama wartość - ważne, żeby liczba zgadzała się z jednostką z kolumny.

Klucz przy liczbie łopatek oczekuje informacji, że są kompletne - po naprawie z karty rozsiewacza tarcze mają wszystkie łopatki (ich liczbę w sztukach podaje instrukcja rozsiewacza i można ją dopisać). Kąt ustawienia łopatek odczytuje się z instrukcji: dla saletry amonowej i szerokości 12 m tabela podaje pozycję (podziałkę) łopatek w stopniach.

⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: wiersz ma jednostkę [szt.], czyli wymaga liczby, a klucz CKE przyjmuje wpis „kompletne” - na egzaminie punkt daje wpis zgodny z kluczem.

Pozycję dźwigni (wielkość szczeliny wylotowej) odczytuje się z tabeli wysiewu w instrukcji rozsiewacza: wiersz dla saletry amonowej, kolumna dla 10 km/h i szerokości 12 m, dawka 250 kg/ha. Wpisuje się numer pozycji z podziałki - taki sam ustawia się potem na rozsiewaczu.

Usterki zapisane w kartach usuwa się przed agregowaniem: w ciągniku uzupełnia się płyn hamulcowy, dopompowuje oba koła tylne do ciśnienia z instrukcji i wyrównuje długość wieszaków TUZ; w rozsiewaczu dokręca się śruby osłony końcówki WOM, ustawia odchyloną łopatkę na tę samą podziałkę co pozostałe i dokręca poluzowane mocowanie. Klucz nie ma za te czynności osobnych kryteriów, ale bez nich rozsiewacz nie rozsieje nawozu równomiernie. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Przy agregowaniu pracownik ma odzież dopasowaną do ciała (bez luźnych końców, które może wciągnąć wał) i nakrycie głowy albo spięte włosy. Ciągnik cofa się do rozsiewacza, a przed zejściem wyłącza się silnik i zabezpiecza ciągnik przed przetoczeniem (hamulec postojowy). Łączy się cięgna dolne i łącznik górny, sworznie zabezpiecza zatyczkami.

Wał przegubowo-teleskopowy podłącza się przy wyłączonym napędzie WOM, wyłączonym silniku, kluczyku wyjętym ze stacyjki i zaciągniętym hamulcu postojowym. Sprawdza się zatrzaśnięcie wału na końcówkach, a osłonę zabezpiecza łańcuszkami przed obracaniem. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Po zgłoszeniu gotowości i zgodzie zespołu nadzorującego uruchamia się ciągnik i podnośnikiem ustawia tarcze na wysokość z tabeli parametrów (80 cm nad podłożem), mierząc taśmą, a łącznikiem górnym poziomuje rozsiewacz. Próbę robi się na postoju: WOM włączany na niskich obrotach silnika, potem obroty nominalne z instrukcji, nikt nie stoi w zasięgu tarcz. Obserwuje się równą pracę tarcz i mieszadła, bez drgań wału. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Rozsiewacz opuszcza się na podporę albo podłoże, wyłącza WOM i silnik, wyjmuje kluczyk i zaciąga hamulec postojowy. Zdejmuje się wał (odkłada na wspornik), łącznik górny i cięgna dolne. Na koniec narzędzia wracają na miejsce, a stanowisko zostaje uporządkowane. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.