Chów i pielęgnacja owiec i kóz

Praktyczny egzamin z kwalifikacji ROL.11 „Prowadzenie chowu i inseminacji zwierząt” trwa 120 minut i sprawdza głównie rozpoznawanie ras, elementów anatomii, sprzętu zootechnicznego oraz umiejętność korzystania z norm utrzymania zwierząt i wykonywania prostych obliczeń paszowych. Praca koncentruje się na owcach i kozach. Najpierw trzeba przyporządkować rasy, takie jak Suffolk, burska, wrzosówka, toggenburska, karakuł, texel, saaneńska, angorska i czarnogłówka, do właściwego gatunku oraz typu użytkowego: mięsnego, mlecznego, wełnistego, kożuchowego albo smuszkowego. Kolejny rezultat polega na rozpoznaniu struktur kośćca głowy barana, między innymi oczodołu, kości łzowej, jarzmowej, nosowej, ciemieniowej i czołowej, możdżenia oraz rogu. Następnie identyfikuje się narzędzia i sprzęty używane przy zabiegach pielęgnacyjnych i zootechnicznych, na przykład wannę do kąpieli racic, kolczykownicę, nożyce, dekornizator, elastrator, kleszcze Burdizzo, czochradło i maszynkę do strzyżenia, a także przypisuje im odpowiednie zabiegi. Ważna część pracy to analiza fragmentu rozporządzenia o minimalnych warunkach utrzymywania owiec i kóz oraz ocenianie zdań typu TAK/NIE dotyczących powierzchni pomieszczeń, kojców, wybiegów i uwięzi. Pojawia się też test prawdziwości informacji o układzie pokarmowym przeżuwaczy. Na końcu sporządza się preliminarz pasz dla 100 matek karmiących po jednym jagnięciu przez 60 dni, z uwzględnieniem strat i rezerwy 5%, 10% lub 20% oraz wynikiem w tonach. Egzaminator ocenia poprawność sześciu tabel, dokładność obliczeń i zgodność odpowiedzi z podanymi materiałami źródłowymi.