Technologia produkcji buraka cukrowego

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji ROL.10 „Organizacja i nadzorowanie produkcji rolniczej” trwa 180 minut i sprawdza planowanie technologii produkcji roślinnej na przykładzie buraka cukrowego. Gospodarstwo ma 20 ha gruntów ornych, z czego 10% przeznacza pod buraki, więc praca zaczyna się od wyliczenia powierzchni uprawy oraz zapotrzebowania na materiał siewny przy normie 1,2 jednostki siewnej na hektar. Następnie trzeba obliczyć wymagania pokarmowe roślin dla plonu 40 t/ha, uwzględniając pobranie N, P2O5 i K2O, składniki dostarczone z 30 t/ha obornika, stopień ich wykorzystania oraz azot dostępny z próchnicy. Na tej podstawie wyznacza się dawki nawozów mineralnych: saletry amonowej, superfosfatu borowanego i soli potasowej, a także ilość wapna węglanowego potrzebnego na glebę lekko kwaśną. Kolejny element to zapotrzebowanie na środki ochrony roślin: dwa herbicydy stosowane przeciw chwastom oraz insektycyd przeciw pchełce burakowej. Ważna część pracy polega na ułożeniu harmonogramu zabiegów od zbioru pszenicy ozimej jako przedplonu, przez uprawę pożniwną, wapnowanie, nawożenie, orkę, siew punktowy, pielęgnację i ochronę, aż po jednoetapowy zbiór w trzeciej dekadzie października. Trzeba dobrać maszyny z podanego parku, m.in. ciągniki, agregat podorywkowy, rozsiewacze, opryskiwacz, siewnik punktowy i kombajn buraczany. Egzaminator ocenia poprawność obliczeń agronomicznych, logiczny dobór terminów i sprzętu oraz wyliczenie dochodu rolniczego netto z 1 ha z uwzględnieniem wartości produkcji, kosztów bezpośrednich i pośrednich.