Diagnostyka kota z biegunką

Praktyczny egzamin z kwalifikacji ROL.12 „Wykonywanie weterynaryjnych czynności pomocniczych” trwa 150 minut i sprawdza umiejętności pracy w lecznicy weterynaryjnej przy pacjencie z przewlekłą biegunką. Sytuacja kliniczna dotyczy 4-letniego kota rasy europejskiej o masie 5 kg, adoptowanego kilka tygodni wcześniej, szczepionego i dwukrotnie odrobaczonego preparatem Milbemax. Trzeba przeprowadzić dwa badania kału zgodnie z instrukcją: szybki test SelfLab Giardia Ag z pobraniem próbki, wymieszaniem jej z buforem, naniesieniem 3–4 kropli na kasetkę i odczytem po 5 minutach oraz test kliszowy aktywności proteolitycznej, w którym próbkę kału miesza się z 5 ml roztworu dwuwęglanu sodu, dodaje pasek prześwietlonej kliszy i umieszcza pojemnik w cieplarce na godzinę. Kolejny element pracy to przygotowanie leków na zlecenie lekarza: strzykawki z preparatami Biotyl i Catosal w maksymalnych dawkach dla kota oraz torebki z kapsułkami BioProtect na pełną kurację domową, z opisem dawkowania. Przy masie 5 kg oznacza to m.in. dobór dawki z charakterystyk produktów leczniczych i prawidłowe opisanie suplementacji przy biegunce. Ostatni rezultat to tabela „Kierunki badań”, w której parametry morfologiczne i biochemiczne z wyników laboratoryjnych, takie jak RBC, WBC, HGB, PLT, ALP, AspAT, albuminy czy LDH, przypisuje się do właściwych grup i porównuje z normami. Egzaminator ocenia przygotowane leki, poprawność tabeli oraz przebieg wykonania obu testów diagnostycznych, zwłaszcza kolejność czynności, dokładność i bezpieczeństwo pracy.