Rozwiązanie krok po kroku: Rozpoznawanie i żywienie koni

Wpisuję pełną nazwę maści, po jednej w wierszu:

1. szarobure (popielate) umaszczenie z ciemną grzywą, ogonem i kończynami - myszata,
2. brązowy tułów, czarna grzywa, ogon i dolne części kończyn - gniada,
3. jasne tło w ciemne cętki na całym ciele - tarantowata (klucz przyjmuje też „leopard”).

1. czarna sierść na całym ciele - kara,
2. białe umaszczenie - siwa,
3. rudobrązowa sierść z grzywą i ogonem w tym samym kolorze - kasztanowata (klucz przyjmuje też „cisawa”).

W każdym wierszu jeden numer ze schematu:

• okolica grzbietowa szyi (kark) - górna część szyi, pod grzywą - numer 2,
• okolica łopatkowa - na łopatce, przed żebrami - numer 10,
• okolica żebrowa - duże pole na bocznej ścianie klatki piersiowej - numer 11.

• okolica mostkowa - dolny brzeg klatki piersiowej, między kończynami przednimi - numer 13,
• okolica lędźwiowa - na grzbiecie za siodłem - numer 14,
• okolica krzyżowa - na zadzie, nad kością krzyżową - numer 22.

• okolica guza biodrowego - wystający guz na przedzie zadu (kółko na schemacie) - numer 24,
• okolica łokciowa - łokieć, za kończyną przednią przy klatce piersiowej - numer 29.

• okolica przedramienia - kończyna przednia między łokciem a nadgarstkiem - numer 30,
• okolica stępu - staw skokowy kończyny tylnej - numer 37.

Dziesięć wierszy, dziesięć różnych numerów.

Rysunki pokazują kończyny od przodu (piersiowe) i od tyłu (miedniczne); czerwona linia to oś kończyny. Nazwy biorę z listy pod tabelą - dla kończyn piersiowych z lewej kolumny.

1. kończyny proste i równoległe - prawidłowa,
2. nadgarstki zbliżone do siebie, kopyta rozstawione - iksowata,
3. kończyny zbiegają się ku dołowi, kopyta blisko siebie - zbieżna (zestawna).

1. szpotawa (zwarta),
2. kończyny wygięte na zewnątrz, nadgarstki rozsunięte - beczkowata.

Klucz uznaje oba człony nazwy osobno („szpotawa” lub „zwarta”), ale przepisuję je tak, jak stoją na liście.

Kończyny miedniczne - nazwy z prawej listy:

1. kończyny proste i równoległe - prawidłowa,
2. kończyny rozchodzą się ku dołowi - rozbieżna,
3. rozwarta (francuska).

1. stawy skokowe rozsunięte na boki - zwarta (beczkowata),
2. stawy skokowe zbliżone do siebie, kopyta rozstawione - krowia.

Każda nazwa z obu list jest użyta raz - przy kończynach piersiowych i miednicznych osobno.

Założenia z arkusza: 12 koni, 200 dni żywienia zimowego, rezerwa: pasze treściwe 5%, objętościowe suche 10%, objętościowe soczyste 20%. Każdy wiersz liczę tak samo:

1. dzienne dla 1 szt. - z dawki pokarmowej,
2. dzienne dla stada = × 12,
3. na okres zimowy [t] = × 200 : 1000,
4. rezerwa [t] = okres × procent,
5. ogółem [t] = okres + rezerwa (dwa miejsca po przecinku).

Siano - pasza objętościowa sucha, rezerwa 10%: 6 kg × 12 = 72 kg, × 200 = 14 400 kg = 14,4 t, rezerwa 1,44 t, ogółem 15,84 t.

Śruta to pasza treściwa - rezerwa 5%.

3 kg × 12 = 36 kg, × 200 = 7200 kg = 7,2 t, rezerwa 7,2 × 5% = 0,36 t, ogółem 7,56 t.

Sianokiszonka to pasza objętościowa soczysta - rezerwa 20%.

7 kg × 12 = 84 kg, × 200 = 16 800 kg = 16,8 t, rezerwa 3,36 t, ogółem 20,16 t.

Słoma to materiał objętościowy suchy - rezerwa 10%, choć tu służy jako ściółka.

2 kg × 12 = 24 kg, × 200 = 4800 kg = 4,8 t, rezerwa 0,48 t, ogółem 5,28 t.

Podział z arkusza dla paszy objętościowej suchej: rano ¼, w południe ¼, wieczorem ½ dawki. Siano, 6 kg dziennie:

• rano: 6 × ¼ = 1,5 kg,
• południe: 6 × ¼ = 1,5 kg,
• wieczór: 6 × ½ = 3 kg,
• kontrola: 1,5 + 1,5 + 3 = 6 kg - wpisuję w kolumnie „Dzienna ilość paszy”.

Klucz dopuszcza też liczenie dla całego stada (×12), ale tabela pyta o dawkę dla konia.

Polecenie nazywa tabelę „Dawkowanie pasz dla koni”, a nad tabelą w arkuszu stoi „Podział dziennej dawki pokarmowej na poszczególne odpasy” - to ta sama, jedyna tabela odpasów.

Pasza treściwa - po ⅓ dawki w każdym karmieniu. Śruta, 3 kg: 3 × ⅓ = 1 kg rano, 1 kg w południe i 1 kg wieczorem.

Pasza objętościowa soczysta - ½ dawki rano i ½ w południe; w wieczornym odpasie arkusz jej nie wymienia. Sianokiszonka, 7 kg:

• rano: 7 × ½ = 3,5 kg,
• południe: 7 × ½ = 3,5 kg,
• wieczór: kreska.

Słomy pastewnej w tej tabeli nie ma - to ściółka, nie dzieli się jej na karmienia.

Numery ze schematu, po jednym w wierszu (wg klucza):

• przedsionek pochwy - numer 9,
• pochwa - numer 7,
• szyjka macicy - numer 8.

• trzon macicy - numer 5,
• róg macicy - numer 4,
• jajnik - numer 3.

• nerka - numer 2,
• pęcherz moczowy - duży narząd w dolnej części jamy miednicy - numer 12.

Tabela ma osiem wierszy, a schemat dwanaście numerów - pozostałych struktur arkusz nie wymienia, więc ich nie opisuję.