Przejdź do głównej treści
ROL.12-02-23.01-SGStyczeń 2023 · 13 kroków · ok. 37 min · 40 kryteriów z klucza

Rozwiązanie krok po kroku: Diagnostyka kota z biegunką

Zadanie. Do lecznicy „ProVet” trafił kot rasy europejskiej (Oreo, 4 lata, 5 kg) z przewlekłą biegunką, która trwa od adopcji mimo dwukrotnego odrobaczenia. Na zlecenie lekarza weterynarii wykonuje się w obecności egzaminatora test SelfLab Giardia Ag i test kliszowy aktywności proteolitycznej kału (pojemnik do cieplarki, wynik odczyta lekarz). Lekarz zlecił podanie Biotylu i Catosalu w maksymalnych dawkach zalecanych przez producenta oraz wydanie BioProtectu na pełną kurację w domu - na tacy kładzie się dwie strzykawki z nabranymi lekami i opisaną torebkę z kapsułkami. Na koniec parametry z Wyników badania laboratoryjnego przyporządkowuje się do badań morfologicznych i biochemicznych i ocenia względem norm.

Co jest rozwiązane, a co opisane. Dokumenty i tabele z arkusza są wypełnione krok po kroku (wpisy odręczne, granatowe, pola z bieżącego kroku na żółto) dokładnie według danych z arkusza i kryteriów klucza oceniania CKE. Czynności przy stanowisku (pobranie próbki, wykonanie testu, przygotowanie przesyłki) są opisane jako lista poleceń zbudowana z kryteriów klucza, w ich kolejności - egzaminator ocenia przebieg punkt po punkcie. Opis nie dodaje niczego spoza arkusza i klucza.

Jak liczą się punkty. Klucz ma 40 kryteriów, każde za 1 punkt: 20 za rezultaty (dokumenty i tabele - rozwiązane tu w całości - oraz próbki i materiały przygotowane na stanowisku) i 20 za przebieg wykonania testu SelfLab Giardia Ag i testu kliszowego, który egzaminator ocenia na stanowisku. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 30 punktów - można stracić 10 kryteriów i nadal zdać. To jedno z możliwych rozwiązań: klucz przyjmuje też inne poprawne sformułowania tam, gdzie wymienia je po ukośniku albo dopuszcza synonim.

To materiał do nauki do egzaminu zawodowego, a nie porada weterynaryjna ani instrukcja postępowania ze zwierzęciem - w pracy obowiązują procedury zakładu i polecenia lekarza weterynarii. Dane w arkuszach CKE są fikcyjne.

Arkusz i pliki do pobrania Treść arkusza (PDF)

  1. Etap 1: Testy - opis według klucza

    Kroki 1-2 · po tym etapie masz 20 z 40 kryteriów (pkt)

    Krok 1: Test SelfLab Giardia Ag

    Kryteria: , , , , , , , , ,

    P.1.1 Zdający: założył fartuch flizelinowy

    P.1.2 Zdający: założył rękawiczki jednorazowe

    P.1.3 Zdający: za pomocą wymazówki dołączonej do zestawu pobrał próbkę kału

    P.1.4 Zdający: próbkę kału umieścił w buforze dołączonym do zestawu

    P.1.5 Zdający: wymieszał próbkę kału i odstawił do opadnięcia osadu na 1 minutę, w tym celu nastawił minutnik

    P.1.6 Zdający: wyjął z folii ochronnej kasetkę testu

    P.1.7 Zdający: pobrał pipetą płyn znad osadu

    P.1.8 Zdający: nakropił płyn do okienka „S” w kasetce testu

    P.1.9 Zdający: nakropił 3 - 4 krople

    P.1.10 Zdający: nastawił minutnik na 5 minut

    ok. 8 min
    Polecenie z arkusza

    W celu uzupełnienia diagnostyki na zlecenie lekarza weterynarii wykonaj test SelfLab Giardia Ag oraz test kliszowy do badania aktywności proteolitycznej kału. Zadanie wykonaj na indywidulanym stanowisku egzaminacyjnym w obecności Egzaminatora. Zgłoś gotowość przez podniesienie ręki. Zapoznaj się z Instrukcją wykonania testów.

    Oba testy można wykonać w dowolnej kolejności, ale przed każdym zakłada się odzież ochronną. Instrukcja z arkusza: próbka kału wielkości ziarna grochu, bufor z zestawu, 1 minuta na osadzenie cząstek, 3-4 krople roztworu znad osadu do okienka „S”, odczyt po 5 minutach. Polecenia odpowiadają kryteriom klucza w ich kolejności.

    1. Załóż fartuch flizelinowy.
    2. Załóż rękawiczki jednorazowe.
    3. Wymazówką dołączoną do zestawu pobierz próbkę kału (wielkości ziarna grochu).
    4. Zanurz wymazówkę z próbką w buforze dołączonym do zestawu.
    5. Wymieszaj, aby rozpuścić próbkę, i odstaw probówkę na 1 minutę do osadzenia cząstek - nastaw minutnik.
    6. Wyjmij kasetkę testową z folii ochronnej i połóż ją poziomo na stole.
    7. Pipetką z zestawu pobierz roztwór znad osadu.
    8. Nakrop roztwór do okienka „S” kasetki.
    9. Nakrop 3-4 krople.
    10. Nastaw minutnik na 5 minut.

    Odczyt według instrukcji z arkusza: dwie kolorowe linie (kontrolna i testowa) - wynik pozytywny, tylko linia kontrolna - negatywny, brak linii w obszarze kontrolnym - wynik nieprawidłowy.

    Typowe błędy

    Pominięcie minutnika przy osadzaniu albo przy odczycie - klucz ocenia nastawienie minutnika w obu miejscach.

    Dokument po tym kroku

  2. Krok 2: Test kliszowy

    Kryteria: , , , , , , , , ,

    P.2.1 Zdający: do pojemnika do badania kału za pomocą strzykawki wlał roztwór

    P.2.2 Zdający: wlanym roztworem był dwuwęglan sodu

    P.2.3 Zdający: objętość wlanego roztworu wyniosła 5 ml (w tym celu należy kontrolować tłok strzykawki)

    P.2.4 Zdający: dodał za pomocą szpatułki małą grudkę kału

    P.2.5 Zdający: wymieszał grudkę kału w roztworze

    P.2.6 Zdający: za pomocą nożyczek wyciął pasek kliszy

    P.2.7 Zdający: wycięty pasek umieścił w pojemniku z przygotowaną próbką kału

    P.2.8 Zdający: pojemnik umieścił w cieplarce*

    P.2.9 Zdający: pozostawił w pojemniku pasek kliszy *

    P.2.10 Zdający: nastawił minutnik na 1 godzinę*

    ok. 6 min
    Polecenie z arkusza

    W celu uzupełnienia diagnostyki na zlecenie lekarza weterynarii wykonaj test SelfLab Giardia Ag oraz test kliszowy do badania aktywności proteolitycznej kału. Zadanie wykonaj na indywidulanym stanowisku egzaminacyjnym w obecności Egzaminatora. Zgłoś gotowość przez podniesienie ręki. Zapoznaj się z Instrukcją wykonania testów. Przygotowany test kliszowy umieść w cieplarce znajdującej się w sali egzaminacyjnej. Wynik, po upływie czasu nastawionego na minutniku, odczyta lekarz weterynarii.

    Instrukcja z arkusza: 5 ml roztworu dwuwęglanu sodu strzykawką do pustego pojemnika, mała grudka kału szpatułką, wymieszanie, pasek prześwietlonej kliszy docięty nożyczkami do pojemnika, cieplarka na 1 godzinę. Polecenia odpowiadają kryteriom klucza w ich kolejności (przed tym testem znowu fartuch i rękawiczki).

    1. Do pustego pojemnika do badania kału wlej roztwór strzykawką.
    2. Użyj roztworu dwuwęglanu sodu.
    3. Odmierz dokładnie 5 ml - kontroluj tłok strzykawki.
    4. Dodaj szpatułką małą grudkę kału.
    5. Dokładnie wymieszaj grudkę kału w roztworze.
    6. Wytnij nożyczkami pasek prześwietlonej kliszy, który zmieści się w pojemniku.
    7. Umieść wycięty pasek w pojemniku z przygotowaną próbką kału.
    8. Wstaw pojemnik do cieplarki w sali egzaminacyjnej.
    9. Zostaw pasek kliszy w pojemniku.
    10. Nastaw minutnik na 1 godzinę.

    Zdający wstawiają próbki po kolei do tej samej cieplarki - egzaminator ocenia sam fakt umieszczenia próbki w cieplarce i nastawienie minutnika. Według instrukcji rozjaśniona zanurzona część paska świadczy o aktywności trypsyny; wynik odczytuje lekarz weterynarii.

    Dokument po tym kroku

  3. Etap 2: Przygotowane leki

    Kroki 3-7 · po tym etapie masz 30 z 40 kryteriów (pkt)

    Krok 3: Biotyl - maksymalna dawka

    Kryteria: ,

    R.1.2 Umieszczono strzykawkę z przeźroczystym płynem

    R.1.3 Objętość leku wynosi 1,0 ml

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Na tacy, znajdującej się na indywidualnym stanowisku, ułóż strzykawki z nabranymi preparatami przygotowane do iniekcji oraz torebkę z kapsułkami BioProtect w dawce niezbędnej na pełną kurację w domu zgodnie ze wskazaniami producenta. Na torebce należy opisać sposób dawkowania. Masa ciała kota wynosi 5 kg.

    Lekarz zlecił maksymalną dawkę zalecaną przez producenta. Dla kota Charakterystyka Biotylu podaje 0,1-0,2 ml/kg m.c., więc górna granica to 0,2 ml/kg x 5 kg = 1,0 ml. Według klucza strzykawka z Biotylem to ta z przeźroczystym płynem.

    Typowe błędy

    Dawka liczona z dolnej granicy (0,5 ml) - lekarz zlecił dawkę maksymalną.

    Dokument po tym kroku

  4. Krok 4: Catosal - maksymalna dawka

    Kryteria: ,

    R.1.4 Umieszczono strzykawkę z różowym płynem

    R.1.5 Objętość leku wynosi 1,5 ml

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na tacy, znajdującej się na indywidualnym stanowisku, ułóż strzykawki z nabranymi preparatami przygotowane do iniekcji oraz torebkę z kapsułkami BioProtect w dawce niezbędnej na pełną kurację w domu zgodnie ze wskazaniami producenta. Na torebce należy opisać sposób dawkowania. Masa ciała kota wynosi 5 kg.

    Catosal ma dawkę na zwierzę, nie na kilogram: dla kotów 0,5-1,5 ml na dzień. Maksymalna dawka to 1,5 ml - masa ciała nie zmienia tu wyniku. Według klucza strzykawka z Catosalem to ta z różowym płynem.

    Typowe błędy

    Przeliczanie Catosalu na kilogram masy ciała - Charakterystyka podaje dawkę na zwierzę.

    Dokument po tym kroku

  5. Krok 5: Dwie strzykawki na tacy

    Kryteria:

    R.1.1 Na tacy umieszczono dwie strzykawki z nałożoną igłą

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na tacy, znajdującej się na indywidualnym stanowisku, ułóż strzykawki z nabranymi preparatami przygotowane do iniekcji oraz torebkę z kapsułkami BioProtect w dawce niezbędnej na pełną kurację w domu zgodnie ze wskazaniami producenta. Na torebce należy opisać sposób dawkowania. Masa ciała kota wynosi 5 kg.

    Oba preparaty są do iniekcji, więc na tacy leżą dwie strzykawki z nabranymi lekami - każda z nałożoną igłą, czyli „przygotowane do iniekcji”.

    Dokument po tym kroku

  6. Krok 6: BioProtect - kapsułki na całą kurację

    Kryteria: , ,

    R.1.6 Na tacy umieszczono papierową torebkę z kapsułkami

    R.1.7 Ilość kapsułek w torebce wynosi 20 szt.

    R.1.8 Zdający umieścił w torebce kapsułki BioProtect (należy sprawdzić opis na spodniej stronie kapsułki)

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na tacy, znajdującej się na indywidualnym stanowisku, ułóż strzykawki z nabranymi preparatami przygotowane do iniekcji oraz torebkę z kapsułkami BioProtect w dawce niezbędnej na pełną kurację w domu zgodnie ze wskazaniami producenta. Na torebce należy opisać sposób dawkowania. Masa ciała kota wynosi 5 kg.

    Kot ma biegunkę, więc z Charakterystyki BioProtectu bierze się dawkowanie „Biegunka, skłonności do zaparć - 2 kapsułki dziennie przez 10 dni”: 2 x 10 = 20 kapsułek do papierowej torebki. Kapsułki BioProtect rozpoznaje się po opisie na spodniej stronie kapsułki - egzaminator to sprawdza.

    Typowe błędy

    Dawkowanie „po odrobaczaniu” (1 kapsułka przez 7 dni) - kot ma przewlekłą biegunkę, a zalecenie dotyczy pełnej kuracji przy biegunce.

    Dokument po tym kroku

  7. Krok 7: Opis dawkowania na torebce

    Kryteria: ,

    R.1.9 Na torebce wpisano 10 dni

    R.1.10 Na torebce wpisano 2 razy dziennie lub równoważny zapis np. rano i wieczorem

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na tacy, znajdującej się na indywidualnym stanowisku, ułóż strzykawki z nabranymi preparatami przygotowane do iniekcji oraz torebkę z kapsułkami BioProtect w dawce niezbędnej na pełną kurację w domu zgodnie ze wskazaniami producenta. Na torebce należy opisać sposób dawkowania. Masa ciała kota wynosi 5 kg.

    Na torebce zapisuje się sposób dawkowania: 2 razy dziennie (klucz przyjmuje też równoważny zapis, np. rano i wieczorem) przez 10 dni. Charakterystyka dodaje, że zawartość kapsułki miesza się z karmą.

    Dokument po tym kroku

  8. Etap 3: Tabela Kierunki badań

    Kroki 8-13 · po tym etapie masz 40 z 40 kryteriów (pkt)

    Krok 8: Parametry morfologiczne

    Kryteria:

    R.2.1 W sekcji Badania morfologiczne wpisano 9 parametrów

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Uzupełnij tabelę Kierunki badań. W tym celu zapoznaj się z dokumentem Wyniki badań laboratoryjnych. Zawarte w Wynikach badań laboratoryjnych parametry przyporządkuj poszczególnym kierunkom badań. Wskaż czy dany parametr znajduje się normach referencyjnych, jest poniżej lub powyżej.

    Do badań morfologicznych należy dziewięć parametrów krwi z wyników: RBC, WBC, wzór odsetkowy (NEU%, LYM%, MONO%, BASO%, EOS%), HGB i PLT - klucz wymaga właśnie 9 parametrów w tej sekcji. Kolejność jak w wynikach.

    Dokument po tym kroku

  9. Krok 9: Parametry biochemiczne

    Kryteria:

    R.2.2 W sekcji Badania biochemiczne wpisano 4 parametry

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Uzupełnij tabelę Kierunki badań. W tym celu zapoznaj się z dokumentem Wyniki badań laboratoryjnych. Zawarte w Wynikach badań laboratoryjnych parametry przyporządkuj poszczególnym kierunkom badań. Wskaż czy dany parametr znajduje się normach referencyjnych, jest poniżej lub powyżej.

    Pozostałe cztery parametry - ALP, AspAT, albuminy i LDH - trafiają do badań biochemicznych (klucz: 4 parametry).

    Dokument po tym kroku

  10. Krok 10: Ocena: RBC i WBC

    Kryteria: ,

    R.2.3 Dla parametru RBC wpisano powyżej normy

    R.2.4 Dla parametru WBC wpisano poniżej normy

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Uzupełnij tabelę Kierunki badań. W tym celu zapoznaj się z dokumentem Wyniki badań laboratoryjnych. Zawarte w Wynikach badań laboratoryjnych parametry przyporządkuj poszczególnym kierunkom badań. Wskaż czy dany parametr znajduje się normach referencyjnych, jest poniżej lub powyżej.

    Porównanie wyniku z wartościami referencyjnymi: RBC: wynik 8,95, norma 5,5-8,5 - powyżej normy; WBC: wynik 4,86, norma 6,6-12 - poniżej normy.

    Typowe błędy

    Wynik równy granicy normy też jest „w normie” - „powyżej” i „poniżej” dotyczą tylko wyników spoza przedziału.

    Dokument po tym kroku

  11. Krok 11: Ocena: Wzór odsetkowy

    Kryteria: ,

    R.2.5 Dla parametru LYM% wpisano w normie

    R.2.6 Dla parametru EOS% wpisano powyżej normy

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Uzupełnij tabelę Kierunki badań. W tym celu zapoznaj się z dokumentem Wyniki badań laboratoryjnych. Zawarte w Wynikach badań laboratoryjnych parametry przyporządkuj poszczególnym kierunkom badań. Wskaż czy dany parametr znajduje się normach referencyjnych, jest poniżej lub powyżej.

    Porównanie wyniku z wartościami referencyjnymi: LYM%: wynik 28, norma 13-30 - w normie; EOS%: wynik 6,9, norma 0,1-6 - powyżej normy; NEU%: wynik 59, norma 55-75 - w normie; MONO%: wynik 6, norma 1-10 - w normie; BASO%: wynik 0,2, norma 0,1-1 - w normie. Klucz ocenia tu LYM% i EOS%; pozostałe wpisy uzupełniają tabelę tą samą regułą.

    Dokument po tym kroku

  12. Krok 12: Ocena: HGB i PLT

    Kryteria: ,

    R.2.7 Dla parametru HGB wpisano poniżej normy

    R.2.8 Dla parametru PLT wpisano powyżej normy

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Uzupełnij tabelę Kierunki badań. W tym celu zapoznaj się z dokumentem Wyniki badań laboratoryjnych. Zawarte w Wynikach badań laboratoryjnych parametry przyporządkuj poszczególnym kierunkom badań. Wskaż czy dany parametr znajduje się normach referencyjnych, jest poniżej lub powyżej.

    Porównanie wyniku z wartościami referencyjnymi: HGB: wynik 140,1, norma 150-190 - poniżej normy; PLT: wynik 550, norma 150-500 - powyżej normy.

    Dokument po tym kroku

  13. Krok 13: Ocena: ALP i LDH

    Kryteria: ,

    R.2.9 Dla parametru ALP wpisano poniżej normy

    R.2.10 Dla parametru LDH wpisano w normie

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Uzupełnij tabelę Kierunki badań. W tym celu zapoznaj się z dokumentem Wyniki badań laboratoryjnych. Zawarte w Wynikach badań laboratoryjnych parametry przyporządkuj poszczególnym kierunkom badań. Wskaż czy dany parametr znajduje się normach referencyjnych, jest poniżej lub powyżej.

    Porównanie wyniku z wartościami referencyjnymi: ALP: wynik 15, norma 20-155 - poniżej normy; LDH: wynik 194, norma 105-1683 - w normie; AspAT: wynik 20, norma 1-45 - w normie; Albuminy: wynik 34, norma 29-43 - w normie. Klucz ocenia tu ALP i LDH; pozostałe wpisy uzupełniają tabelę tą samą regułą.

    Dokument po tym kroku

Podgląd

To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.

Autor rozwiązania: . Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.