Rozwiązanie krok po kroku: Ciągnik z przyczepą wywrotką do transportu

Ciągnik stoi na równym podłożu z wyłączonym silnikiem. Wskaźnik poziomu oleju wyjmuje się, wyciera, wkłada do końca i wyjmuje ponownie - ślad oleju leży między znakami minimum i maksimum, więc X w kolumnie Stan prawidłowy.

Poziom płynu sprawdza się na zimnym silniku, na zbiorniku wyrównawczym (znaki MIN i MAX). Na stanowisku płynu jest za mało - X w kolumnie Stan nieprawidłowy i wpis w kolumnie podjętych działań: zbyt niski poziom płynu chłodzącego, uzupełniono do właściwego poziomu. Klucz punktuje sam opis usterki, a dopisanie wykonanej czynności pasuje do nagłówka kolumny.

Poziom oleju napędowego odczytuje się ze wskaźnika na tablicy przyrządów po włączeniu zapłonu - arkusz sam podaje kryterium: co najmniej połowa zbiornika, i tyle jest. Układ paliwowy ogląda się od zbiornika przez filtry i pompę do wtryskiwaczy - bez zacieków i mokrych złączy. Oświetlenie sprawdza się, włączając kolejno wszystkie światła i obchodząc ciągnik. We wszystkich trzech wierszach X w kolumnie Stan prawidłowy.

Manometrem mierzy się ciśnienie w obu kołach przednich i porównuje z instrukcją obsługi ciągnika (wartość dla prac transportowych). W lewym przednim kole ciśnienie jest za niskie - X w kolumnie Stan nieprawidłowy i wpis: uzupełniono ciśnienie powietrza zgodnie z instrukcją obsługi.

Tak samo koła tylne - tu za niskie ciśnienie ma lewe tylne koło. X w kolumnie Stan nieprawidłowy i ten sam rodzaj wpisu: uzupełniono ciśnienie powietrza zgodnie z instrukcją obsługi. Koła przednie i tylne mają zwykle różne ciśnienia nominalne - każdą oś porównuje się z jej własną wartością.

Pod przyczepą (zabezpieczoną klinami) ogląda się mocowanie siłowników hamulcowych i sprężyn powrotnych szczęk. Skok tłoczyska sprawdza się przy hamowaniu - asystent naciska pedał hamulca ciągnika, a zdający obserwuje, czy tłoczysko wysuwa się i po zwolnieniu wraca do położenia wyjściowego. W obu wierszach X w kolumnie Stan prawidłowy.

Przy napełnionej instalacji (ciągnik podłączony, sprężarka pracuje) słucha się syku i ogląda przewody, złącza i zbiornik powietrza; nieszczelność można potwierdzić wodą z płynem do mycia na złączu. Jeden przewód jest uszkodzony - X w kolumnie Stan nieprawidłowy i wpis: wymieniono uszkodzony przewód.

Ogląda się siłownik wywrotu i przewody hydrauliczne (wycieki, przetarcia, pęknięcia osłon) oraz wtyki szybkozłączy i gniazda (czyste, z osłonami, bez uszkodzeń kulek zamka). W obu wierszach X w kolumnie Stan prawidłowy.

Po włożeniu wtyczki przyczepy do gniazda ciągnika asystent włącza kolejne światła, a zdający sprawdza je z tyłu przyczepy. Wiersz zbiera trzy usterki i każda jest osobnym punktem: nie świecą światła pozycyjne (rozłączony przewód we wtyczce), tylny lewy klosz jest uszkodzony, a na przyczepie brak tablicy wyróżniającej. X w kolumnie Stan nieprawidłowy i wszystkie trzy działania w kolumnie opisu.

Przed czynnościami obsługowymi ciągnik się unieruchamia: silnik wyłączony, hamulec postojowy zaciągnięty, kliny pod koła - zestaw nie może się samoistnie przetoczyć. Płyn chłodzący dolewa się do zbiornika wyrównawczego na zimnym silniku, tym samym rodzajem płynu, do poziomu między MIN i MAX zgodnie z instrukcją ciągnika. Lejek i czyściwo są pod ręką: płynów eksploatacyjnych się nie rozlewa, a jeśli coś się rozleje - wyciera się to od razu. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Ciśnienie mierzy się manometrem we wszystkich kołach ciągnika, a do kół z niedoborem (lewe przednie i lewe tylne) podłącza się sprężarkę i pompuje do wartości z instrukcji obsługi ciągnika - innej dla osi przedniej, innej dla tylnej. Po pompowaniu robi się kontrolny pomiar i zakręca nakrętki wentyli. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Przed wejściem pod przyczepę podkłada się kliny pod tylne koła przyczepy. Najpierw ogląda się mocowanie siłowników hamulcowych i sprężyn powrotnych (śruby, zawleczki, zaczepy sprężyn). Potem asystent hamuje w ciągniku, a zdający obserwuje skok tłoczyska siłownika i to, czy po zwolnieniu hamulca tłoczysko wraca do położenia wyjściowego (sprężyny powrotne odciągają szczęki). Instalację pneumatyczną sprawdza się wzrokowo i słuchem, przy napełnionym zbiorniku. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Siłownik wywrotu i przewody hydrauliczne ogląda się pod kątem wycieków oleju i przetarć, a wtyki szybkozłączy i gniazda - pod kątem czystości, osłon i uszkodzeń. Zabrudzony wtyk przed połączeniem wyciera się czyściwem, żeby nie wprowadzić zanieczyszczeń do hydrauliki ciągnika. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Przed wymianą zbiornik powietrza przyczepy się odpowietrza (zawór spustowy), żeby przewód nie był pod ciśnieniem. Uszkodzony przewód odkręca się z obu złączy, a nowy - tej samej średnicy i długości - wkręca z nowymi uszczelkami, kluczami dopasowanymi do nakrętek. Po napełnieniu instalacji sprawdza się szczelność złączy. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Wtyczkę przyczepy rozkręca się wkrętakiem dobranym do śrub obudowy. Odłączony przewód świateł pozycyjnych (zacisk 58L albo 58R według oznaczeń przy stykach) odizolowuje się na kilka milimetrów i dokręca w zacisku, tak żeby żaden drucik nie wystawał. Po skręceniu obudowy wtyczkę wkłada się do gniazda ciągnika i sprawdza wszystkie światła przyczepy - instalacja elektryczna przyczepy zostaje podłączona. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Uszkodzony klosz lewej lampy tylnej odkręca się wkrętakiem (krzyżakowym albo płaskim - jak wkręty lampy) i przykręca nowy z uszczelką, bez przeciągania wkrętów, bo plastik pęka. Na tylnej ścianie przyczepy w uchwycie mocuje się trójkątną tablicę wyróżniającą pojazdy wolnobieżne (wolno poruszające się) - tak, żeby nic jej nie zasłaniało. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Gotowość do agregatowania zgłasza się podniesieniem ręki. Po zgodzie ciągnik podjeżdża do przyczepy powoli, tyłem, nikt nie stoi między pojazdami. Przy samym łączeniu silnik jest wyłączony, a hamulec postojowy zaciągnięty. Ucho dyszla wchodzi w zaczep, który zamyka się sworzniem, a sworzeń zabezpiecza zatyczką (zawleczką) - według kolejności sworzeń, zatyczka, podpora dyszla w położenie transportowe. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Głowice przewodów hamulcowych łączy się z głowicami ciągnika (przy instalacji dwuprzewodowej kolorami: czerwona z czerwoną, żółta z żółtą), a wtyk przewodu hydraulicznego wywrotu - z gniazdem zewnętrznej hydrauliki ciągnika po zdjęciu osłon. Przed wpięciem szybkozłącza rozładowuje się ciśnienie w gnieździe ciągnika (dźwignia rozdzielacza poruszona przy wyłączonym silniku), inaczej wtyk nie wejdzie. Po połączeniu sprawdza się, czy hamulce przyczepy działają. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.

Zestaw wraca na miejsce postoju, ciągnik i przyczepa stają na wskazanym miejscu, potem - przy wyłączonym silniku, zaciągniętym hamulcu i klinach pod kołami przyczepy - rozłącza się instalacje i zaczep. Narzędzia wracają na miejsce, a zużyte części (stary przewód, uszkodzony klosz) do pojemnika. To praktyka zawodu - klucz ocenia efekt i przebieg, nie słowa opisu.