Przejdź do głównej treści
ROL.04-02-24.06-SGCzerwiec 2024 · 13 kroków · ok. 59 min · 31 kryteriów z klucza

Rozwiązanie krok po kroku: Przygotowanie materiału siewnego

Zadanie. Trzeba przygotować do wysiewu materiał siewny mieszanki zbożowo-bobowatej na gleby kompleksu żytniego słabego: rozpoznać nasiona w pięciu pojemnikach i zmierzyć wilgotność dwóch z nich (Tabela 1), oznaczyć czystość 100 g ziarna z pojemnika 3 (Tabela 2), obliczyć ilość materiału siewnego na 1 ha i 5 ha według normy z Załącznika 1 (Tabela 3), wyregulować siewnik według tabeli wysiewu i instrukcji obsługi oraz obliczyć wysięg znaczników ze wzoru z Załącznika 2 (Tabela 4). Na całe zadanie arkusz daje 150 minut.

Co jest rozwiązane, a co opisane. Tabele z arkusza są wypełnione w całości, krok po kroku (wpisy odręczne, granatowe, pola z bieżącego kroku na żółto), a każdy wpis i każdy wynik obliczeń porównano z kluczem oceniania CKE. Wpisy zależne od materiału na stanowisku (wynik pomiaru, ocena próbki, ustawienie konkretnej maszyny) są szarym opisem miejsca - wartość zna dopiero zdający przy swoim stanowisku. Czynności wykonywane w obecności egzaminatora są opisane jako lista poleceń zbudowana z kryteriów klucza, w ich kolejności. Nic poza tym, co podają arkusz i klucz.

Jak liczą się punkty. Klucz ma 31 kryteriów, każde za 1 punkt: 24 za rezultaty (tabele wypełnione w arkuszu i to, co zostaje przygotowane na stanowisku) oraz 7 za przebieg pracy, który egzaminator ocenia, obserwując zdającego. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 24 punkty - można stracić 7 kryteriów i nadal zdać. To jedno z możliwych rozwiązań: część kryteriów dopuszcza kilka wariantów (zapisy z „lub” albo z ukośnikiem).

To materiał do nauki do egzaminu zawodowego - opisuje wyłącznie to, czego wymagają arkusz i klucz oceniania CKE, a nie zalecenia dla konkretnego gospodarstwa.

  1. Etap 1: Rozpoznanie nasion i pomiar wilgotności (Tabela 1)

    Kroki 1-3 · po tym etapie masz 11 z 31 kryteriów (pkt)

    Krok 1: Gatunki nasion w pojemnikach 1-5

    Kryteria: , , , ,

    R.1.1 Pojemnik nr 1 - owies

    R.1.2 Pojemnik nr 2 - pszenica

    R.1.3 Pojemnik nr 3 - pszenżyto

    R.1.4 Pojemnik nr 4 - łubin

    R.1.5 Pojemnik nr 5 - groch lub peluszka

    ok. 5 min
    Polecenie z arkusza

    Rozpoznaj przygotowany w pojemnikach oznaczonych cyframi 1, 2, 3, 4, i 5 materiał siewny. Dokonaj pomiaru wilgotności materiału siewnego z pojemników oznaczonych cyframi 1 i 2. Nazwy rozpoznanych gatunków nasion oraz wyniki pomiaru wpisz do Tabeli 1. Karta rozpoznania gatunku rośliny i pomiaru wilgotności.

    Nasiona są w pojemnikach na stanowisku, arkusz nie ma ich zdjęć - nazwy w tabeli są według klucza: pojemnik 1 - owies, 2 - pszenica, 3 - pszenżyto, 4 - łubin, 5 - groch (klucz przyjmuje też „peluszka”). Wiersze 3-5 kolumny „Wilgotność” są zacienione - wilgotność mierzy się tylko w pojemnikach 1 i 2.

    Dokument po tym kroku
  2. Krok 2: Pomiar wilgotności wilgotnościomierzem

    Kryteria: , , ,

    P.1.1 Zdający: sprawdził czystość pojemnika wilgotnościomierza przed pomiarem

    P.1.2 Zdający: wybrał na skali urządzenia gatunek badanego ziarna

    P.1.3 Zdający: nasypywał ziarna łopatką, lub nabierał pojemnikiem (nie nasypywał dłonią)

    P.1.4 Zdający: wyłączył urządzenie po dokonaniu pomiaru i opróżnił zbiornik

    ok. 8 min
    Polecenie z arkusza

    Gotowość wykonania pomiaru wilgotności zgłoś przewodniczącemu Zespołu Nadzorującego przez podniesienie ręki.

    Pomiar wykonuje się w obecności egzaminatora, więc najpierw zgłoś gotowość przez podniesienie ręki. Kryteria klucza w jego kolejności:

    1. Przed pomiarem sprawdź, czy pojemnik wilgotnościomierza jest czysty. (P.1.1)
    2. Wybierz na skali urządzenia gatunek badanego ziarna (owies dla pojemnika 1, pszenica dla pojemnika 2). (P.1.2)
    3. Ziarno nasypuj łopatką albo nabieraj pojemnikiem - nie nasypuj dłonią. (P.1.3)
    4. Po pomiarze wyłącz urządzenie i opróżnij zbiornik. (P.1.4)
    Typowe błędy

    Nasypywanie ziarna dłonią odbiera punkt P.1.3, a pozostawione ziarno w zbiorniku - P.1.4.

    Dokument po tym kroku
  3. Krok 3: Wyniki pomiaru wilgotności

    Kryteria: ,

    R.1.6 Wilgotność nasion w pojemniku nr 1 - zgodna z odczytem z pomiaru

    R.1.7 Wilgotność nasion w pojemniku nr 2 - zgodna z odczytem z pomiaru

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Rozpoznaj przygotowany w pojemnikach oznaczonych cyframi 1, 2, 3, 4, i 5 materiał siewny. Dokonaj pomiaru wilgotności materiału siewnego z pojemników oznaczonych cyframi 1 i 2. Nazwy rozpoznanych gatunków nasion oraz wyniki pomiaru wpisz do Tabeli 1. Karta rozpoznania gatunku rośliny i pomiaru wilgotności.

    W kolumnie „Wilgotność [%]” wpisz odczyt z wyświetlacza wilgotnościomierza dla pojemnika 1 i pojemnika 2. Klucz przyjmuje wartość zgodną z odczytem z pomiaru, więc w rozwiązaniu jest tylko opis miejsca - wynik zależy od próbki przygotowanej na stanowisku.

    Dokument po tym kroku
  4. Etap 2: Czystość ziarna (Tabela 2)

    Kroki 4-5 · po tym etapie masz 14 z 31 kryteriów (pkt)

    Krok 4: Masa próbki i masa zanieczyszczeń

    Kryteria: ,

    R.2.1 Masa pobranej próbki [g]: 100

    R.2.2 Masa zanieczyszczeń [g] - zgodna z pomiarem

    ok. 12 min
    Polecenie z arkusza

    Oznacz czystość 100 g ziarna z pojemnika oznaczonego numerem 3. Materiał siewny po oznaczeniu czystości pozostaw na stanowisku. Wyniki wpisz do Tabeli 2. Oznaczona czystość ziarna.

    Odważ 100 g ziarna z pojemnika 3 (pszenżyto) i wpisz tę masę - klucz wymaga wartości 100. Z próbki oddziel zanieczyszczenia, zważ je i wpisz ich masę w gramach; klucz przyjmuje masę zgodną z pomiarem, dlatego w rozwiązaniu jest opis miejsca. Ziarno po oznaczeniu zostaw na stanowisku.

    Dokument po tym kroku
  5. Krok 5: Czystość ziarna w procentach

    Kryteria:

    R.2.3 Czystość ziarna [%] - zgodna z obliczeniami

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Oznacz czystość 100 g ziarna z pojemnika oznaczonego numerem 3. Materiał siewny po oznaczeniu czystości pozostaw na stanowisku. Wyniki wpisz do Tabeli 2. Oznaczona czystość ziarna.

    Czystość to udział ziarna bez zanieczyszczeń w masie próbki: (100 g - masa zanieczyszczeń) : 100 g × 100%. Przy próbce 100 g wynik w procentach jest liczbowo równy masie czystego ziarna w gramach. Klucz przyjmuje wartość zgodną z obliczeniami z Twojego pomiaru.

    Typowe błędy

    Wpis bez związku z masą zanieczyszczeń z poprzedniego wiersza nie spełnia R.2.3.

    Dokument po tym kroku
  6. Etap 3: Zapotrzebowanie na materiał siewny (Tabela 3)

    Kroki 6-7 · po tym etapie masz 21 z 31 kryteriów (pkt)

    Krok 6: Norma wysiewu na 1 ha

    Kryteria: , ,

    R.3.1 Łubinu na 1 ha [kg]: 60

    R.3.2 Owsa na 1 ha [kg]: 63

    R.3.3 Pszenżyta na 1 ha [kg]: 81

    ok. 4 min
    Polecenie z arkusza

    Oblicz ilość materiału siewnego poszczególnych gatunków w mieszance zbożowo–bobowatej potrzebnych do siewu na powierzchni 5 hektarów według podanej normy wysiewu - Załącznik 1. Wyniki wpisz do Tabeli 3. Zapotrzebowanie na materiał siewny mieszanki zbożowo-bobowatej na powierzchnię 1 hektara i 5 hektarów.

    W Załączniku 1 kompleks żytni słaby ma dwa wiersze: mieszankę łubinu z pszenżytem (75 i 120 kg/ha) oraz mieszankę trzyskładnikową łubinu, pszenżyta i owsa. Tabela 3 wymienia łubin, owies i pszenżyto, więc obowiązuje drugi wiersz: łubin 60 kg, owies 63 kg, pszenżyto 81 kg na 1 ha. W wierszu „Razem” na 1 ha wychodzi 204 kg (klucz tego pola nie ocenia).

    Typowe błędy

    Wiersz mieszanki dwuskładnikowej (75 i 120 kg/ha) daje złe ilości we wszystkich wierszach tabeli.

    Dokument po tym kroku
  7. Krok 7: Ilości na 5 ha i razem

    Kryteria: , , ,

    R.3.4 Łubinu na 5 ha [kg]: 300

    R.3.5 Owsa na 5 ha [kg]: 315

    R.3.6 Pszenżyta na 5 ha [kg]: 405

    R.3.7 Mieszanki razem na 5 ha [kg]: 1 020

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Oblicz ilość materiału siewnego poszczególnych gatunków w mieszance zbożowo–bobowatej potrzebnych do siewu na powierzchni 5 hektarów według podanej normy wysiewu - Załącznik 1. Wyniki wpisz do Tabeli 3. Zapotrzebowanie na materiał siewny mieszanki zbożowo-bobowatej na powierzchnię 1 hektara i 5 hektarów.

    Każdą normę pomnóż przez 5: łubin 60 × 5 = 300 kg, owies 63 × 5 = 315 kg, pszenżyto 81 × 5 = 405 kg. Razem na 5 ha: 300 + 315 + 405 = 1 020 kg mieszanki.

    Dokument po tym kroku
  8. Etap 4: Regulacja siewnika i wysięg znaczników (Tabela 4)

    Kroki 8-12 · po tym etapie masz 29 z 31 kryteriów (pkt)

    Krok 8: Zasuwki i denka gniazd wysiewających

    Kryteria: ,

    R.4.1 Ustawienia zasuwek gniazd wysiewających – drugie wgłębienie od dołu lub zgodne z instrukcją

    R.4.2 Ustawienia dźwigni denek gniazd wysiewających – trzecie wgłębienie od dołu lub zgodne z instrukcją

    ok. 6 min
    Polecenie z arkusza

    Wykonaj regulacje siewnika zgodnie ze wskazaniami. Potrzebne parametry odczytaj z przygotowanych na stanowisku: tabeli wysiewu siewnika i instrukcji obsługi. Nastawy siewnika wykonaj dla wysiewu łubinu w ilości odczytanej z tabeli (najbliższej obliczonej masie mieszanki).

    Ustawienie zasuwek i dźwigni denek podaje tabela wysiewu i instrukcja obsługi siewnika ze stanowiska dla łubinu. Klucz podaje je wprost: zasuwki - drugie wgłębienie od dołu, dźwignia denek - trzecie wgłębienie od dołu (albo ustawienie zgodne z instrukcją siewnika ze stanowiska). Ustaw je na siewniku i wpisz do Tabeli 4.

    Dokument po tym kroku
  9. Krok 9: Dźwignia ilości wysiewu

    Kryteria:

    R.4.3 Ustawienie dźwigni ilości wysiewu – 24 lub zgodnie z tabelą ilości wysiewu siewnika

    ok. 4 min
    Polecenie z arkusza

    Wykonaj regulacje siewnika zgodnie ze wskazaniami. Potrzebne parametry odczytaj z przygotowanych na stanowisku: tabeli wysiewu siewnika i instrukcji obsługi. Nastawy siewnika wykonaj dla wysiewu łubinu w ilości odczytanej z tabeli (najbliższej obliczonej masie mieszanki).

    Masa mieszanki na 1 ha z Tabeli 3 to 60 + 63 + 81 = 204 kg. W tabeli wysiewu siewnika, w kolumnie łubinu, znajdź ilość najbliższą tej masie i odczytaj przy niej położenie dźwigni. Klucz podaje 24 (albo położenie zgodne z tabelą ilości wysiewu siewnika ze stanowiska).

    Dokument po tym kroku
  10. Krok 10: Zabezpieczenie dźwigni ilości wysiewu

    Kryteria:

    P.1.5 Zdający: dokręcił śrubę zabezpieczającą przed samocznym przestawieniem dźwigni po ustawieniu dźwigni ilości wysiewu w żądane położenie

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Wykonaj regulacje siewnika zgodnie ze wskazaniami. Potrzebne parametry odczytaj z przygotowanych na stanowisku: tabeli wysiewu siewnika i instrukcji obsługi. Nastawy siewnika wykonaj dla wysiewu łubinu w ilości odczytanej z tabeli (najbliższej obliczonej masie mieszanki).

    Po ustawieniu dźwigni egzaminator sprawdza, czy nastawa jest zabezpieczona:

    1. Po ustawieniu dźwigni ilości wysiewu w żądanym położeniu dokręć śrubę, która zabezpiecza ją przed samoczynnym przestawieniem. (P.1.5)
    Typowe błędy

    Niedokręcona śruba dźwigni odbiera punkt P.1.5, nawet przy dobrym położeniu dźwigni.

    Dokument po tym kroku
  11. Krok 11: Rozstaw kół, pas siewny i międzyrzędzie

    Kryteria: , ,

    R.4.4 Rozstaw przednich kół ciągnika [cm] – 135

    R.4.5 Szerokość pasa siewnego siewnika [cm] – zgodna z siewnikiem. Za prawidłowy należy uznać wynik, jeżeli różnica wynosi nie więcej niż 2 cm

    R.4.6 Szerokość międzyrzędzia [cm] – zgodna z instrukcją

    ok. 5 min
    Polecenie z arkusza

    Oblicz długość wysięgu znaczników na podstawie Załącznika 2. Przyjmij, że po śladzie znacznika poruszać się będzie na przemian koło przednie prawe i lewe. Ustalone parametry ustawienia siewnika wpisz do Tabeli 4. Karta ustawień siewnika uniwersalnego.

    Rozstaw przednich kół ciągnika Załącznik 2 każe przyjąć: 135 cm. Szerokość pasa siewnego to odległość między skrajnymi redlicami - zmierz ją na siewniku ze stanowiska (klucz dopuszcza różnicę do 2 cm). Szerokość międzyrzędzia odczytaj z instrukcji obsługi siewnika. Obie wartości zależą od egzemplarza na stanowisku, dlatego w rozwiązaniu jest opis miejsca.

    Dokument po tym kroku
  12. Krok 12: Wysięg znaczników ze wzoru

    Kryteria:

    R.4.7 Długość wysięgu znaczników [cm] – zgodna z siewnikiem Za prawidłowy należy uznać wynik, jeżeli różnica wynosi nie więcej niż 2 cm

    ok. 4 min
    Polecenie z arkusza

    Oblicz długość wysięgu znaczników na podstawie Załącznika 2. Przyjmij, że po śladzie znacznika poruszać się będzie na przemian koło przednie prawe i lewe. Ustalone parametry ustawienia siewnika wpisz do Tabeli 4. Karta ustawień siewnika uniwersalnego.

    Wzór z Załącznika 2: Lpl = (Sps - A) : 2 + m, gdzie Sps to szerokość pasa siewnego, A = 135 cm, a m to szerokość międzyrzędzia (wszystko w cm). Podstaw zmierzone Sps i m z dwóch wierszy wyżej i ustaw taki wysięg na znacznikach. Klucz przyjmuje wynik zgodny z siewnikiem ze stanowiska z dokładnością do 2 cm.

    Typowe błędy

    Pominięcie składnika m albo dzielenia przez 2 daje wynik poza tolerancją 2 cm.

    Dokument po tym kroku
  13. Etap 5: Zakończenie pracy

    Krok 13 · po tym etapie masz 31 z 31 kryteriów (pkt)

    Krok 13: Zabezpieczenie znaczników i porządek

    Kryteria: ,

    P.1.6 Zdający: dokręcił śruby zabezpieczające przed jego samoczynnym wysunięciem po ustaleniu wysięgu znacznika

    P.1.7 Zdający: uporządkował stanowisko pracy

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Oblicz długość wysięgu znaczników na podstawie Załącznika 2. Przyjmij, że po śladzie znacznika poruszać się będzie na przemian koło przednie prawe i lewe. Ustalone parametry ustawienia siewnika wpisz do Tabeli 4. Karta ustawień siewnika uniwersalnego.

    Po ustaleniu wysięgu i na zakończenie pracy:

    1. Po ustaleniu wysięgu znacznika dokręć śruby, które zabezpieczają go przed samoczynnym wysunięciem. (P.1.6)
    2. Uporządkuj stanowisko pracy, a narzędzia i sprzęt odłóż na wyznaczone miejsce. (P.1.7)
    Dokument po tym kroku

Podgląd

To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.

Autor rozwiązania: . Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.