Ocena i żywienie koni

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji ROL.11 „Prowadzenie chowu i inseminacji zwierząt” trwa 120 minut i koncentruje się na rozpoznawaniu budowy oraz ocenie warunków utrzymania koni. Praca ma charakter obliczeniowo-opisowy: trzeba uzupełnić pięć tabel na podstawie ilustracji, fragmentu rozporządzenia, danych pomiarowych i podanych założeń żywieniowych. Pierwsze zadanie polega na rozpoznaniu elementów czaszki konia widocznej z lewej strony, m.in. szczęki, żuchwy, kości nosowej, czołowej, jarzmowej, skroniowej i potylicznej. Następnie identyfikuje się wybrane cechy pokroju: profile głowy, szyi oraz rodzaje grzbietu, korzystając z podanych nazw takich jak profil prosty, szczupaczy, garbonosy, szyja jelenia lub łabędzia oraz grzbiet prosty i łękowaty. Kolejna część wymaga oceny dobrostanu w stajni: porównuje się powierzchnie boksów, częstotliwość pojenia, temperaturę, wilgotność, ruch powietrza oraz stężenia CO2, H2S i NH3 z minimalnymi wymaganiami prawnymi. W obliczeniach zoometrycznych szacuje się masę pięciu koni wielkopolskich ze wzoru C = O × P × W, przy współczynniku rasy 75 i zaokrągleniu wyniku do kilogramów. Ostatnia tabela dotyczy preliminarza pasz dla 8 koni na 200 dni żywienia zimowego, z rezerwami dla siana, śruty, sianokiszonki i słomy. Egzaminator ocenia poprawność rozpoznania struktur i cech pokroju, trafność porównania warunków stajni z normami oraz dokładność obliczeń masy i zapotrzebowania paszowego.