Rozwiązanie krok po kroku: Przygotowanie ciągnika do prac polowych

Ciśnienia w ogumieniu są w instrukcji obsługi ciągnika (rozdział o kołach i ogumieniu), zwykle osobno dla prac polowych i transportowych oraz dla kół przednich i tylnych. Przepisuje się wartości dla prac polowych, w MPa (jednostka jest już w tabeli). Arkusz tych liczb nie podaje - zależą od ciągnika na stanowisku.

Ugięcie paska pod naciskiem około 20 N podaje instrukcja obsługi (rozdział o silniku albo o obsłudze codziennej) - w milimetrach, często jako przedział. Ta sama wartość posłuży do napinania paska w przeglądzie P-2.

Wartość bezpiecznika jest w opisie instalacji elektrycznej (tabela bezpieczników) w instrukcji, a często też na pokrywie skrzynki bezpieczników w kabinie. Wpisuje się prąd znamionowy w amperach.

Momenty dokręcania kół są w instrukcji obsługi (koła i ogumienie) albo w instrukcji napraw - osobno dla kół przednich i tylnych, w Nm. Wartość dla kół tylnych przyda się przy dokręcaniu poluzowanych nakrętek.

Ciśnienie oleju podaje instrukcja (dane techniczne silnika): minimalne na biegu jałowym i robocze przy nominalnej prędkości obrotowej, w MPa. Te dwie wartości są punktem odniesienia dla oceny w tabeli 4.

Ciągnik stoi na poziomym podłożu z zaciągniętym hamulcem postojowym i wyłączonym silnikiem. Bagnet wyciera się czyściwem, wsuwa do oporu i dopiero wtedy odczytuje poziom oleju między znakami. Poziom płynu chłodzącego sprawdza się w zbiorniku wyrównawczym na zimnym silniku. Oba w normie - X w kolumnie Stan prawidłowy.

Po włączeniu zapłonu włącza się kolejno wszystkie światła i obchodzi ciągnik. Nie świecą światła pozycyjne - X w kolumnie nieprawidłowy i opis: nie działają światła pozycyjne.

Ciśnienie mierzy się manometrem w każdym kole i porównuje z wartościami z wierszy 1-2 tabeli 1. Koła przednie są w normie (Stan prawidłowy), w lewym tylnym kole ciśnienie jest za niskie - X w kolumnie nieprawidłowy i opis wskazujący to koło.

Każdą nakrętkę koła sprawdza się kluczem. W tylnym prawym kole dwie nakrętki mocujące tarczę koła z piastą są poluzowane - X w kolumnie nieprawidłowy i opis (klucz przyjmuje inny zapis równoważny).

Pasek naciska się w połowie odcinka między kołami pasowymi i porównuje ugięcie z wartością z wiersza 3 tabeli 1. Ugięcie jest większe niż w instrukcji - pasek jest za słabo naciągnięty: X w kolumnie nieprawidłowy i opis.

Przednią oś unosi się podnośnikiem (po zabezpieczeniu ciągnika klinami) i podstawia podstawki, a potem chwyta koło u góry i u dołu i próbuje je kołysać. Wyczuwalny luz lewego koła oznacza za duży luz łożysk - X w kolumnie nieprawidłowy i opis.

Klucz ocenia efekt: sprawne światła pozycyjne. Przyczyny szuka się od najprostszej: najpierw bezpiecznik świateł pozycyjnych w skrzynce bezpieczników (jego wartość jest w wierszu 4 tabeli 1 - nowy bezpiecznik musi mieć dokładnie tę wartość), potem żarówki w lampach i ich styki, na końcu wtyczki i przewody. Elementy wymienia się przy wyłączonym zapłonie, a po naprawie sprawdza wszystkie lampy pozycyjne. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Lewe tylne koło pompuje się sprężarką do ciśnienia polowego z tabeli 1 i sprawdza manometrem. Poluzowane nakrętki prawego tylnego koła dokręca się kluczem dynamometrycznym momentem z tabeli 1 (wiersz 6), na krzyż, a potem sprawdza wszystkie nakrętki tego koła. Klucz dobiera się do rozmiaru nakrętki. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Przy wyłączonym silniku luzuje się nakrętki ustalające alternatora (mocowanie i jarzmo napinacza), odchyla alternator do uzyskania ugięcia paska z tabeli 1 (wiersz 3) i w tym położeniu dokręca nakrętki. Ugięcie sprawdza się jeszcze raz po dokręceniu. Bez zluzowania nakrętek nie da się napiąć paska bez uszkodzenia obudowy - klucz punktuje tę kolejność osobno. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Ciągnik zabezpiecza się klinami pod kołami tylnymi, przednią oś unosi podnośnikiem i opiera na stałych podstawkach (nigdy na samym podnośniku). Z piasty zdejmuje się kołpak, wyjmuje zawleczkę i dokręca nakrętkę koronową, obracając koło, aż do wyczuwalnego oporu, po czym cofa nakrętkę do najbliższego wycięcia pokrywającego się z otworem w czopie. Zakłada się nową zawleczkę, rozgina jej końce i zakłada kołpak. Koło ma obracać się swobodnie, bez zacięć i bez wyczuwalnego luzu. Wartości i kolejność dla konkretnego ciągnika podaje instrukcja napraw. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Przy wyłączonym silniku wykręca się czujnik ciśnienia oleju i w jego miejsce wkręca manometr z odpowiednią końcówką (z uszczelką). Silnik rozgrzewa się do temperatury eksploatacyjnej 80-90 °C - arkusz podkreśla, że tylko wtedy pomiar jest poprawny (zimny olej ma większą lepkość i zawyża ciśnienie). Na biegu jałowym odczytuje się ciśnienie w MPa i porównuje z wartością minimalną z wiersza 7 tabeli 1: odczyt nie mniejszy - X prawidłowy, mniejszy - nieprawidłowy. Wynik zależy od silnika na stanowisku, więc w tabeli jest opis miejsca.

Prędkość obrotową zwiększa się dźwignią przyspiesznika do nominalnej (obrotomierz na tablicy przyrządów) i odczytuje ciśnienie. Porównanie z wierszem 8 tabeli 1 decyduje o X w kolumnie prawidłowy albo nieprawidłowy. Po pomiarze silnik się wyłącza, manometr wykręca i wkręca z powrotem czujnik ciśnienia oleju, a ewentualny wyciek oleju wyciera.

Ład utrzymuje się przez cały czas pracy, nie tylko na końcu: narzędzia odkłada się po każdej czynności, wymienione części (na przykład bezpiecznik albo żarówka, stara zawleczka) zostają na stanowisku - arkusz każe je zostawić - a zużyte czyściwo z olejem trafia do pojemnika na odpady. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.