Pasieka liczy 50 rodzin w ulach Dadanta z nadstawkami. Pod koniec kwitnienia rzepaku (1-20 maja) pszczelarz odbiera miód z plastrów nadstawkowych, zasklepionych co najmniej w połowie, spędzając pszczoły przegonkami; nad rodnią wstawia nadstawkę z ramkami z węzą. Trzeba zaplanować terminy i sprzęt miodobrania, narysować ul z przegonką, dobrać wyposażenie pracowni i rozmieścić stanowiska, policzyć miód i brakujące pojemniki 100 kg oraz materiały do 500 nowych ramek nadstawkowych.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie czynności, terminy, nazwy sprzętu i wyniki obliczeń do tabel i schematów wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza. Wpisy w wierszach, których klucz nie ocenia, i obliczenia w miejscu „niepodlegającym ocenie” są w krokach wyraźnie oznaczone.
Terminy. Miód jest dojrzały 18 maja (założenie 2). Przegonki zakłada się co najmniej 12 godzin przed odbiorem, a nadstawkę z węzą - razem z nimi, więc 18 maja przegonki i węza, 19 maja odbiór, usuwanie resztek pszczół i transport. Klucz przyjmuje też późniejsze terminy (przegonki do 20 maja, odbiór do 21 maja).
Wiedza ogólna. Kolejność elementów ula z przegonką, przeznaczenie sprzętu w pracowni, kolejność stanowisk oraz liczba gwoździ na ramkę (4 do zbicia, 2 do zawinięcia drutu) nie są podane w arkuszu - w krokach jest to zaznaczone.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z opisu zadania i tabel arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Tam, gdzie klucz przyjmuje kilka zapisów, w kroku jest to zaznaczone.
To jedno z możliwych rozwiązań: klucz dopuszcza inne poprawne merytorycznie zapisy przeznaczenia sprzętu i inne rozmieszczenie stanowisk, o ile kolejność pracy jest zachowana.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 41 kryteriów w 6 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 31 punktów - można stracić 10 kryteriów i nadal zdać. Najwięcej punktów dają tabela 4 (10) i tabela 5 (9).
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.