Rozwiązanie krok po kroku: Agregat z sadzarką czerpakową do ziemniaków

Poziom oleju sprawdza się na ciągniku stojącym na poziomym podłożu, przy wyłączonym silniku: bagnet wyciera się czyściwem, wsuwa do końca i odczytuje ślad oleju między znakami minimum i maksimum. Ugięcie paska klinowego mierzy się, naciskając kciukiem pasek w połowie odcinka między kołami pasowymi, i porównuje z wartością z wyciągu z instrukcji ciągnika (ta sama wartość trafia do tabeli 3). Na stanowisku oba punkty są w porządku - X w kolumnie Prawidłowy.

Poziom cieczy sprawdza się w zbiorniku wyrównawczym (znaki MIN i MAX) albo pod korkiem chłodnicy - na zimnym silniku, bo gorący układ jest pod ciśnieniem. Na stanowisku poziom jest za niski: X w kolumnie Nieprawidłowy i wpis czynności - uzupełnić poziom cieczy chłodzącej w układzie chłodzenia.

Ogląda się przewody między silnikiem, chłodnicą i nagrzewnicą: pęknięcia, twardnienie gumy, ślady wycieku przy opaskach zaciskowych, dokręcenie opasek. Przewody są szczelne - X w kolumnie Prawidłowy.

Ciśnienie mierzy się manometrem w każdym kole i porównuje z wartością z instrukcji ciągnika (osobno dla kół przednich i tylnych). Na stanowisku w prawym przednim kole ciśnienie jest za niskie - X w kolumnie Nieprawidłowy i wpis czynności: uzupełnić ciśnienie w prawym przednim kole ciągnika.

Poziom paliwa odczytuje się ze wskaźnika na tablicy przyrządów (po włączeniu zapłonu) albo wzrokowo w zbiorniku. Na tablicy przyrządów sprawdza się, czy po włączeniu zapłonu zapalają się kontrolki (ładowanie, ciśnienie oleju) i czy działają wskaźniki. Oba punkty - X w kolumnie Prawidłowy.

Poziom płynu hamulcowego sprawdza się w zbiorniczku pompy hamulcowej (znaki MIN i MAX). Klucz przyjmuje stan Prawidłowy. Gwiazdka przy wierszu mówi, że w ciągniku z mechanicznie uruchamianymi hamulcami wiersza nie wypełnia się - wtedy egzaminator i tak przyznaje punkt.

Ciągnik stoi zahamowany hamulcem postojowym (albo na klinach), silnik jest wyłączony i zimny. Korek zbiornika wyrównawczego odkręca się powoli, przez szmatę, i dolewa ciecz chłodzącą z pojemnika na stanowisku przez lejek do poziomu między znakami MIN i MAX. Każdą kroplę rozlaną na silnik lub podłogę wyciera się od razu czyściwem - klucz punktuje osobno czyste stanowisko. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Do zaworu prawego przedniego koła podłącza się końcówkę sprężarki z manometrem i pompuje do wartości z instrukcji ciągnika, a potem sprawdza ciśnienie jeszcze raz osobnym manometrem (pomiar na zimnej oponie, końcówka dociśnięta do zaworu tak, żeby powietrze nie uciekało). Na koniec zakłada się kapturek zaworu. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Ciągnik cofa się do sadzarki tak, aby końcówki cięgieł dolnych trzypunktowego układu zawieszenia (TUZ) znalazły się przy sworzniach ramy sadzarki. Najpierw łączy się cięgła dolne, potem łącznik górny, a sworznie zabezpiecza przetyczkami. Przy samym łączeniu silnik jest wyłączony, a ciągnik zahamowany.

Następnie reguluje się łańcuchy (stabilizatory) boczne TUZ: w pracy sadzarka ma niewielki luz boczny, w transporcie łańcuchy ogranicza się tak, aby maszyna nie zbliżała się do kół ciągnika. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Sadzarkę poziomuje się wzdłużnie długością łącznika górnego (rama równoległa do podłoża) i poprzecznie wieszakiem prawego cięgła dolnego (obie redlice na tej samej wysokości). Do jazdy po drogach publicznych na tyle sadzarki mocuje się trójkątną tablicę wyróżniającą pojazdy wolnobieżne, bo zawieszona maszyna zasłania tablicę na ciągniku. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Połączenia śrubowe ramy sprawdza się kluczem (czy żadna nakrętka nie jest luźna i czy żadnej nie brakuje), zbiornik - wzrokowo (pęknięcia, odkształcenia, mocowanie), a zespół napinająco-zsypowy - czy napina przenośniki i czy zsyp podaje sadzeniaki bez zacięć. Wszystkie trzy - X w kolumnie Prawidłowy.

Przenośnik łańcuchowy przesuwa się ręcznie (sadzarka opuszczona, silnik wyłączony) i ogląda każdy czerpak: pęknięty albo wygięty czerpak nie zabiera sadzeniaka i w rzędzie powstają luki. Na stanowisku jeden czerpak jest uszkodzony - X w kolumnie Nieprawidłowy i wpis: wymienić uszkodzony czerpak (miseczkę) przenośnika.

⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: arkusz mówi o sadzarce z czerpakowym zespołem wysadzającym, klucz o sadzarce „przenośnikowej” i używa zamiennie słów „czerpak” i „miseczka”. To ta sama maszyna (przenośnik łańcuchowy z czerpakami), a klucz w tym wierszu wymaga wymiany czerpaka.

Zespół wstrząsowy strąca nadmiar sadzeniaków z czerpaków, żeby każdy niósł jeden. Sprawdza się jego mocowanie i ruch przy przesuwaniu przenośnika. Stan Prawidłowy.

Redlice (otwierają bruzdę) i obsypniki (formują redlinę) ogląda się pod kątem zużycia i mocowania, a sprężyny dociskające obsypniki - czy nie są pęknięte. Jedna sprężyna obsypnika jest uszkodzona - X w kolumnie Nieprawidłowy i wpis: wymienić sprężynę obsypnika.

Sadzarka jest opuszczona na podłoże (albo podparta), silnik wyłączony. Przenośnik przesuwa się ręcznie tak, aby uszkodzony czerpak znalazł się w dostępnym miejscu, odkręca się go od łańcucha i przykręca nowy w tym samym położeniu co sąsiednie, z tymi samymi podkładkami. Po montażu przenośnik przesuwa się o pełny obrót i sprawdza, czy nowy czerpak nie ociera o obudowę. Pracuje się w rękawicach ochronnych, a części kładzie w kolejności demontażu. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Pękniętą sprężynę zdejmuje się po zluzowaniu jej napięcia, a nową zakłada w tym samym otworze regulacyjnym co sprężyna drugiego obsypnika, żeby oba dociskały jednakowo. Klucze dobiera się do rozmiaru śrub (bez przedłużek i uderzania w klucz). To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Napięcie paska podaje się jako jego ugięcie pod naciskiem kciuka - wartość jest w wyciągu z instrukcji ciągnika na stanowisku (arkusz jej nie podaje). Jednostka to mm.

⚠️ Polecenie w arkuszu jest pomieszane: zdania o zapisie czynności w tabelach 1 i 2 są przestawione, a ostatnie zdanie mówi o „czynnościach obsługowo-naprawczych parametrów technicznych … w tabeli 3”. Tabela 3 to karta kontrolna parametrów, więc - zgodnie z kluczem (rezultat 3) - wpisuje się do niej wartości i jednostki.

Moment dokręcenia kół jest w wyciągu z instrukcji ciągnika (rozdział o kołach i ogumieniu). Jednostka momentu obrotowego to Nm (niutonometr).

Zakres roboczej temperatury cieczy chłodzącej przepisuje się z wyciągu z instrukcji ciągnika (zwykle jako przedział od-do). Jednostka °C.

To parametr sadzarki - jest w wyciągu z instrukcji sadzarki czerpakowej (dane techniczne albo rozdział o transporcie). Jednostka cm (klucz przyjmuje centymetry).

Sadzarka ma kilka nastaw odległości sadzeniaków w rzędzie (zależnie od przełożenia napędu) - wyciąg z instrukcji sadzarki podaje je w tabeli albo jako zakres. Klucz przyjmuje jedną, dwie albo trzy wartości zgodne z wyciągiem, w cm.

Przed zgłoszeniem narzędzia wracają na miejsce, wymienione części (czerpak, sprężyna) leżą w jednym miejscu do wglądu, czyściwo trafia do pojemnika, a pojemnik z cieczą chłodzącą jest zakręcony. Agregat zostaje zawieszony i zahamowany, tak jak sprawdza go egzaminator. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.