Rozwiązanie krok po kroku: Rozrusznik, ciągnik i glebogryzarka

Rozrusznik mocuje się stabilnie w szczękach imadła (najlepiej z nakładkami ochronnymi, żeby nie zgnieść obudowy). Odkręca się śruby ściągające i zdejmuje pokrywę szczotek, odchyla sprężyny dociskowe i wyjmuje kompletne szczotki razem z ich przewodami (odkręcając albo odlutowując końcówki - zależnie od konstrukcji). Komutator przeciera się z pyłu węglowego.

Nowe szczotki kompletne wkłada się w szczotkotrzymacze, mocuje ich przewody i sprawdza, czy przesuwają się swobodnie, a sprężyny dociskają je do komutatora. Pokrywę zakłada się i dokręca śruby równomiernie, a na koniec obraca wałkiem ręką - ma chodzić lekko. Klucze i wkrętaki dobiera się do śrub i używa zgodnie z przeznaczeniem (wkrętak nie służy za łom ani przecinak). To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Ciągnik stoi na poziomym podłożu, silnik wyłączony. Bagnet wyciera się, wsuwa do oporu i odczytuje poziom między znakami minimum i maksimum. Poziom w normie - X w kolumnie Stan prawidłowy.

Poziom sprawdza się w zbiorniku wyrównawczym na zimnym silniku (znaki MIN i MAX). Jest w normie - Stan prawidłowy.

Po włączeniu zapłonu sprawdza się wszystkie światła i kierunkowskazy, a światło STOP - przy wciśniętym pedale hamulca (z drugą osobą albo patrząc na odbicie od ściany). Światło STOP nie świeci - X w kolumnie Stan nieprawidłowy i opis: nie świeci się światło STOP.

Poziom odczytuje się na przezroczystym zbiorniczku pompy hamulcowej. Jest poniżej znaku MIN - Stan nieprawidłowy i opis: zbyt niski poziom płynu. Wiersz ma w arkuszu numer 5, bo w tabeli brakuje wiersza 4 - to nie ma wpływu na ocenę.

Ciśnienie mierzy się manometrem w każdym kole i porównuje z instrukcją obsługi ciągnika. W obu przednich kołach jest za wysokie, w lewym tylnym za niskie - dwa X w kolumnie Stan nieprawidłowy i opisy wskazujące koła.

Sprawdza się, czy ciągnik ma wyposażenie do jazdy po drogach z maszyną zawieszaną - przede wszystkim tablicę wyróżniającą pojazd wolnobieżny, którą montuje się przy przygotowaniu zestawu do jazdy. Klucz nie ma kryterium dla tego wiersza, a arkusz nie mówi, w jakim stanie jest wyposażenie - wpis wynika z oględzin.

Pod tabelą wpisuje się ciśnienia wymagane przez instrukcję obsługi ciągnika ze stanowiska (dla rozmiaru ogumienia i prac polowych), z jednostką - na przykład w MPa albo barach, jak w instrukcji. Arkusz tych wartości nie podaje, więc w rozwiązaniu jest opis miejsca; to od nich zależy ocena „zbyt wysokie” i „zbyt niskie” w wierszach 6 i 7.

Usterki z tabeli 1 usuwa się przed agregowaniem, przy wyłączonym silniku i zaciągniętym hamulcu. W lampie ze światłem STOP wymienia się żarówkę na nową o tym samym oznaczeniu i sprawdza działanie przy wciśniętym hamulcu. Płyn hamulcowy uzupełnia się do znaku MAX płynem tej klasy, którą podaje instrukcja (np. DOT 4), uważając, żeby nie zalać lakieru. Przednie koła upuszcza się, a lewe tylne dopompowuje do ciśnień z instrukcji ciągnika, sprawdzając manometrem. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Fragment instrukcji w arkuszu każe wykonać wszystkie czynności przeglądowe przed zamontowaniem glebogryzarki na ciągnik. Połączenia śrubowe sprawdza się kluczem, zwłaszcza mocowania noży do kołnierzy wirnika. Nakrętki mocowania noży są poluzowane - X w kolumnie Stan nieprawidłowy i opis.

Poziom sprawdza się wskaźnikiem albo korkiem kontrolnym skrzyni przekładniowej przy maszynie stojącej poziomo. Olej jest w normie - Stan prawidłowy.

Noże łukowe ogląda się pod kątem pęknięć, wyszczerbień i nadmiernego zużycia. Są w porządku - Stan prawidłowy.

Sprawdza się stan osłony i czy daje się swobodnie podnosić i opuszczać - tak jak każe fragment instrukcji. Jest sprawna - Stan prawidłowy.

Poluzowane nakrętki mocowania noży dokręca się kluczem dobranym do nakrętek (najlepiej dynamometrycznym, z momentem z instrukcji glebogryzarki), sprawdzając po kolei wszystkie noże na wirniku. Robi się to, zanim glebogryzarka zostanie zawieszona na ciągniku - klucz ocenia, że czynności przeglądowe wykonano przed agregowaniem. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Przy łączeniu silnik jest wyłączony, a hamulec ręczny zaciągnięty - fragment instrukcji zabrania łączenia przy pracującym silniku i przebywania między ciągnikiem a maszyną przy uruchomionym silniku. Kolejność: cięgła dolne, łącznik górny, przetyczki (tylko te zalecane przez producenta). Wał przegubowo-teleskopowy zakłada się na WOM do zatrzaśnięcia i zabezpiecza - łańcuszki osłon zaczepia się o nieruchome elementy. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Poziomuje się przy glebogryzarce opuszczonej na podłoże: wzdłużnie długością łącznika górnego (rama równoległa do podłoża, wirnik nie pochylony do przodu ani do tyłu), poprzecznie wieszakiem prawego cięgła dolnego (obie strony maszyny na tej samej wysokości - w obu przypadkach sprawdza się to poziomicą albo pomiarem od podłoża). To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Fragment instrukcji w arkuszu mówi wprost, kiedy: po podłączeniu do ciągnika i opuszczeniu ramy na podpory. Przy wyłączonym silniku i wyjętym kluczyku obraca się wirnik ręką (albo przez wał) - ma się obracać lekko, bez zacięć i stuków. Dopiero ten wynik wpisuje się w wierszu łożysk tabeli 2. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Wirnik obraca się lekko i bez zacięć - X w kolumnie Stan prawidłowy. Przy zacięciach fragment instrukcji każe sprawdzić łożyska i ewentualnie je wymienić.

Głębokość reguluje się dwiema płozami bocznymi (skokowo co 25 mm): dla maksymalnej głębokości obie płozy (albo koła podporowe) ustawia się w górnym położeniu, jednakowo po obu stronach. Osłonę tylną na glebie lekkiej zwykle się podnosi, ale przy glebie zakamienionej fragment instrukcji każe ją opuścić do powierzchni pola - to warunek bezpieczeństwa (kamienie nie wylatują spod wirnika), a przy okazji zwiększa rozdrobnienie. Jeśli glebogryzarka na stanowisku ma inny sposób regulacji, korzysta się z jej instrukcji. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Fragment instrukcji w arkuszu podaje prędkość roboczą 1,5-5 km/h i mówi, że przy mniejszych prędkościach kruszenie jest intensywniejsze. Największy stopień rozdrobnienia daje więc dolna granica: 1,5 km/h. Klucz przyjmuje wartość zgodną z instrukcją - jeśli instrukcja maszyny ze stanowiska podaje inny zakres, bierze się jego dolną granicę.

W instrukcji obsługi ciągnika jest tabela prędkości jazdy na poszczególnych biegach (dla danej prędkości obrotowej silnika i rozmiaru ogumienia). Wybiera się bieg (często z reduktorem albo w grupie biegów pełzających), który daje prędkość najbliższą wpisanej, i zapisuje jego oznaczenie z instrukcji. Bez tej tabeli biegu nie da się ustalić, dlatego w rozwiązaniu jest opis miejsca.

Na glebogryzarce (albo na wsporniku z tyłu zestawu) montuje się tablicę wyróżniającą pojazd wolnobieżny tak, żeby była widoczna z tyłu i niczym niezasłonięta, a maszynę unosi do położenia transportowego. Koniec przygotowania zgłasza się przez podniesienie ręki. Na koniec narzędzia, manometr i części wracają na swoje miejsca, a zużyte szczotki i czyściwo - do pojemników. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.