Rozwiązanie krok po kroku: Preliminarz pasz i anatomia konia

Dawkę dzienną sumuje się z trzech porcji w tabeli 1: siano 2 + 2 + 4 = 8 kg, owies 1 + 1 + 1 = 3 kg, marchew 1 + 1 = 2 kg (wieczorem marchwi nie ma - kreska oznacza zero).

Dla stada 10 koni dzienne zapotrzebowanie to dawka × 10: siano 80 kg, owies 30 kg, marchew 20 kg (ta kolumna nie ma osobnego kryterium, ale z niej liczy się dalej). Na 180 dni: siano 80 × 180 = 14400 kg, owies 30 × 180 = 5400 kg, marchew 20 × 180 = 3600 kg.

Procent rezerwy dobiera się do rodzaju paszy z dopisku pod tabelą: siano łąkowe to pasza objętościowa sucha - 10% (1440 kg), owies to pasza treściwa - 5% (270 kg), marchew to pasza objętościowa soczysta - 20% (720 kg). Zapotrzebowanie ogółem = zapotrzebowanie na 180 dni + rezerwa: siano 15840 kg, owies 5670 kg, marchew 4320 kg.

Rysunek kopyta od spodu ma numery 1-5: 1 - puszka kopytowa (rogowa ściana), 4 - podeszwa, 5 - linia biała (granica ściany i podeszwy), 3 - strzałka (klin w tylnej części), 2 - kąt wsporowy (zagięcie ściany przy piętce). Przypisania są 1:1 z klucza.

Przekrój kończyny ma kości od góry: 6 - kość śródręcza, 7 - kość pęcinowa, 8 - kość koronowa, 9 - kość kopytowa (wewnątrz puszki), a 10 - trzeszczka bliższa z tyłu stawu pęcinowego. W kluczu kryterium R.2.9 nazywa wiersz „staw kopytowa”, choć w tabeli arkusza jest „kość kopytowa” - numer 9 jest ten sam.

Na rysunku głowy czerwony kontur obejmuje czoło i schodzi wąskim paskiem w dół nosa - to gwiazdka ze strzałką (klucz przyjmuje też „gwiazda ze strzałką”). Krzyżyk na przerywanej linii oczu to wicherek na linii oczu. Każdy z tych wpisów to osobne kryterium.

Krzyżyki w połowie szyi są narysowane i na stronie prawej, i na lewej, więc wicherek jest po obu stronach szyi, w 1/2 długości - tak brzmi kryterium.

Czerwona kreska jest tylko na jednej kończynie: na tylnej prawej, tuż nad stawem pęcinowym (widać ją na stronie prawej i w widoku nóg tylnych z tyłu, przy napisie „Prawa”). Odmiana obejmująca pęcinę razem ze stawem to ze stawem pęcinowym (klucz przyjmuje też „staw pęcinowy”). Pozostałe nogi bez odmian - wpis „nic” to zwyczajowy zapis w opisie słownym, klucz go nie ocenia.

Na kłodzie są po dwa krzyżyki z każdej strony: niżej, w słabiźnie, i wyżej, przy guzie biodrowym. Stąd dwa wpisy: wicherek po obu stronach w słabiznach oraz wicherek po obu stronach w okolicy guza biodrowego - każdy to osobne kryterium. Znamion (np. blizn, piętna) rysunek nie pokazuje, więc wpis „brak” - klucz tej linii nie ocenia.

Tętno bada się na tętnicy wyczuwalnej pod skórą. Klucz przyjmuje trzy miejsca: okolicę ganaszy (na głowie, przy dolnej krawędzi żuchwy), nadpęcie albo rzepę ogonową. Numer 1 wpisany przy ganaszach.

Temperaturę ciała konia mierzy się termometrem w odbycie - numer 2 pod nasadą ogona.

Oddechy liczy się, obserwując ruchy słabizny albo klatki piersiowej (albo nozdrzy) - klucz przyjmuje każde z tych miejsc. Numer 3 wpisany na słabiźnie.

Rysunki 1 i 2 pokazują kończynę tylną z boku. Na 1 kąt stawu skokowego jest otwarty, a noga prawie prosta - to kończyna prosta (rozwarty staw skokowy). Na 2 staw skokowy jest silnie zgięty, a podudzie i nadpęcie tworzą łuk - kończyna szablasta.

Rysunki 3-5 to para kończyn tylnych widziana od tyłu (widać guzy piętowe i stawy skokowe). Wg klucza: 3 - postawa francuska (palce kopyt zwrócone na zewnątrz), 4 - postawa beczkowata (stawy skokowe rozchodzą się na zewnątrz), 5 - postawa krowia (stawy skokowe zbliżone do siebie, kopyta rozstawione). Opisy cech wad to wiedza ogólna, przypisanie numerów - z klucza.

Rysunki 6-8 to kończyna przednia z boku. 6 - cała kończyna cofnięta pod tułów: postawa podsiebna. 7 - nadgarstek cofnięty do tyłu (wklęsła linia z przodu): barania noga. 8 - nadgarstek wysunięty do przodu: koziniec. Opisy cech to wiedza ogólna, przypisanie numerów - z klucza.

Rysunki 9-10 to kończyny przednie widziane od przodu (u góry pierś). Wg klucza: 9 - postawa szpotawa (palce kopyt zwrócone do środka), 10 - postawa wąska (kończyny blisko siebie na całej długości). W spisie każda wada występuje raz, więc po tym kroku wszystkie dziesięć nazw jest wykorzystanych.

Wg klucza: prącie - 5 (narząd wysunięty ku przodowi na dole rysunku), przewód moczowo-płciowy - 7 (kanał biegnący wzdłuż prącia, wspólny dla moczu i nasienia).

Wg klucza: jądro - 6, najądrze - 4. Wiersz „moszna” zostaje tu pusty - lepiej nie wpisywać numeru, którego nie da się sprawdzić, niż przypisać mosznie numer zajęty przez inny narząd.

⚠️ Sprzeczność w arkuszu: tabela 5 ma wiersz „moszna”, a wskaźnik 6 na rysunku 3 kończy się na zewnętrznej skórze worka, czyli raczej na mosznie. Z rysunku nie da się jednoznacznie ustalić poprawnego przypisania, więc wpisana jest wartość z klucza: jądro - 6 i najądrze - 4 (dla mosznej klucz nie ma kryterium ani numeru). Na egzaminie punkt daje wartość z klucza.

Wg klucza: nasieniowód - 3 (przewód wyprowadzający nasienie z najądrza), gruczoły płciowe dodatkowe - 8 (pęcherzykowe, krokowy i opuszkowo-cewkowe leżą przy szyi pęcherza moczowego - wiedza ogólna z anatomii). Ostatnie kryterium sprawdza, czego nie wpisano: numer 10 wskazuje na rysunku końcowy odcinek jelita (odbytnicę), która nie należy do układu rozrodczego, więc nie może się pojawić w żadnym wierszu tabeli.